Donderdag 11 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

We hebben een gebroken nacht, alle mensen, die gisteravond naar de wal zijn gebracht, waren op tijd terug, sommigen vertrekken vandaag heel vroeg en dan blijf je niet lang in een restaurant zitten. We gaan daarom op tijd naar bed, wetende dat er nog een boot moet komen. Die heeft aangekondigd hier om 0.00 uur te zijn, maar we kunnen hem op de computer zien en het blijkt kwart voor twee te worden. We zetten de wekker en George zal ons bellen als hij gewaarschuwd wordt en inderdaad komt hij rond half twee onze richting op de baai in. Het is een donkere nacht en er staat nog steeds een enorme wind. Frans en George leggen hem aan boei, de kapitein vertelt dat ze 35 knopen wind tegen hadden en flinke golven. Ze zullen blij zijn dat ze hier zijn en vast zitten aan een boei. Het wachten op een boot, het tegemoet varen en aangeven in welke richting ze moeten varen en het aangeven welke boei ze gaan aanleggen duurt soms een half uur. En dan het aanleggen, wat altijd moeilijker is met harde wind, het duurt bij elkaar een uur voor we weer in bed liggen. Gelukkig vallen we beiden snel in slaap. George vertelt vanmorgen dat hij er meer moeite mee heeft en vannacht een paar keer is opgestaan omdat de boot heel erg rolde op de deining.

Het is de hele dag erg onrustig op het water, af en toe neemt de wind sterk toe. Het lijkt mij in de nacht altijd veel erger dan overdag met stralende zon. Het duurt tot laat in de middag voor het wat rustiger wordt, de deining vanaf zee blijft de hele dag. Frans legt de RIB altijd tegen een kant van de boot met een paar stootwillen ertussen, die liggen op een gegeven moment iedere keer IN de RIB in plaats van tussen de 2 boten. Maar we hebben hier niets te klagen over het weer als we op internet lezen hoe slecht het weer is geweest in delen van Italië en het noorden van Griekenland. Als er toch auto’s omver geblazen worden en hagelstenen zo groot als tennisballen naar beneden komen, dan hebben wij het hier niet zo zwaar gehad. En fijn dat bijna de hele dag de zon schijnt zodat onze accu’s weer wat voller zijn dan gisteren aan het eind van de dag.

Woensdag 10 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

Het is bewolkt als we wakker worden en dat is erg onverwacht. Het is ook de eerste dag sinds lange tijd dat we opstaan zonder zon, en het blijft ook zo de hele ochtend. We zien boven Taormina af en toe een streepje blauw achter de bergen, om ons heen is het grijs met hele zware wolken rond de Etna. Als ik net acht grote badlakens heb uitgehangen, begint het te regenen. De badlakens gebruiken we ‘s avonds in de grote RIB, zodra de temperatuur een beetje zakt wordt alles kletsnat. Ik haal met mijn Nederlandse gevoel direct de handdoeken binnen, maar kennelijk weet ik het nog niet na 3 jaar in de Middellandse Zee: het blijken maar 25 dikke druppels te zijn en dan is het weer droog. Als het na een uur nog een keer gebeurt laat ik ze maar hangen. Na uren donker weer breekt ineens om 12 uur de zon door. Helaas is het van korte duur want na anderhalf uur zijn die grijze wolken er weer. Het meest vervelende is dat er geen straaltje zon op de zonnepanelen komt, we gebruiken wel stroom voornamelijk voor de koelkast, dus de accu’s moeten eigenlijk weer aangevuld worden. We dalen gelukkig niet naar een kritisch niveau, maar in die anderhalf uur sparen we er niet veel bij.

Er komen in de loop van de dag een paar zeilboten binnen en een motorboot alleen voor een paar uur. Ze liggen ver van ons af, maar ik zie kinderen achterop die lekker zwemmen. Ze zijn van plan door te varen naar de haven van Riposto en daar kunnen ze niet zwemmen.

Af en toe waait het hard en soms wordt de wind ineens heel warm, het geeft een vreemd gevoel zonder zon en dan toch een hoge temperatuur. De wind gaat soms tegengesteld aan de stroming of de golven en daardoor draaien we rond achter onze boei. Al met al een beetje onrustige dag vandaag, hopelijk is het morgen beter.

Begin van de avond brengen we vier mensen naar de kant die uit eten gaan in Taormina. De wind is enorm toegenomen, Frans vaart wat dichter bij de kant om in ietsje rustiger water te varen, veel helpt het niet. Als we op de terugweg zijn worden we gebeld, dat er 2 anderen terug willen. We keren om en halen ze op bij de kade. De wind neemt steeds meer toe en we moeten er op weg naar het mooringfield recht tegenaan. Als we ze bij hun boot hebben afgeleverd zien we dat er een hele grote motorboot wil aanleggen en George vaart al bij de punt van het schip. Zo’n grote boot aanleggen met deze enorme wind is een hele klus, Frans stapt over in de RIB van George en zij leggen de boot aan een boei. Ondertussen probeer ik met de RIB terug naar onze boot te komen. Na een paar rondjes, waarbij ik denk dat Frans wel snel klaar zal zijn, probeer ik aan te leggen aan de Bolbliksem, twee pogingen mislukken en bij de derde keer heb ik wel de achterlijn vast, maar waait de punt van de RIB helemaal weg van de boot. Gelukkig komen George en Frans net aan en wordt ik ‘gered’ uit deze benarde situatie. Als we klaar zijn is het 21 uur en om 20 uur zou de sterkste wind zijn. Het lijkt er op dat we nog niet zonder enorme windstoten zijn, het is onrustig in de boot van al het lawaai.