Woensdag 10 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

Het is bewolkt als we wakker worden en dat is erg onverwacht. Het is ook de eerste dag sinds lange tijd dat we opstaan zonder zon, en het blijft ook zo de hele ochtend. We zien boven Taormina af en toe een streepje blauw achter de bergen, om ons heen is het grijs met hele zware wolken rond de Etna. Als ik net acht grote badlakens heb uitgehangen, begint het te regenen. De badlakens gebruiken we ‘s avonds in de grote RIB, zodra de temperatuur een beetje zakt wordt alles kletsnat. Ik haal met mijn Nederlandse gevoel direct de handdoeken binnen, maar kennelijk weet ik het nog niet na 3 jaar in de Middellandse Zee: het blijken maar 25 dikke druppels te zijn en dan is het weer droog. Als het na een uur nog een keer gebeurt laat ik ze maar hangen. Na uren donker weer breekt ineens om 12 uur de zon door. Helaas is het van korte duur want na anderhalf uur zijn die grijze wolken er weer. Het meest vervelende is dat er geen straaltje zon op de zonnepanelen komt, we gebruiken wel stroom voornamelijk voor de koelkast, dus de accu’s moeten eigenlijk weer aangevuld worden. We dalen gelukkig niet naar een kritisch niveau, maar in die anderhalf uur sparen we er niet veel bij.

Er komen in de loop van de dag een paar zeilboten binnen en een motorboot alleen voor een paar uur. Ze liggen ver van ons af, maar ik zie kinderen achterop die lekker zwemmen. Ze zijn van plan door te varen naar de haven van Riposto en daar kunnen ze niet zwemmen.

Af en toe waait het hard en soms wordt de wind ineens heel warm, het geeft een vreemd gevoel zonder zon en dan toch een hoge temperatuur. De wind gaat soms tegengesteld aan de stroming of de golven en daardoor draaien we rond achter onze boei. Al met al een beetje onrustige dag vandaag, hopelijk is het morgen beter.

Begin van de avond brengen we vier mensen naar de kant die uit eten gaan in Taormina. De wind is enorm toegenomen, Frans vaart wat dichter bij de kant om in ietsje rustiger water te varen, veel helpt het niet. Als we op de terugweg zijn worden we gebeld, dat er 2 anderen terug willen. We keren om en halen ze op bij de kade. De wind neemt steeds meer toe en we moeten er op weg naar het mooringfield recht tegenaan. Als we ze bij hun boot hebben afgeleverd zien we dat er een hele grote motorboot wil aanleggen en George vaart al bij de punt van het schip. Zo’n grote boot aanleggen met deze enorme wind is een hele klus, Frans stapt over in de RIB van George en zij leggen de boot aan een boei. Ondertussen probeer ik met de RIB terug naar onze boot te komen. Na een paar rondjes, waarbij ik denk dat Frans wel snel klaar zal zijn, probeer ik aan te leggen aan de Bolbliksem, twee pogingen mislukken en bij de derde keer heb ik wel de achterlijn vast, maar waait de punt van de RIB helemaal weg van de boot. Gelukkig komen George en Frans net aan en wordt ik ‘gered’ uit deze benarde situatie. Als we klaar zijn is het 21 uur en om 20 uur zou de sterkste wind zijn. Het lijkt er op dat we nog niet zonder enorme windstoten zijn, het is onrustig in de boot van al het lawaai.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *