Zondag 14 juli 2019. Van de baai bij Taormina naar Porto dell’Etna, Riposto, Sicilië.

Als we opstaan is de oppervlakte van het water om ons heen bedekt met vuil. Het lijkt iets van planten en komt waarschijnlijk van de kant door de harde wind. Waarschijnlijk komt het niet van hier maar van een heel andere kust, want de wind en de golven komen vanaf zee. Dat is dus helaas geen zwempartij op deze zondag. We kijken voor de zoveelste keer naar het weerbericht, het ziet er niet zo goed uit voor de komende dagen. Waarschijnlijk moeten we vanavond verhuizen naar de haven in Riposto, de deining zal steeds verder oplopen. We hebben een gewone ochtend met veel zon en ook het water is plotseling heel schoon. Frans helpt George een grote boot aanleggen en samen gaan ze nog langs wat andere boten die vannacht bij ons hebben gelegen. Plotseling steekt er hele sterke wind op, het is half twaalf. Er is een grijze lucht te zien boven de zee, die langzaam naar het land toe trekt. Het is duidelijk een bui die veel wind met zich meebrengt. Ik heb vanmorgen een groot zeil boven de buiskap gespannen, zodat eronder niet zo warm wordt en die warme lucht niet naar binnen trekt. Maar in een paar minuten flappert het zeil luidruchtig en is er één kant al helemaal los door de sterke wind. Ik kan nog net mijn zeil redden voor we het helemaal kwijt zijn. En vanaf dat moment begint het steeds sterker te waaien en steekt er een sterke deining op. Jammer dat het zo vroeg al start, George gooit de hele planning om want we zouden de middag nog hier blijven. Donatella en hij varen uit en ik ga met de auto naar Riposto om hun op te wachten, zodat George weer terug kan naar het mooringfield. Als we samen in Giardini terug zijn, komt Frans ons aan de kant halen en gaan we terug naar het mooringfield. Frans heeft onze boot al vaarklaar gemaakt en ook wij varen naar de haven van Riposto terug. Er zijn onderweg wel behoorlijke golven, maar het valt nog mee. In de haven is het heel rustig en bespeuren we niets meer van alles wat we in de baai hebben ervaren. De duiker en George blijven vanavond bij de paar boten die op het mooringfield liggen en wij gaan even genieten van het liggen in de haven. Het is toch apart om zo de kade op te kunnen lopen, terwijl we een paar weken aan een boei hebben gelegen. Ik was dan wel af en toe aan de kant, maar Frans heeft niet veel vaste grond onder de voeten gehad die tijd. We blijven hier zeker twee dagen en hopen woensdag weer terug te kunnen. Maar je weet het nooit, de voorspelling komt niet altijd uit, Soms gaat het toch even anders.

Zaterdag 13 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

Na een kopje koffie aan de kant met Donatella samen lopen we de winkelstraat door. Ik wil een paar foto’s maken van een heel smal straatje, waar iemand allemaal beschilderde bordjes heeft neergehangen en mozaïek heeft gemaakt. Het is een super smal straatje en al pratende lopen we er tot twee keer toe aan voorbij. We weten beide niet meer waar we het een paar weken geleden zagen. Maar het is leuk en een dame die ons passeert omdat zij haar voordeur in dat straatje heeft, moppert erover dat het niet schoon en netjes is.

Tja, dat is het hier nergens. Het vuil is en blijft hier een enorm probleem. De Europese regelgeving begint hier ook heel langzaam door te dringen en sommige mensen begrijpen dat het afval gescheiden moet. We ervaren een enorm probleem hier op het mooringfield en geven iedereen met uitleg doorzichtig vuilniszakken zodat ze kunnen sorteren. Maar vooral hele grote boten komen met veel afval en dat is meestal niet gesorteerd, als het door ons wordt opgehaald en bij de vuilverzameling wordt aangeboden, wordt het niet geaccepteerd. Op straat bij de huizen zien we alleen maar ongesorteerde zakken en die worden wel meegenomen. Het is een rommeltje en dan krijg je dat de mensen heel veel vuil zomaar ergens weg gooien. Er is een stuk langs de grote weg richting Riposto waar de berm vol ligt met plastic. Het gaat nog heel lang duren voor men in Italië en met name het zuiden, zo ver is als in andere landen. Intussen zien we soms allerlei plastic langs drijven hier in de baai, vooral als de wind deze richting op staat. We halen van alles uit het water en proberen de baai schoon te houden, maar er is nog een lange weg te gaan.

Omdat het vandaag zaterdag is loopt langzaam het mooringfield weer vol met dagjes mensen en boten die het weekend hier blijven. Vannacht was het nog af en toe wat onrustig met een sterke deining. Vandaag is het water heel kalm en het is erg war. Wij zwemmen zoals elke dag voor we gaan ontbijten, maar Frans gaat daarna nog wel drie keer in het water om een beetje af te koelen. Het water is vandaag heel helder, we kunnen het betonblok waar de boei aan ligt weer duidelijk zien. De vissen worden steeds nieuwsgieriger en zwemmen rond om de boot in afwachting van wat brood. Frans duikt onder de boot om schoon te maken, dat vinden de vissen ook heerlijk. Ze halen het zelf wel van de kiel en de onderkant af, maar als Frans het los schraapt eet het een stuk gemakkelijker.