Woensdag 17 juli 2019 van Riposto naar de baai bij Taormina

Het waait nog steeds behoorlijk als we opstaan, het is wel droog en ook zonnig, maar de wind komt precies uit de verkeerde richting om terug te kunnen varen naar het mooringfield. Het is als in zoveel vergelijkbare situaties: de wind perst zich als het ware door het gat bij Messina en dat geeft extra sterke wind. Frans gaat eerst maar naar de garage om het toplicht te maken van zijn grote RIB. Eerst dachten ze dat alleen dat licht kapot was, nu blijkt dat het hele elektrische systeem kapot is. George heeft de avond van ons vertrek in de RIB gevaren en ze zijn bang dat de bliksem er ingeslagen is, waardoor niets meer werkt. Een monteur heeft de RIB inmiddels op de kant om overal beter bij te kunnen. Frans maakt het toplicht en de navigatie lichten weer in orde. George is vanochtend met de auto naar Giardini gegaan om de reparatie van de RIB te regelen en om op het mooringfield te kunnen zijn, hij verwacht een paar boten vandaag.

We maken alles klaar om terug te kunnen varen, ik doe snel een paar boodschappen en kook alvast voor vanavond. Als Frans terug is ruimt hij alle spullen op die deze dagen gebruikt zijn en op het dek liggen, we zouden zo weg kunnen. Tussen de middag loopt Frans op de kade naar de buitenkant van de haven, waar we de zee kunnen zien. Hij meldt dat het water nog erg onrustig is met witte schuimkoppen op de golven. We lopen om 3 uur nog maar een keer om te kijken, maar het is eerder verslechterd dan verbeterd. Net als gisteren worden alle windvoorspellingen gecheckt, maar er is niet veel verbetering de komende uren. Als het de voorspelling klopt kunnen we op zijn vroegst begin van de avond terug. Het is vervelend als je zo aan het wachten bent, alles is klaar voor vertrek en dan kunnen we niet uitvaren. En wachten duurt altijd lang en we kunnen niets doen maar hebben ook geen zin om van de boot af te gaan. En dan ineens wordt het heel stil in de haven, de wind gaat liggen en alle geluiden verstommen. Er tikken geen lijnen meer tegen masten, er klappert niets, alles wordt heel stil. We hopen dat het buiten ook allemaal wat rustiger wordt en we besluiten om te vertrekken. In de havenmonding is het water altijd wat onrustig maar we vertrouwen er op dat het iets verder beter zal worden. De wind komt eerst uit het westen en Frans zet nog een zeil op om iets sneller op de motor te varen. Het duurt maar 15 minuten en dan draait de wind naar het noorden en hebben we hem pal tegen, het zeil moet weer weg gehaald worden. De rest van de 2 uur varen we pal tegen de wind in met behoorlijke golven. Gelukkig duurt te hele tocht maar 2 uur en varen we het laatste stukje al met veel minder golven omdat we in de baai zijn. Als we bij het mooringfield zijn is het water bijna vlak en liggen we nu rustig weer aan onze boei.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *