Zondag 21 juli 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

We hebben vanochtend een helemaal gladde zee om ons heen, er is geen golfje te zien. Het belooft weer een warme dag te worden en net als we gisteren al schreven: het wordt dan ook een drukke dag. Veel dagjesmensen met een kleine motorboot willen graag aan een boei liggen om te kunnen zwemmen en soms vissen. Het zijn altijd mensen uit de buurt en soms uit Riposto, ze spreken vaak met andere boten af, die dan tegen de eerste boot aan gaan liggen, meestal een heel familie weerzien. Ze worden meestal tegen het zwemgebied neergelegd, dat aan de kant is aangegeven met een boeienlijn. We merken er verder niet veel van, het is alleen wat onrustig, ze komen en gaan aan het eind van de middag ook weer weg, de grotere boten blijven vaak een nacht liggen. Verder zijn er charterboten die met dagjesmensen komen en aan de buitenrand liggen zodat iedereen even kan zwemmen. Soms blijven ze een paar uur en lunchen aan boord, soms zijn ze er maar voor een uur. Zo heb je allerlei soorten boten, die soms een uurtje blijven en anderen 3 nachten.

Vanochtend komt George terug met zijn boot uit Taormina. Donatella en hij zijn afgelopen week tegelijk met ons naar Riposto gegaan, toen het hard waaide. Hun boot is wat langer in Riposto gebleven en George sliep de afgelopen nachten hier in het appartement. Maar het is lastiger als je niet met je boot op het mooringfield bent, want dan zit hij de hele dag in de RIB en gaat alleen naar de kant om iets te eten. Soms hadden ze dan ook “werkoverleg” bij ons aan boord, maar fijn dat hij nu weer zijn boot dichtbij het werk heeft. Donatella en ik laten ons naar de kant brengen om koffie te drinken en bij te praten. We moeten bij een winkel iets halen voor Frans voor de boot en lopen dan terug naar het kleine haventje waar we af- en weer opstappen. We bellen en George belooft ons een RIB te sturen om ons terug te brengen, maar uiteindelijk staan we bijna 2 uur te wachten. We zien ook de ene na de andere boot in de verte het mooringfield in varen, de mannen hebben allemaal geen tijd om ons te halen. We hebben al wat te drinken gekocht en staan in de schaduw op de kade en dan komt Frans ons ophalen. Die zegt dat het “bere-druk” is: het ophalen van een boot die aan komt varen, het naar de boei varen en vastmaken aan de boei kost vaak een half uur. Soms hebben mensen allerlei vragen of willen naar de kant en er moet een taxi worden geregeld. Als er dan een paar boten tegelijk komen hebben ze geen tijd om ons te komen halen, dat snappen we. We zien maar af van ons boodschappen rondje in de middag, want dan moeten we nog een keer gebracht en gehaald worden, het is een beetje rommelige vandaag.

Het is weer heel warm en net als andere dagen komt er dan plotseling rond het middaguur een stevige wind opzetten. Om 4 uur is komt er stroming en door de wind draaien we een paar keer rond en hebben we steeds een ander uitzicht. Heel opmerkelijk vandaag is, dat de dagjesmensen vertrekken en er in 20 minuten 4 zeilboten binnenkomen. Dat hebben we nog nooit meegemaakt, meestal is het mooringfield op zondagavond bijna leeg. Misschien nu toch echt de start van het vakantieseizoen?

Zaterdag 20 juli 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Gisteravond hebben we de hele avond zitten kijken naar de Etna. Ik plaatste bij het verslag van gisteren nog een foto. Het was heel moeilijk van een bewegende boot af te fotograferen, maar het geeft wel een beetje een indruk hoe het is. In de loop van de avond werd de lavastroom steeds langer en vormde zich aan de onderkant van de stroom een soort plas van lava. Als je weet dat het ruim 35 kilometer hier vandaan is, kun je je een beetje voorstellen hoe enorm groot het moet zijn. De uitbarsting schijnt materiaal drie kilometer omhoog te spuwen bij de krater, en de stroom lava loopt kilometers naar beneden. Vandaag is het helder weer in de ochtend en zien we in plaats van de rode vuurstroom rook op de helling, de lavastroom loopt al een eind richting de bomen. Vandaag zijn er natuurlijk spectaculaire foto’s op internet te zien, die van veel dichterbij genomen zijn. In de loop van de dag komt zoals altijd de zware bewolking rond de bovenkant van de Etna en kunnen we de rook van de lavastroom niet meer zien. We hopen dat, net als gisteren, de wolken straks optrekken en we vanavond weer kunnen genieten van een goed uitzicht op de vulkaan.

In de ochtend komen er weer veel nieuwe boten binnen. Het is een warme dag en dat trekt altijd mensen met een kleine boot, die een dag aan een boei willen liggen. Er gaan 2 grote boten weg en als ik dit typ, aan het eind van de middag, zijn er al weer een aantal grote motorboten en ook nieuwe zeilboten binnengekomen. Na een paar rustige dagen, door het winderige weer en de deining, zijn de boeien nu weer redelijk bezet.

Het is een warme dag de temperatuur stijgt boven de 37 graden in de schaduw. Frans gaat halverwege de middag, als het even rustig is, zwemmen om wat af te koelen. Net als vanmorgen heeft hij ook nu bijna een vis te pakken. De prachtig blauwe vissen die onder de boot zwemmen worden steeds tammer. Als we bij de reling komen, zwemmen ze bij tientallen naar de oppervlakte, ze hopen dat we brood over boord gooien, fruitschillen vinden ze ook heerlijk. Gisteren lag er een motorboot achter ons aan een boei, de kinderen hadden brood en strooiden dat rond tijdens het zwemmen. De vissen kwamen tegen hen aan, de kinderen hadden dikke lol met hun zwembril op. Er zijn hier veel mensen aan het snorkelen, het water is prachtig helder en er zijn in deze rustige hoek heel veel vissen, zeker tussen de rotsen aan de kant.

Vandaag is de RIB van Frans teruggekomen uit Catania. Doordat de bliksem was ingeslagen was de elektrische bedrading allemaal kapot. Het ergste was, dat de motor het ook niet meer deed en er zoveel onderdelen vervangen moesten worden, dat er een nieuwe motor aangeschaft is. Als de RIB uiteindelijk weer terug in het water is en bij ons langs de boot ligt, blijkt het licht het niet te doen. Frans is nog 2 uur bezig om dat te repareren.