Zondag 28 juli 2019. In de baai bij Giardini Naxos.

We zijn samen met George naar een restaurant gegaan gisteravond. Er is een steiger naar het restaurant waar veel kleine motorboten aan liggen, aan het eind daarvan was nog een plaatsje, waar George de RIB aan kon leggen, we lopen zo het restaurant in. Het is groot en heel smal zodat bijna iedereen vlak aan het strand zit. Ik kon het niet goed zien, maar volgens mij is alles open en kun je nooit “binnen” zitten, misschien is het gesloten in de winter. We kiezen een paar voorgerechten, die ze midden op de tafel zetten zodat we overal van kunnen nemen. Daarna hoofdgerechten met verse vis, het is heerlijk allemaal. Siciliaanse wijn er bij en we hebben een heerlijke avond. Ook wel eens fijn om zo rustig met elkaar te praten en alle tijd te hebben voor de maaltijd. Als we naar bed gaan bemerken we weer het verschil met rustig aan het andere eind van de baai liggen of hier in een toeristische plaats met heel veel hotels. Het is druk op alle terrassen aan het strand en toen we weg gingen van het restaurant begon er een feest. Het duurde tot 3 uur vannacht tot de muziek uit ging. Het ging een stukje verder wel door, maar daar hadden we minder last van.

Ik schreef gisteren al, dat er enorme stofwolken uit de Etna komen. Vanochtend ligt er een laagje zwart gruis op de boot en natuurlijk ook op de RIB’s die Frans en George beide aan de zeilboot hebben hangen. En Frans wordt al vroeg opgeroepen om mensen vanaf een motorboot vlak bij ons naar de kant te brengen. We hebben altijd een hele stapel handdoeken in de RIB voor de avonden als alles nat wordt doordat het wat afkoelt. De handdoeken zijn nu nodig om de kleding van de mensen te beschermen tegen het zwarte stof, alles ziet er vreselijk uit.

We beginnen onze boot schoon te maken, eerst met zout water en dan afspoelen met ons kostbare zoete water. Frans kan met de RIB bij de steiger komen om die daar af te spuiten, we kunnen daar niet komen met de zeilboot, het is te ondiep. We gaan aan boord bij George om zijn boot ook een beetje toonbaar te maken en zijn RIB af te spuiten. Igor komt ook helpen en met beide boten zijn ze meer dan een uur bezig en zodra het water opdroogt zie je nog wat zwart stof liggen.

Ondertussen loopt hier de hele baai vol met boten, die allemaal schuilen voor de deining. George en Igor brengen de boten die gereserveerd hebben naar deze kant van de baai, het is niet prettig nu aan de andere kant. Vanochtend zei George dat we misschien rond 16 uur terug kunnen, maar om 17 uur is er nog steeds deining aan die kant. Inmiddels is het hier ook tamelijk onrustig maar de Italianen met hun kleine motorbootjes, soms 4 tegen elkaar gebonden, blijven liggen om te zwemmen.