Dinsdag 30 juli 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Als we opstaan is de zee weer prachtig vlak, het is rustig weer en natuurlijk zonnig. We halen vers brood voor een aantal boten en brengen het rond. Daarna ga ik terug naar de kant. Een bekende die bootjes verhuurt vanuit het kleine haventje waar we met de RIB aanleggen is aan het mopperen. Nu is het prachtig weer om te gaan varen met zijn bootjes en zijn er geen klanten. Straks om 12 uur gaat het waaien en dan heeft hij twee uur later twee reserveringen. Hij vreest dat die mensen gaan annuleren als ze de golven zien. Hij begrijpt niets van het weer, zegt ie. Het heeft nog nooit in Juli zo veel dagen hard gewaaid. En de toeristen blijven weg dit jaar, normaal zit het strand vol en nu zie je op de stranden van Giardini slechts enkele parasols. En niet alleen de bootjesverhuur gaat slecht. Ook de mensen in de winkels en restaurants op de kade zijn aan het mopperen. Voor sommigen is het zo dat ze in 3 tot 4 maanden het geld voor het hele jaar moeten verdienen. We zijn allemaal benieuwd hoe de maand augustus er uit gaat zien.

Als ik tussen de middag terug kom aan boord, is de boot behoorlijk aan het rollen. We overleggen nog of we weer een achterlijn gaan aanleggen, maar we hopen dat het in de loop van de middag beter wordt. De wind zal wat afnemen en het water wordt wat rustiger, hopen we. De deining zal ook wat afnemen, dat is de voornaamste reden dat we zo bewegen. We kunnen van de baai uit de boten zien die op zee varen, waar dikke schuimkoppen op het water zijn. Er gaat een grote motorboot weg, die hier aan een boei heeft gelegen. Hij stampt tegen de golven op en bij het neerkomen van de boot ketst het water hoog op. Een paar zeilboten hebben besloten om nog maar een nacht te blijven, als het niet perse hoeft, kun je beter niet onderweg gaan. In de loop van de middag wordt het zoals voorspeld is, een stuk minder en bewegen we niet meer zo erg.

Maandag 29 juli 2019. Weer terug in de baai bij Taormina, Sicilië.

Gisteren had ik het blog van die dag al geschreven terwijl er daarna nog van alles gebeurde. Daarom nog een kort verslag van de zondagavond. We besluiten om 6 uur terug te gaan naar de overkant van de baai, waar het mooringfield is. Het is enorm hard aan het waaien en de deining wordt steeds sterker. George zegt dat het aan de boeien iets rustiger is. We hebben de grote RIB aan de zijkant van de boot hangen en durven hem niet aan de achterkant van onze boot te laten dobberen. Het is zo hard aan het waaien dat we niet zeker weten of dat wel goed zou gaan. Maar hem aan de zijkant houden met die golven blijkt ook geen goed idee en daarom ga ik in de RIB, Frans gooit hem los en vaart met de Bolbliksem verder. Het blijkt midden in de baai nog harder te waaien, we zijn blij dat we aan de overkant zijn, waar George en de duiker ons opwachten. We knopen de RIB aan een boei en ze zetten mij weer terug aan boord om de Bolbliksem aan de boei te knopen. Het heeft nog wat voeten in aarde, Frans moet een paar pogingen doen om redelijk in de buurt van de boei uit te komen, het gaat steeds harder waaien. Intussen zijn er al wat boten aangelegd aan de boeien en in de loop van de avond komen er nog wat meer. Mensen komen schuilen bij ons in de baai, maar het gaat steeds harder waaien. De boot van George is nu nog in Naxos en als we het idee hebben dat het ietsje minder waait, ga ik met hem terug om zijn boot op te halen, Donatella is nog in Riposto aan het werk. We steken de baai weer over maar het is inmiddels aan het stormen, de golven spatten tegen de RIB, we zijn beide naar als we aankomen. We wachten een uur tot het een beetje minder waait, we zien op de teller 45 knopen wind. Uiteindelijk laten we de RIB achter en steken over, het was me de avond wel. We moeten er echt van bijkomen en zitten na middernacht nog een uurtje buiten, en dan komt er nog een boot binnen om één uur. Frans en George springen in een RIB en leggen hen aan een boei, vandaag horen we dat het Hongaren zijn, twee stellen met drie hele kleine kindertjes, die dolblij waren dat ze hier opgevangen werden en aan een boei konden liggen.

Nou, dat maakt onze barre avond toch weer goed.

Vanochtend waait het nog wel, in de loop van de dag neemt het af. Er is een heel sterke stroming, ik zwem achter de boot maar kom geen meter vooruit. Na wat dobberen ga ik uit het water, deze dag maar niet proberen om een paar rondjes te zwemmen. In de middag speek ik met George en we verbazen ons beiden er over dat het gisteravond zo stormde en vandaag is het weer een prachtige zomerdag.