Maandag 19 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Het is heel rustig op het water vanochtend, weinig boten in de baai en heel weinig vissers.

We zwemmen een stuk, het water heeft een hele hoge temperatuur, zo warm is het nog niet geweest. De temperatuur wordt enorm beïnvloed door de stroming, die soms door de baai gaat. Dan komt er meer koud water van de zee de baai binnen en daalt ons zwemwater ettelijke graden. De vissen genieten van een restje stokbrood van gisteren, de half-verrotte perzik die met de schil naar beneden op het water komt, herkennen ze niet als smakelijk voedsel.

De maandag komt een beetje langzaam op gang met boten. Niet alleen op het mooringfield is het rustig, maar ook bij de geankerde boten en op zee valt niet veel te beleven. Gelukkig komen er wat meer boten om ons heen tegen de middag. Ook de kleine bootjes met dagjesmensen, die voornamelijk hier komen om te zwemmen, varen weer langs. Aan een boei achter ons ligt een huurboot met Israëlische jongelui, die gisteren zijn gekomen. Vanochtend zijn ze naar Taormina geweest en vanmiddag zouden ze verder gaan. Volgens mij krijgen ze geen genoeg van het heerlijke water. Toen ze met Frans terugkwamen van hun uitstapje zeiden ze dat ze binnen een uur wilden vertrekken. Maar steeds zie ik er een paar weer in het water springen en hebben ze veel plezier. Eindelijk heeft de schipper ze dan toch allemaal binnen en varen ze uit. Ze gaan naar de haven van Riposto en zullen beslist het zwemmen missen. Ze zijn op weg naar Malta m de boot terug te brengen en komen hopelijk nog een paar mooie plekjes tegen om te zwemmen. Als George vandaag even bij ons langs komt, zegt hij dat hij het water nog nooit zo schoon en helder heeft gezien. Hij exploiteert het mooringfield nu al voor het elfde jaar en er zijn tijden geweest dat je niet kom zwemmen omdat het water zo vies was. Wij vissen ook wel eens een plastic zak uit het water maar dat is uitzondering. En als het hard gewaaid heeft is er soms door de golfslag wat gras van de kant in het water. Voor de rest is het kraakhelder.

Zondag 18 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Het is weer een spiegelgladde zee als we opstaan. We zwemmen en als we zonder duikbril kijken, kunnen we de bodem zien. De rotsblokken waar de boeien aan vastgemaakt zijn liggen aan deze kant van het mooringfield op meer dan 10 meter. Het water bij de boei waar wij aan liggen, is zelfs 17 meter diep. Onvoorstelbaar dat je dan het betonblok kunt zien met de vissen rond de boei en onder de boot zonder dat we snorkelen, het is een prachtig gezicht. En altijd tussen negen uur en half tien komt er een klein beetje wind. Het water blijft natuurlijk kraakhelder, maar door de golfjes kunnen we niet meer zo diep kijken zonder duikbril. In de loop van de dag wordt de wind af en toe wat sterker en zwakt dan weer af. Het geeft net een beetje extra verkoeling midden op de dag, zonder de wind zou het wel heel erg warm zijn. Zonder slippers aan kunnen we overdag niet meer op het dek lopen, zo warm wordt het. Wel merken we dat het half augustus in de avond iets koeler wordt, maar ook daar zijn we blij om. Nog steeds is de hut waarin we slapen, heel erg warm. Maar langzamerhand merken we dat het zomerweer aan het veranderen is.

Vanochtend is de boot “Spirit of Venice” uitgevaren. Na voor de tweede keer een paar dagen hier gelegen te hebben, gaan ze terug naar Malta. Het is een Nederlandse boot, in Enkhuizen gebouwd. Ik zal een foto plaatsen. Doordat ze twee keer een paar dagen hier geweest zijn en Frans hen steeds naar de kant bracht, hadden we wat meer contact met hen. Ze varen toeterend langs onze boot en gaan terug naar huis. Eergisteren waren we aan boord om samen met George en zijn vrouw de verjaardag van de eigenaar te vieren. Ze hebben een klassieke boot, heel mooi om een keer van binnen te mogen zien. Ik zal een foto plaatsen.

Zaterdag 17 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

We waren gisternacht/vanmorgen heel vroeg nog wakker en zagen nog steeds vuur tussen de bomen. Donatella heeft gisteravond nog gebeld naar de brandweer, maar ze doen er niets aan. Zo in het donker zie je vlammen, af en toe wat meer en dan weer wat minder. Vanochtend kunnen we zien dat het op de plaats is waar ze gisteren aan het werk waren. Het lijkt of daar een diepe kuil is waar nog vuur in is. Er staan op de helling wat bomen die uit de verte lijken op berken. Daar zijn een behoorlijk aantal van verbrand, bij sommigen is alleen de bast verbrand en lijken de bladeren nog groen. Er staat een bijzondere boom met een grote groene kruin, waar de bast totaal van is verbrand. Hopelijk gaat die het nog redden in de toekomst. Het lijkt ons moeilijk als er nog een paar maanden geen regen valt, maar misschien halen ze het toch.

Er komen hier tamelijk veel toeristenbootjes langs, die naar de grot gaan kijken. Als de boot niet te groot is varen ze ook een stukje naar binnen. Af en toe horen we dan een soort toeter. Ik dacht steeds dat dat was omdat er dan teveel bootjes tegelijk naar binnen wilden of er een bootje juist uit wilde. Maar gisteren zag ik pas waar dat geluid vandaan komt. Er is een jonge man die met een prachtig beschilderd bootje langs vaart met meestal 10 of 15 mensen er in. Hij heeft een grote schelp voor het stuurwiel liggen en daar blaast hij op. Het geluid gaat enorm ver over de baai, we vinden het stukken beter dan de bootjes die met luide muziek varen.

Frans zet me halverwege de ochtend af op de kade, ik ga naar de grote supermarkt met de auto. Op de heenweg zie ik een enorme stoet auto’s me tegemoet rijden. Hopelijk is dat straks wat minder. Ik geniet in de winkel weer even van de airco, het valt tegen als ik weer in de warme auto moet. Op de weg terug kan ik precies 4 minuten gewoon rijden en dan begint de file. Het is een langzaam rijdende- en af en toe stilstaande stroom auto’s waar ik in beland. Het schiet niet erg op, van alle zijwegen proberen auto’s zich in de file te wurmen. Ritsen kennen ze hier niet, ze duwen de neus van de auto gewoon ergens tussen tot iemand hen ruimte geeft om in te voegen. Zeker als het zo langzaam gaat, zit iedereen te bellen, te kletsen met de bijrijder, te roken en niemand let er op de brommers die aan alle kanten langs de auto’s rijden en harder gaan dan de file. Gevaarlijke situaties, er schijnen ook veel ongelukken te gebeuren.

Ik kom uiteindelijk twee uur later dan anders aan op de kade. Het is zaterdag en vakantietijd, na het afzetten van mijn boodschappen kan ik natuurlijk geen parkeerplaats vinden. Als ik net de moed een beetje heb opgegeven zie ik aan het begin van de straat een paar mensen aankomen met strandspullen. In deze straat is ook een hotel, dus ik wacht af of ze daar naar binnen gaan. Gelukkig lopen ze door en stappen een stuk verder in de auto, heb ik toch mooi een plekje voor de auto!

Vrijdag 16 augustus 2019. In de baai bij Taormina.

Frans staat om half twee op, er komt een hele grote motorboot binnen. Hij haalt George op en samen leggen ze de boot aan een boei, we konden hem op internet al aan zien komen. Omdat ik ook wakker ben, kan ik even rustig naar de verbrande helling kijken waar op 15 plekken nog iets gloeit na de grote brand van gisteren. Later bij daglicht kunnen we goed zien welke schade er is aangericht. Het rookt nog steeds op een paar plaatsen.

In de loop van de ochtend zien we halverwege de helling brandweermensen lopen. Ze werken op precies de plek waar de rook omhoog gaat. Ze zagen bomen om, er zijn een aantal compleet verbrand. De helling is zwart geblakerd.

Het is een hele rustige ochtend. Veel boten vertrokken gisteren tijdens de brand. Ook buiten het mooringfield wat verder van ons af liggen altijd boten voor anker. Vanochtend zijn dat er opmerkelijk weinig. Tegen de middag beginnen er weer boten te komen. En heel vreemd: ze komen altijd tegelijk, of als er één of meerdere RIB’s met mensen naar de kant zijn. Maar het lukt weer om iedereen tevreden te stellen en ook de dagjesmensen hebben een mooi plekje om lekker te zwemmen. Begin van de avond liggen er weer een aantal grote boten, zowel zeilboten als motorboten. En plotseling belt iedereen dat er een taxi is besteld en of ze naar de kant kunnen. Meestal zijn het twee of vier mensen van een boot, een enkele keer meer. En nu is plotseling iedereen met een groot aantal. Om 21uur uur ben ik de tel kwijt. De drie RIB’s met George, Igor en Frans zijn alle drie al een paar keer naar de kant geweest en steeds met zeven of acht mensen. Het lukt allemaal, maar net als met het aankomen van meerdere boten tegelijk zal dit ook wel op gaan voor het terug halen van alle opvarenden. Ze komen tegelijk aan op de kade en willen zo snel mogelijk terug naar hun boot. Op en neer duurt met het in- en uitstappen 20 minuten, ze zullen geduld moeten hebben. Maar we zijn blij, dat op het mooringfield weer wat boten liggen. Het was een rare dag gisteren.

(ik heb foto’s bij de tekst van 15 augustus geplaatst).

Donderdag 15 augustus 2019. De baai bij Taormina, Sicilië.

Gisteravond werd het in de loop van de avond een beetje onrustig op het water en er wordt een paar uur harde wind verwacht. George en Frans leggen aan de achterkant van onze boot een lijn aan naar een boei, zodat de boot wat beter op de golven ligt. Dat scheelt een heleboel in het rollen en we gaan om 23 uur naar bed, terwijl het nog redelijk rustig is. Om 1 uur vannacht worden we wakker van sterke wind. De boot beweegt onnatuurlijk omdat we aan twee kanten vast zitten aan een boei. En nu liggen we ineens dwars op de golven. We kijken het een haf uur aan en besluiten de achterlijn los te gooien, zodat de boot met de punt in de wind kan draaien. Dat helpt inderdaad, we bewegen wat minder schokkerig. Terwijl we zo buiten zitten zien we ineens dat vlak bij ons op de helling van de baai vuur is. Bovenaan die helling staat een hotel, daarlangs loopt een weg en direct aan de kant van de weg gaat de helling steil omlaag. We zien beneden langs de baai de brandweerauto’s langs komen en even later wordt er boven aan de helling geblust. Het is een heldere nacht, we kunnen alles goed volgen. Er brandt een behoorlijk stuk van de helling af en dan lijkt het of het niet verder gaat. We gaan weer slapen en vanochtend is er een kleine rookpluim te zien. We denken dat het vuur niet uit is, maar we zien ook geen vuur meer. Tot het om 12 uur vandaag weer oplaait.

Eerst spuiten ze vanaf de weg boven, we zien de brandweermannen lopen en enorme stralen water komen naar beneden. Binnen korte tijd gaat het vuur steeds verder, maar er zijn ineens geen brandweer en geen waterstralen meer. Een paar uur later zien we in een uur de helling afbranden. Het beperkt zich niet meer tot het gras en de struiken, maar ook de bomen staan in brand. En terwijl ik dit zit te typen draait de wind onze kant op, krijgen we as stukjes op de boot en horen we het vuur knapperen. Het begint ineens op meerdere plaatsen te branden en het nadert een huis. Brandweer zien we niet meer, er wordt niets gedaan. Tot om kwart voor zes, het is al uren aan het branden, er twee helikopters verschijnen met een enorme waterzakken er onder.

Ze vullen die zakken in zee en vliegen af en aan naar de brandende helling. We hebben inmiddels de boot helemaal afgesloten, er komen grote stukken as naar beneden. De meeste dagjesmensen verdwijnen van het mooringfield en ook een grote motorboot vaart uit.

Die zou de nacht blijven maar kiest ervoor om naar een andere plek te gaan. Het is vandaag een feestdag in Italië en wat eigenlijk moest eindigen in een gezellige avond met veel boten, is nu een stille avond geworden. Na 2 uur blussen gaan de helikopters weg, er blijven nog een paar rookpluimen over, we hopen dat het vuur door de wind niet opnieuw oplaait.

Woensdag 14 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Als we opstaan is het rustig weer en kunnen we heerlijk zwemmen. Onder het ontbijt zien we dat het buiten op zee niet zo mooi is als bij ons in de baai. Er zijn golven te zien met dikke schuimkoppen en de wind neemt behoorlijk toe. Af en toe hebben wij een beetje deining en soms ook wat wind. We vinden het nu fijn om wind te hebben, het voelt fijn aan ondanks de hitte. Het is nog steeds heel warm, zelfs de wind is warm. Er ligt vlak bij ons een groot klassiek zeiljacht dat in Nederland gebouwd is. We ontmoetten de mensen al eerder hier op het mooringfield. Frans brengt ze vroeg in de ochtend naar de kant, ze hebben een auto gehuurd om wat rond te kunnen kijken. En ze willen aan het eind van de dag boodschappen doen, of Frans ze snel wil halen als ze bellen, want ze nemen diepvriesspullen mee. Ze bellen begin van de middag of het allemaal nog wel goed gaat op het mooringfield en met hun boot. Waarschijnlijk zijn ze ergens in het binnenland, waar het heel hard waait en ze zijn ongerust over de omstandigheden rond hun boot. Maar afgezien van af en toe heel harde wind is hier verder niets aan de hand. Er zijn weinig boten op het mooringfield, er liggen ook heel weinig boten voor anker een stukje verder. En we zien helemaal geen boten voorbij komen. Waarschijnlijk schat iedereen in dat het te slecht is om te varen. Als je tegen de wind in zou moeten varen is dat ook niet prettig. Maar met wind uit het noorden hadden we verwacht dat hier mensen zouden willen schuilen.

We gaan nog maar een keer zwemmen. Iedere dag wordt het water warmer. Er is een nieuwe vissoort bijgekomen. We zien af en toe een school van dunne visjes die ongeveer 10 centimeter lang zijn en boven het water uit springen. Als we met de RIB onderweg zijn of vanaf de boot kun je zien dat ze hoog boven het water uitkomen en glinsteren in de zon. Het is fascinerend om te zien.

Dinsdag 13 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Als we wakker worden is de boot door een beetje deining aan het rollen. Het is nog lang niet zo erg als we wel eens mee hebben gemaakt, maar het verbaast ons wel. De wind zou draaien en nu hebben we toch nog deining. We gaan heerlijk zwemmen en daarna ontbijten. Al snel daarna voelen we dat de wind gaat draaien en het neemt ook toe. Er komen golven met schuimkoppen de baai in afkomstig uit het noorden. Daar liggen we goed beschut tegen in onze baai, we hebben er geen last van. Pas als Frans me naar de kant brengt merken we dat het veel onrustiger is als we 200 meter van de boot af zijn. Fikse golven maken het ritje niet plezierig, gelukkig is het maar een kort stuk. Het is erg warm op de boot omdat het op het mooringfield niet zo waait. Daarom brengt zo’n rit naar de kant wat verkoeling. Ik ga naar het appartement voor de wasmachine, daar is fijn airconditioning. Ik besluit om te wachten tot de machine klaar is zodat ik het daar buiten op kan hangen. Mijn boek lezen, tussendoor even wat drinken op een terras, zo kom ik de wachttijd wel door. Als Frans me komt ophalen op de kade geniet hij weer van het ritje en de wind. Het is erg warm op de boot en binnen gaat nu zelfs in de nacht de warmte niet meer weg. Begin van de avond komen er wat wolken en vooral rond de top van de Etna hangt een dikke laag. Daar is het de laatste dagen wat onrustig, we hebben al weer donkere rookpluimen gezien. Dat betekent ook dat we Etna-stof op de boot hebben. En hier op het mooringfield kunnen we niet de slang op de boot zetten en alles schoon spuiten. We hebben behoorlijk veel water aan boord, maar moeten alles zelf maken met de watermaker. “Even” de boot afspuiten zou veel van onze voorraad kosten en met zout water schoonmaken levert een boot vol zoutkristallen op. We laten het maar zo…..

Maandag 12 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Na het halen van het bestelde brood aan de kant, gaan we eerst zwemmen. Het is vanmorgen warmer dan anders. Het is nog vroeg en er zijn nog geen toeristenbootjes die langs varen, daarom kan ik, in plaats van mijn rondjes om de boot, naar de kant zwemmen. Het is altijd moeilijk om te schatten hoe ver we van de kant liggen, aan de rotsen heb je geen referentie. Als je zwemt blijkt het toch nog een fiks eind te zijn. De temperatuur van het water is heerlijk, ik zwem een fiks rondje en dat compenseert het weinig bewegen op de boot. Frans heeft in de loop van de dag nog twee keer een zwemrondje nodig om een beetje af te koelen. Het is erg warm vandaag en er is heel weinig wind, wat meestal zorgt voor wat afkoeling. Tegen de avond gaat de wind bijna helemaal liggen. De voorspelling is dat de wind naar het noorden zal draaien en daarom wat afkoeling zal brengen. Nu hebben we wind vanaf Afrika en dat betekent hier altijd stof en warmte. Ik ben vandaag 2 keer naar de kant geweest, op straat is het helemaal erg warm. Vooral tussen de huizen blijft de warmte hangen. Heel fijn is de airco in de winkels, maar het is dubbel warm als je weer buiten komt.

Zondag 11 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Het waait vanmorgen vroeg hard, waardoor het water onrustig om de boot beweegt. Er is, net als eerder, stroming in de baai, maar er komt slechts een beetje koude stroming mee. Het is een rare gewaarwording dat je soms heel warm water voelt tijdens het zwemmen en af en toe wordt het kouder. Het zwemmen is weer heerlijk. Frans gaat om 9.00 uur een paar mensen nar de kant brengen, die naar het vliegveld gaan. Ervoor zwemmen we en hij merkt op dat je er lekker wakker van wordt. Het is ook super om zo de dag te beginnen.

Net als de andere weken is de zondagochtend heel rustig. Er zijn maar enkele boten, die al vroeg komen om hier de dag door te brengen. De meeste mensen starten pas tegen de middag en sommigen komen zelfs pas tegen de avond aan om hier nog even met de boot te liggen. Het is wel echt vakantietijd hier. Heel veel Italiaanse boten komen zo’n paar uur en je ziet overal kinderen met opblaasspeelgoed en planken om te peddelen. Er is veel reuring om ons heen op een zondag en dan vanavond is het weer heel rustig. Er blijven altijd wel boten overnachten, maar kleine motorboten gaan bijna allemaal weer terug naar de ligplaats elders.

Er liggen vandaag aan de andere kant van de baai, meer bij Naxos, 2 enorme cruiseschepen, soms meer dan 200 meter lang. Daar zijn natuurlijk enorm veel mensen op en die worden allemaal naar de kant gebracht om Taormina te bezoeken. Wij kunnen met de RIB in het kleine haventje in het midden van de baai aanleggen en aan land gaan. De mensen van de cruiseschepen worden op een grotere steiger in Naxos afgezet en gaan met bussen naar het centrum van Taormina. Het is daar dan zo druk, dat je nergens meer een plaatsje vindt op een terras, er lopen dan duizenden mensen rond.

We zijn de dag begonnen met heel veel wind en nu is de zee weer helemaal vlak. Eigenlijk hebben we liever dat het wat waait en dat de boot beweegt, het koelt iets af. Nu staat de zon laag en schijnt in de kuip, we hebben geen schaduw meer van de bimini. En door de windstilte is het extra warm, ook al is het al 6 uur in de avond.

Zaterdag 10 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

We hebben gisteravond geen klanten kunnen vinden voor vers brood en croissantjes. We hoeven daarom niet vroeg naar de kant om langs de bakker te gaan. Dat betekent dat we een uurtje uit kunnen slapen. Maar met dit mooie zonnige weer kom je vanzelf vroeg uit bed en is het al snel buiten veel fijner dan binnen, waar de temperatuur oploopt zodra de zon op de boot schijnt. Als we zwemmen merken we dat het water gewoon warm is, het is zeker en paar graden warmer dan toen het minder mooi weer was en we zulke golven hadden in de baai. Dan is er kennelijk toch aanvoer van kouder water van de zee buiten de baai. Het water is glashelder en de vissen zijn langzamerhand aan ons gewend en komen dichtbij als we zwemmen.

Het is een rustige ochtend met weinig wisselingen en er liggen nog maar een paar boten rondom ons. Maar na 13 uur weten we dat op zaterdag veel dagjesmensen komen met kleine bootjes. Ze willen lekker rustig dicht bij de rotsen liggen en zwemmen en snorkelen. Omdat het de afgelopen dagen onrustig was met veel deining en wind uit verschillende richtingen, komen er weinig nieuwe boten bij. En nu het water weer kalm is komen er vast nieuwe boten. Igor kondigt aan, dat hij naar de kant gaat om te lunchen, Frans en George blijven op het mooringfield. Nog geen 20 minuten later komen er 5 boten tegelijk en begrijpen de mensen op de boten niet, dat ze even moeten wachten. Er is een motorboot bij met een meneer alleen, die helemaal boven staat om de boot te besturen. Dat is heel lastig als je de lijnen aan moet geven om aan de boei vast te maken en het kost meer tijd om die boot aan te leggen, de anderen moeten wachten. Naast ons komt Frans een zeilboot aanleggen en tegelijk komen er ook 2 motorboten aanvaren, die denken dat het een goede plaats voor hun is. George bedenkt altijd waar iedereen moet liggen en mensen kunnen niet bedenken wat er gereserveerd is of welk grote boten er nog binnen gaan komen. Als ze langs ons heen en weer varen hoor ik ze roepen dat ze daar of daar willen liggen. Meestal heeft George een heel ander plan. Niet elke boei is geschikt voor grote boten, dus daar legt George geen kleine boten aan.

Het is een super-warme dag vandaag. Door het rustige weer is er geen afkoeling door de wind. We zitten weer tegen de 40 graden in de schaduw. Buiten op zee zijn hoge golven, de boten die voorbij komen “dansen” op de golven, ze stampen er tegen in richting Messina.