Woensdag 7 augustus 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië

We zijn gisteravond gaan slapen met het idee, dat we vanochtend naar de andere kant van de baai gaan. Er werd voorspeld dat er tegen acht uur vanochtend een sterke deining op zou zetten.. We voelen vannacht af en toe wel dat de boot stevig beweegt, het is steeds een paar minuten en dan wordt het minder. Als we opstaan is de zee bijna helemaal vlak en net als vannacht komt er af een toe een beetje deining. Het is beslist niet zo erg dat we er voor naar de andere kant moeten gaan. Frans legt een achterlijn aan, zodat we wat beter op de deining liggen als het sterker wordt en we besluiten het eerst maar eens af te wachten. We maken snel gebruik van de rustige zee om lekker te zwemmen. Het water is weer kouder dan gisteren, daaraan merken we ook dat er een sterke stroming is vanuit zee en ook de deining zal een oorzaak zijn van de lage temperatuur. De laatste weken was het water af en toe wat koeler en dan weer warmer. Maar vandaag is het zo koud, dat ik het zwemmen na 4 rondjes opgeef. In de loop van de hele warme dag kan ik het me bijna niet meer voorstellen, maar ik heb na het zwemmen steenkoude voeten. Frans zwemt wat langer door en maakt weer een stukje van het onderwaterschip schoon. Hij kan steeds langer onder water blijven, het is maar goed dat hij elke dag wat schoonmaakt want het groeit allemaal heel snel aan. De vissen die onder de boot hangen vinden het fantastisch als Frans de aangroei lekker los krabt. Ze zwermen om hem heen om direct alles op te eten.

Er is in het begin van de ochtend een heel klein beetje bewolking, het duurt 3 kwartier en dan schijnt de zon weer op volle kracht. Het is daardoor een hele warme dag met gelukkig een beetje wind, zodat het iets aangenamer is. En dan komen heel langzaam in de loop van de middag toch de verwachte golfjes en vooral deining. Vanavond om acht uur gaan we behoorlijk heen en weer, de koffie mokken kunnen niet op tafel staan. Frans zegt altijd dat het een graadmeter is als de glazen in de kast gaan rinkelen. Nu ligt daar altijd een handdoek tussen het glaswerk en het deurtje, dus ik weet niet of hij nu het gevoel heeft dat het niet zo erg is. Ik ga een paar keer binnen kijken of er geen losse dingen naar beneden vallen en of er spullen op het aanrecht staan. Als ik dit stukje heb getypt moet ik de computer opbergen anders glijdt die van de tafel. Voor de rest is het niet ernstig en zijn we er aan gewend. Als het nu twaalf uur later dan voorspeld erg is, wat moeten we dan geloven van de verwachting voor morgen? We wachten het maar af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *