Donderdag 8 augustus. 2019. Van de baai bij Taormina naar de kant van Giardini-Naxos.

Het is een rommelige nacht. Frans haalt mensen op die uit eten zijn geweest. Ze hebben gevraagd tot hoe laat ze terug kunnen En precies om middernacht bellen ze op. Als hij in het kleine haventje komt wordt hem gezegd dat ze nog een kwartiertje nodig hebben, want ze gaan nog even iets drinken aan de overkant van de straat. Als ze dan uiteindelijk op de boot zijn blijkt dat ze, net als wij, een achterlijn willen hebben en uiteindelijk is het één uur als Frans terug is aan boord. Het is allemaal niet zo erg, maar hij moet om 5 uur op om de grote Trimaran naar Riposto te brengen. Er staat daar om half 7 een monteur op de kade. Omdat Frans daar aan boord afgezet moet worden ben ik ook op en vaar hem op de afgesproken tijd er heen. In de nacht was er een behoorlijke deining en ook nu gaat het nog behoorlijk te keer. Als ik alleen terug vaar met de grote RIB en aan moet leggen botsen er hoge golven tegen de boot en de RIB en dat gaat natuurlijk niet tegelijk. Maar het lukt allemaal en ik probeer nog even te slapen maar na een aanleg-avontuur ben ik heel erg wakker.

Ik ga om acht uur met Igor naar de kant om brood te halen voor een paar boten. Frans belt intussen dat hij naar het station in Riposto loopt en daar de trein neemt. De eigenaar komt later alleen terug met zijn boot. Als Frans terug aan boord is gaat hij eerst een paar uur slapen en ik ga aan de kant om vers fruit te halen Ondertussen wordt het steeds slechter op het mooringfield, de deining neemt toe en de golven ketsen tegen de rotsen aan de kant. Het is een lawaai van jewelste. Pas in de middag wordt het een paar uur ietsje rustiger en twijfelen we enorm of we nu wel of niet naar de andere kant van de baai gaan varen. Om 18 uur zegt George dat hij liever naar de andere kant gaat om een nacht goed te slapen. Ik ga met hem mee en samen komen we met Igor in de RIB weer terug op het mooringfield. Onderweg zijn er in het middengedeelte van de baai enorme golven en George zegt dat wij er over moeten denken om ook te gaan. Nog voor ik aan boord gestapt ben roept Frans al dat wij ook gaan. Hij heeft alles klaar gemaakt voor vertrek en we worden direct los gegooid van onze boei. Om 20 uur zijn ook wij aan de andere kant van de baai, waar inmiddels ook de trimaran is aangekomen. Even later komt de laatste boot van het mooringfield aan deze kant van de baai. We hopen allemaal een rustige nacht te hebben en als de weersvoorspelling het juist heeft, zal het morgen wat beter worden. Misschien kunnen we dan al weer terug.