Vrijdag 9 augustus 2019. Van Giardini-Naxos naar de baai bij Taormina.

We zijn gisteravond vroeg naar bed gegaan. Het vroege opstaan van die ochtend maakte dat we moe waren. En omdat we niet op het mooringfield lagen had niemand om een tocht naar de kant gevraagd.

Om precies 00 uur schrikken we wakker van enorm geweld. De boot rolt op hoge golven heen en weer, de RIB, die aan de zijkant hangt, botst hard tegen de boot aan. Het is zo erg dat Frans zegt dat we terug gaan naar onze boei aan de andere kant. Snel kleren aan, motor aan, het anker omhoog en we varen weg. Frans denkt dat we de RIB wel aan de zijkant kunnen houden maar na een paar honderd meter besluit hij om hem toch maar aan de achterkant te hangen. Hij heeft hem bij vertrek met een extra lange lijn nog vast gemaakt aan de zijkant en die lijn moet nu naar de achterkant. Je hebt dan een paar seconden die zware RIB in hoge golven aan een dunne lijn, die verder naar achteren vastgemaakt moet worden. Inmiddels hebben we geen snelheid meer met de boot maar nog steeds wel enorme golven die aan die RIB trekken en in een fractie van een seconde is de lijn natuurlijk weg en drijft de RIB weg. Frans duikt, met al zijn kleren aan, er zo achteraan, pakt de lijn uit het water. Ik vaar achteruit en hij krijgt het voor elkaar om alles vast te maken. Terug op de boot blijkt dat hij natuurlijk zijn telefoon in de zak had, die doet het niet meer. We hebben een zware overtocht, het is maar goed dat het een kort stukje is. Als we vlak bij de boeien zijn springt Frans in de RIB en gaat op zoek naar onze boei. Het is pikkedonker en er ligt niemand, dus dat is even zoeken. Gelukkig heeft hij een zaklantaarn mee, dat vergemakkelijkt het zoeken maar vooral het er naar toe varen met de Bolbliksem. Gelukkig is het hier een heel stuk rustiger en lukt het in één keer om bij de boei uit te komen (en Frans niet te overvaren!). We maken direct een achterlijn vast aan een andere boei zodat we rustig liggen. We kunnen weer verder met de rest van de nacht.

Als ik wakker wordt en ga zwemmen, ligt er naast ons een Franse boot die waren vertrokken naar de andere kant en kennelijk in de nacht ook zijn teruggekomen. Later horen de dat zij zwemmend de lijnen door de boei hebben gehaald en een achterlijn hebben aangelegd. En door ons hoefden zij niet zo te zoeken naar hun boei.

We berichten in de ochtend George, die nog in Naxos is, dat we hem willen halen. Maar hij gaat eerst wat administratie doen en zal ons berichten als hij ook wil komen. Als we uiteindelijk daar heen gaan om hem te helpen, is er een zware deining aan die kant van de baai, hij is blij dat hij weg kan. De rest van de dag hebben we wisselende wind en deining. Af en toe is het sterk en na een paar minuten wordt het rustiger . Er zijn de hele dag dikke schuimkoppen te zien op zee. Tegen de avond wordt het water, van de zee buiten, en in de baai, weer rustig en kun je je bijna niet voorstellen dat we hoge golven hebben gehad.