Zondag 1 september 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

Er waren verschillende boten waarvan de mensen na 12 uur vannacht terug kwamen. De laatste kwam om half twee, we hebben daarom maar een korte nacht. Toch beloofden we gisteravond een boot, met vier mannen uit Libië, om ook vanochtend croissantjes te halen. Ze zijn hier al 4 dagen en hebben iedere morgen van ons ontbijt ontvangen. Beetje flauw om dat nu ineens niet meer te doen. Daar komt nog bij dat als we de bestelling binnen krijgen we nog niet weten hoe laat iedereen terug komt naar het mooringfield.

Frans slaapt in de ochtend nog een beetje bij, maar ik ben zo wakker dat het niet lukt om wat bij te slapen. Er is niet veel te doen vandaag, het is een beetje ’vreemd’ weer. Het lijkt de eerste uren alsof er een beetje mist hangt, het is dampig. Wel is de temperatuur hoog, ondanks dat er geen zon is. Het Door het weer blijven ook de dagjesmensen weg en er is maar één nieuwe boot binnengekomen vanmorgen vroeg. De mensen gaan een dagje naar Taormina en komen in de loop van de middag terug. Frans brengt ze naar de kant en ze gaan met de bus naar boven, in tegenstelling tot de meeste mensen, die bij George een taxi bestellen en zo ook weer terug komen. Het probleem met de bus is alleen, dat er langs het grootste gedeelte van de baai langs het strand een weg loopt met éénrichtings-verkeer. De bushalte is direct bij het kleine haventje waar de mensen uitkomen als ze op de kade staan. Op de terugweg moeten ze daarom op een heel andere plaats uitstappen, namelijk aan de weg die door het dorp loopt langs de huizen en de winkels. Als je hier nog nooit geweest bent herken je niet welke halte je moet hebben om weer naar het haventje te kunnen lopen. Ze eindigen de bustocht daarom helemaal aan het eind van de baai en zijn veel te ver doorgereden. Frans is al op hun aan het wachten aan de kade, ze belden dat ze onderweg waren en plotseling komt het telefoontje dat ze nog een stuk terug moeten met de bus. George zegt dat hem dat al vaak is overkomen en zeker ‘s avonds als de mensen helemaal niet herkennen waar de bus rijdt. En de Italiaanse buschauffeur spreekt beslist geen Engels, zodat je niet kunt vragen waar je er uit moet.

Begin van de middag begint het plotseling te regenen. Het is maar een kleine bui van dikke druppels, maar het is op het land waarschijnlijk al verdampt voor het de grond wat nat kan maken. Vlak na de bui komt de voorspelde deining. Wij vinden het nog wel meevallen op het moment dat ik dit typ, maar George heeft een kleinere boot en die ‘danst’ op het water. Hij besluit om 18 uur om naar de andere kant van de baai te gaan en hoopt daar wat rustiger te slapen. Wij kijken het nog even aan en blijven hier als het niet erger wordt dan dit. Drie boten vertrekken vannacht of morgen heel vroeg. En dan wacht iedereen weer op mooi weer zodat we de laatste weken op het mooringfield goed kunnen afsluiten.

Zaterdag 31augustus 2019. in de baai bij Taormina, Sicilië.

Als we terugkomen van de bakker en onze boodschappen hebben afgeleverd, gaan we terug nar de boot. De “normale” volgorde is dan om eerst te zwemmen en dan te ontbijten. Maar we zien wat vuil op het water drijven en een beetje schuim. Het is niet ernstig maar we weten dat het meestal maar heel even is en dan is het weg. Daarom maar eerst ontbijten. Alleen heeft Frans pech, want hij moet eerst mensen naar de kant brengen. Ondertussen ga ik vast zwemmen, het water is wat koud, maar dat wisten we al toen we het ‘vuil’ zagen. Dat komt meestal vanaf de zee de baai binnendrijven. En dan weten we ook dat er kouder water naar binnen stroomt. We zijn natuurlijk heel erg verwend, want als de gemiddelde Nederlander in het ‘koelere’ water zou zwemmen, vindt hij het heerlijk warm.

Het weer is vandaag weer hetzelfde als de voorgaande dagen. Af en toe is er wat bewolking en het is drukkend warm. Nog steeds geen druppel regen, maar er wordt voor volgende week toch wat minder weer voorspeld. Het zal af en toe regenen, vooral in de middag. Als Frans het weerbericht vertelt, zeg ik dat ik het niet geloof. Deze week is er ook van alles voorspeld en klopte er niets van. We zullen het wel zien.

We gaan aan het eind van de middag alle boeien checken. Ik bestuur de RIB en Frans heeft de zwembroek aan en duikbril op om in het water alles na te kijken. Er liggen 35 boeien, we varen ze allemaal langs. Frans gaat bij een aantal in het water om te kijken of alles nog goed zit. Bij sommigen kan ik de ring bovenop vast houden en kan Frans vanaf de RIB in het water kijken met een duikbril om te zien of alles in orde is. Het is nog een hele klus en omdat we vrij laat zijn heeft Frans het op het laatst wel koud. Maar we hebben alle aansluitingen weer even gezien en melden aan George dat het in orde is. Als we net weer terug aan boord zijn horen we vanaf de motorboot die voor ons ligt, hard motorgeluid. Ze zijn daar aan het flyboarden. We zagen het al eerder bij watersportbeurzen, maar zo in de baai is het heel spectaculair. Met een waterscooter wordt er kracht door een slang geperst, aan de andere kant van de slang zitten schoenen die iemand aan heeft. Die persoon wordt omhoog geduwd en maakt mooie capriolen. Ik plaats een foto om het te laten zien. Toch wel spectaculair op het mooringfield, iedereen is foto’s aan het maken.