Dinsdag 3 september 2019. Weer terug naar de andere kant van de baai.

Het is vanochtend eerst rustig op het water, later in de morgen wordt het wat onrustiger. We liggen nog aan de andere kant van de baai dan waar de boeien liggen. De nacht was rustig, we hebben heerlijk geslapen. De morgen komt wat langzaam op gang, dat wil zeggen we hebben niet veel te doen. We slapen wat langer en om half 9 ga ik eerst maar zwemmen. Als Frans eenmaal is opgestaan, en we hebben ontbeten, ga ik met George en Donatella naar de kant. George moet naar het postkantoor en blijkt daar 15 klanten vóór hem te hebben. We gaan op een terrasje naast het postkantoor zitten en drinken koffie terwijl we de deur van het postkantoor in de gaten houden en tellen hoeveel mensen er uit komen. Uiteindelijk vergeten we dat natuurlijk, gelukkig sprint George op een gegeven moment het postkantoor binnen en blijkt dat er nog maar 2 klanten voor hem zijn. Net op tijd dus. We lopen langzaam weer terug naar de steiger waar de grote RIB ligt om terug naar de boot te komen. Frans kijkt ieder half uur naar het weerbericht en de voorspelling van golven en deining, maar we weten nog niet wanneer we terug kunnen naar het mooringfield. Ondertussen wast Igor in de haven alle RIB’s en hij vertrekt uiteindelijk naar het mooringfield om een boot aan te leggen. Tussen de middag gaan Frans en George met de RIB kijken of het aan de kant van de boeien beter is, we hebben inmiddels behoorlijk last van golven en deining aan de kant waar we nu liggen. Als ze terugkomen is de deining zo sterk dat Frans bijna niet aan boord kan komen. Ik had het vermoeden dat we zouden vertrekken en heb intussen alles klaar gemaakt voor vertrek. We starten direct de motor en Frans haalt het anker op, hij zegt dat het aan de andere kant beter is. Als we daar aankomen is het inderdaad iets rustiger. We leggen wel direct een achterlijn aan om beter op de golven te liggen. Intussen hebben we een ontzettende bui gehad en in de verte is nu onweer te horen. Af en toe wordt het donker en dan schijnt ineens de zon weer, het is vreemd weer vandaag. Toch zijn we blij weer terug te zijn op het mooringfield. Aan de andere kant liggen we dicht bij een drukke toeristenplaats met veel verkeer, heel veel mensen en muziek op het strand en vooral ‘s avonds heel veel geluid. Dat zijn we hier op het mooringfield helemaal niet meer gewend. Er komt af en toe een bootje langs met muziek of we horen de trein, maar het is lang niet zo luidruchtig. We liggen hier nu met een Engelse- en een Franse boot, verder is er niemand. En buiten het mooringfield is ook bijna niemand meer, er liggen nog twee kleine boten voor anker een stuk verder. Het is natuurlijk niet echt het seizoen meer en ik denk dat mensen moeilijk het weer kunnen inschatten, dat is ook een beetje onvoorspelbaar ervaren we gisteren en vandaag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *