Vrijdag 6 september 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

We staan extra vroeg op, want direct na het rondbrengen van de broodjes moet er een boot los gegooid worden. We zijn netjes op tijd, zelfs iets te vroeg en we hebben sterk de indruk dat de familie nog in bed ligt. De eigenaar zegt dat ze nog 10 minuten nodig hebben en ineens springen zijn vrouw en kinderen aan dek en binnen een paar minuten zijn ze los. Voor ons zit het er even op, wij kunnen gaan zwemmen en zelf ontbijten. De ochtend is zoals de laatste dagen rustig, George komt wel melden dat er verschillende boten gereserveerd hebben en uiteindelijk liggen er vanavond 8 nieuwe boten aan de boeien. twee boten zijn hier alleen geweest om hun gasten te laten zwemmen, zij vertrokken na een paar uur weer. En als ik dit verslag typ zijn nog niet alle boten die gereserveerd hebben, binnen. We wachten het rustig af, in de loop van de avond zal de rest wel komen. Het is vandaag weer net als alle andere dagen, de boten komen tegelijk aan. Het valt nog mee dit keer, maar als ze bezig zijn met een boot, dan komt soms de volgende al om de grote rots heen vanuit het noorden. Omdat wij aan de noordkant van de baai liggen kunnen we de boten uit het zuiden al lang van tevoren aan zien komen, maar die vanaf Messina duiken soms plotseling op. Op internet kunnen we niet alle boten zien, vaak hebben ze geen AIS, zoals wij. Als ze niet vooraf contact hebben gehad met George is het altijd een verrassing wat er om de rots heen komt.

We zijn gewend om om ongeveer 19 uur rond te gaan langs de boten om de bestellingen voor de bakker te vragen. Vandaag zijn we vroeger onderweg want het wordt steeds vroeger donker. En doordat het wat bewolkt is de laatste dagen, is het extra donker. Het is prettiger om met licht langs de boten te gaan, vaak zijn er nog vragen of wil men weten wat het weer wordt voor morgen. Als we overal even praten zijn we een uur bezig, vanavond was het aan het eind van het rondje al helemaal donker. Het gaat enorm snel, de dagen worden al korter. We hebben het gevoel dat het naar het einde van het seizoen loopt en dat het einde van ons verblijf hier in zicht is. Gelukkig hebben we nog een paar weken, want als de boeien afgebroken worden, zullen we hier nog wel even blijven. Eerst maar kijken wat volgende week ons brengt. Het weerbericht ziet er niet goed uit, misschien moeten we nog een paar dagen naar de haven in Riposto als de wind precies onze kant van de baai in blaast en hoge golven maakt.