Dinsdag 10 september 2019. Van de baai bij Taormina naar de haven van Riposto.

We zwemmen eerst, dat wil zeggen ik zwem een half uur en Frans poetst aan de onderkant van de boot in die tijd. Hij heeft langzamerhand de boot, en vooral de schroef en het roer, weer schoon. Als hij een paar dagen niet duikt met een schuurspons en krabber, begint het al weer aan te groeien. De vissen die in grote getale onder de boot ‘hangen’, komen zo dicht mogelijk bij hem om direct het los gekomen vuil op te eten. Ze zijn nu zo aan ons gewend dat ze heel dichtbij komen als we bij het trapje in het water gaan. Maar ze komen zelfs als we in het gangboord van de boot gaan staan, ze verwachten dan blijkbaar dat we iets te eten over boord gooien. Ze vechten als het brood is, fruitschillen zijn ietsje minder in trek.

Na het ontbijt ruimen we het dek en de boot op en wachten op George. Hij heeft zijn boot gisteren al omgevaren en komt straks onze RIB ophalen. Die wordt in de haven aan de andere kant van de baai bij Naxos gestald. Het kleine haventje waar we altijd aan land gaan is te onbeschermd als er harde wind komt. Igor blijft in het appartement in Giardini en George komt later op de dag met de auto naar Riposto. Wij vertrekken om elf uur met stralende zon en prachtig rustig water. Als ik niet zelf het weerbericht had gelezen zou je je afvragen waarom we weg gaan. We zijn zo gewend aan het Mooringfield, dat we het enorm missen als we weer in de haven moeten liggen. Straks in de winter is dat natuurlijk ook weer gewoon, maar nu denken we aan het zwemmen en de heerlijke avonden buiten. Eigenlijk leven we de hele dag buiten en genieten van elk moment van de dag. In de haven liggen we ingeklemd tussen andere boten en hebben we minder privacy.

Mede door de schone schroef en onderkant van de boot zijn we in vijf kwartier bij de haven. Ook heeft de genua een beetje meegetrokken, dat helpt toch altijd. Als we aan de steiger liggen begint Frans direct de boot schoon te maken. En we moeten de watertanks schoon maken, want er zit een vies smaakje aan. Hij koppelt de watermaker af en gooit ontsmettingsmiddel in de tanks, we draaien alle kranen open zodat het ook in alle leidingen zit en we sluiten ons watersysteem. Er ligt een slang op het dek vanaf de steiger, waar we water kunnen tappen. Laat het ontsmettingsmiddel maar zijn werk doen, we hebben even uit de kranen geen stromend water. Het is goed dat Frans direct begonnen is met werken, om 16 uur begint het enorm hard te regenen, echt een plensbui van anderhalf uur. We verwachten nog harde wind, maar als ik dit typ is het nog bladstil. Inmiddels is de laatste boot van vannacht van het mooringfield binnen komen varen. En ook een boot die vlak bij ons voor anker lag, heeft de veilige haven opgezocht. Iedereen verwacht slecht weer en ik kan het me nog niet goed voorstellen. De regenbui is niet zo erg, maar harde wind is niet prettig als je zo open ligt aan een boei, we zullen zien…….