Woensdag 11 september 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we opstaan is het zwaar bewolkt met een donker grijze lucht, het belooft niet veel goeds maar dat pakt 2 uur later toch heel anders uit. Het wordt langzaam lichter in de lucht, de wolken trekken weg en de zon gaat schijnen. Het is dan ook direct weer heel warm. Dachten we eerst dat de herfst zou beginnen, het is plotseling weer hoogzomer. We horen, dat we gisteravond iets gemist hebben. Vroeg in de avond onweerde het en al snel was het enorm hard aan het regenen. We zitten altijd wel droog onder de bimini, maar als het heel hard regent beschermt die niet voldoende. We zijn binnen gaan zitten en hoorden wel gerommel en harde knallen van de bliksem, maar hebben er verder niet op gelet. En vanochtend vertelt George, dat de Etna weer een enorme uitbarsting had. Er was tussen de bewolking door te zien dat er enorm hoog vuur uit een krater kwam. Vandaag is er niet veel anders te zien dan ‘normaal’, er komt een dikke rookpluim uit een krater. We zijn natuurlijk heel benieuwd of we vanavond nog wat zien, meestal is dat vuur niet na één dag weer afgelopen. Er hangen alleen nu weer hele dikke wolken rondom de top die het zicht belemmeren. En als ik dit stukje typ is het weer donker en grijs rondom de vulkaan en hebben we al een fikse bui gehad.

We benutten deze dag in de haven om de boot af te spuiten. Dat is hoognodig na al het Sahara-stof en Etna-gruis. We zijn altijd zuinig met ons zoete water van de watermaker, wat we niet gebruiken om de boot te poetsen. Het water van de Middellandse Zee is zo vreselijk zout, dat een emmer water over het dek gooien geen goed idee is. Er zouden zoutkristallen achter blijven, heel vervelend. De blauwe lijnen waar we mee aan de boei liggen, zijn helemaal wit op het punt waar ze steeds het water raken.

Het is toch weer vreemd om in de haven te liggen, we missen het zwemmen en de vrijheid en privacy.

Frans is natuurlijk blij om eindelijk weer even op land te kunnen lopen. Ik ga nog wel eens naar de kant in Giardini, hij blijft meestal op het Mooringfield. We halen met de auto een nieuwe thermostaat voor de koelkast en gaan dan koffie drinken op een terrasje. Even genieten van het aan wal zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *