Vrijdag 13 september 2019. Van Porto dell’Etna in Riposto naar de baai bij Taormina, Sicilië.

Door ons dagje uit gisteren zijn we vandaag wat later aan de dag begonnen. Dat komt niet alleen door ons uitstapje en late diner, maar ook doordat we nog steeds in de haven van Riposto liggen. Op het mooringfield, waar we deze zomer zijn, is altijd veel te doen. Hier in de haven liggen we eigenlijk te wachten tot we weer terug gaan naar de baai bij Taormina. Er zijn natuurlijk genoeg klusjes op de boot te doen, Want we zijn hier gekomen met een probleem met de watertanks. Er zit een vieze smaak aan ons water en eigenlijk is dat alleen in de haven op te lossen. Eergisteren heeft Frans de tanks en leidingen schoon gemaakt en daarna alles 3 keer gespoeld. Gisteren proefden we nog een beetje chloorsmaak aan het water. Daarom zijn de tanks vandaag nog drie keer gespoeld. Het vullen gaat veel sneller dan het leeg laten lopen, het kost heel veel tijd. En water natuurlijk, daar hebben we wel zorgen over maar het kan niet anders. We hebben de hele zomer ons eigen water gemaakt, nu moeten we helaas water van de haven gebruiken. Na een paar uur spoelen is nu het water weer helemaal top, we hopen dat dat zo blijft.

Ik heb een dikke was gedraaid in de machine in de garage, dus alles is weer schoon. We lopen eigen lijk de hele dag te wachten op het vertreksein om weer terug te gaan naar het Mooringfield. We hebben George vanmorgen gesproken, hij is met de auto al terug gegaan. Zijn boot blijft nog even in de haven en hij zal ons bellen als wij met onze boot kunnen komen. Frans studeert iedere 2 uur op allerlei weerberichten en we hebben wind uit verschillende richtingen vandaag. Ook wordt de wind sterker midden op de dag, de palmbomen zwaaien heen en weer en de vlaggen van de haven staan strak. Dan denk ik, dat het vandaag niets meer wordt met het omvaren, maar hier verandert het binnen een kwartier en de windrichting draait ook van zuid naar noord. Uit eindelijk belt George om 5 uur dat het rustig is op het Mooringfield, geen golven en de wind uit het noorden dus we liggen daar in de goede hoek. We varen binnen 10 minuten uit en hebben direct bij de uitgang van de haven stevige golven tegen, dat blijft zo voor het grootste gedeelte van de trip. We doen er een half uur langer over en maken flinke klappen op het water. Gelukkig is het in de baai rustiger en nu liggen we weer lekker aan ‘onze’ boei op het Mooringfield. Als het donker is kijken we af en toe naar de Etna, waar wel wolken voor hangen, maar toch het vuur te zien is van de uitbarsting van eerder deze week. Het blijft fascinerend om te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *