Woensdag 2 oktober 2019. In de baai bij Taormina, Sicilië.

We hebben de hele ochtend het gevoel dat we alles ‘voor het laatst’ doen, zwemmen, hier liggen in de baai, genieten van het mooie plekje, we liggen helemaal alleen…… We ruimen wat losliggende spullen op en tegen twaalf uur zetten we alvast de instrumenten aan en maken alle luiken dicht, we zijn helemaal ingesteld op vertrekken naar de haven van Riposto. Om twaalf uur vraag ik Frans om nog eens langs alle weer-sites te scrollen en te onderzoeken of de voorspelling nog steeds hetzelfde is. George heeft net gebeld met het bericht dat hij er aan komt en we kunnen vertrekken als hij op het mooringfield is. En dan zegt Frans, dat het er heel anders uitziet dan gisteren voorspeld is. Het wordt helemaal niet zo heftig en we kunnen best blijven, we hoeven niet weg. We contacten George en die beaamt het, de golven worden niet zo hoog als verwacht.

Ineens zien we een groot zeilschip de baai in varen, Frans racet er op af en vanaf onze boot zie ik hem omkeren en de zeilboot gaat achter hem aan. Geweldig, we hebben toch weer een boot ‘gescoord’. Ondertussen betrekt de lucht wat en wordt het grijs in de verte. Er valt een vreselijke regenbui terwijl Frans de boot aan de boei vast legt.

Maar het maakt allemaal niet uit, Frans heeft gelukkig een regenjack bij zich en is uiteindelijk niet eens erg nat. Hij legt naar een achterboei een lijn aan, zodat de boot net als wij wat beter op de komende deining en golven ligt. Halverwege zie ik dat Frans zijn jack al weer uit heeft. Het is een heftige- maar korte bui.

Inmiddels is George met Igor ook op het mooringfield, ze halen met een duiker 7 boeien los, die aan de kant schoon gemaakt gaan worden.

George dacht echt dat we aan het eind van het seizoen waren en dat is ook zo, maar ondertussen komen er nog twee zeilboten binnen en liggen we hier nu met 4 boten. En dat terwijl George dacht dat het echt afgelopen was. Later zegt hij dat het nog ieder jaar zo is geweest: hij wacht tot het laatst voor hij beslist dat hij gaat afbreken en dan plotseling komen er nog een paar boten. Morgen is er nog een feestje op twee catamarans uit Riposto, die het hele seizoen hier alleen overdag met gasten zijn geweest. We zijn benieuwd, misschien kunnen we wel aanschuiven bij het feestje, we zijn in ieder geval blij dat we nog hier liggen. En morgenochtend is er toch weer een fijn zwemrondje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *