Maandag 7 oktober 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op want we willen eerst hard lopen. De hele zomer hebben we weinig aan sport gedaan en vooral Frans heeft weinig beweging gehad. Er zijn soms weken voorbij gegaan zonder dat hij aan de kant was. Ikzelf ben nog af en toe naar een winkel geweest in Giardini, soms was het om boodschappen te doen, maar af en toe waren er spullen nodig van de watersportwinkel, die een heel eind verder lag dan het kleine haventje. Ook ben ik af en toe met Donatella naar een adres geweest waar zij iets moest regelen en dan liepen we soms een uur. Maar al met al heb ook ik veel minder gedaan dan we normaal bewegen. We hebben afgesproken dat we het rustig aan zullen doen en niet langer lopen dan ons ‘kleine rondje’ van ruim 5 kilometer. En als het niet gaat, zullen we wandelen. We starten goed, voor mij valt het heel erg mee in het begin. Frans heeft last van een oude knieblessure en stopt een paar keer om te wandelen en een paar oefeningen te doen. Tussendoor loopt hij veel harder dan ik, dus hij komt ook bijna tot het gewone rondje. Ikzelf ga in een verlaagd tempo goed en durf niet te stoppen, omdat ik vrees dan niet meer op gang te komen. Ik doe 6 minuten langer over het rondje dan voor de zomer, het valt dus nog mee. Maar nu, een paar uur later heb ik spierpijn en last van mijn knieën. Dat wordt een rustdag inbouwen, nu was ik toch niet van plan om morgen weer te gaan rennen! Maar het begin van iets meer beweging is er dus.

De afgelopen dagen is de Etna weer erg onrustig. We zagen gisteren en eergisteren al dikke zwarte wolken uit een krater komen.

Gisteren zagen we de rook richting Riposto gaan, toen we onderweg naar de haven gingen. En hier aangekomen waren alle boten bedekt met een laag zwart stof. Vandaag is het iets minder, maar ook nu ligt er steeds meer stof op de boot. In de ochtend vallen er af en toe een paar druppels regen, wat de situatie nog erger maakt. Zelfs op de steiger ligt zwart stof en met matjes en schoenen-uit proberen we de situatie binnen nog een beetje schoon te houden. Om 17 uur begint het echt te regenen, eerst een zware bui en later iets minder. Hierdoor spoelt er tenminste wat zwart gruis van de boot maar we kunnen morgen pas zien of het echt heeft geholpen. En anders zit er niets anders op dan de slang uitrollen en alles afspuiten. We hebben alle luiken dicht en alleen het toegangsluik open, maar ook binnen dwarrelt zwarte stof.

Gisteravond kregen we een laatste foto van het mooringfield. De duiker was bijna klaar met het losmaken van de boeien

Vandaag worden de boeien schoon gemaakt en gaan daarna op transport naar de garage in Riposto

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *