Zondag 6 oktober 2019. Van de baai bij Taormina naar Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Dit is de laatste ochtend dat we aan de boei in de baai bij Taormina liggen. Er is vannacht niemand hier geweest en vanochtend zijn we alleen omringd door een aantal kleine bootjes met vissers. We willen voor de laatste keer zwemmen, maar er ligt wat stof op het water. Niet zo heel erg en normaal houdt ons dat niet tegen, maar er zitten heel af en toe van die kleine kwalletjes tussen, die zo gemeen steken. En hun aanwezigheid houdt ons wel tegen. Het is meestal een teken dat er stroming vanaf zee is de baai in, daar komen die kwalletjes vandaan. We ontbijten in zwemkleding, het is nog heerlijk warm en zonnig. Natuurlijk hebben we altijd ruim voldoende eten aan boord, we wisten de afgelopen maanden niet altijd wanneer ik aan de kant boodschappen kon doen. En nu op de laatste dag ontdek ik een open zak met broodjes, die wel erg droog zijn geworden. Nu doe ik niets liever dan de vissen voeren, die behoorlijk tam zijn geworden. We hoeven maar over het dek te lopen of bij het trapje aan de achterkant te staan of ze komen al aan zwemmen. Daarom nu voor de laatste keer vissen voeren met droge broodjes.

Als we klaar zijn met ontbijten zijn inderdaad het vuil en de kwallen verdwenen en kunnen we zwemmen. Wel is er net als de voorgaande dagen een sterke stroming. Ik durf niet eens naar het zwemgebied te gaan, bang dat ik niet terug kom. Ik zwem de andere kant op tegen de stroming in zodat ik het gemakkelijk heb op de terugweg. Aan de ene kant is het jammer dat we morgen niet kunnen zwemmen, aan de andere kant begint het wel steeds kouder te worden, zeker als er zo’n sterke stroming vanaf zee de baai in komt.

Halverwege de ochtend gaat Frans onze RIB naar de kant brengen. Die gaat direct op een trailer en wordt naar Riposto naar de garage gebracht. Hij komt terug met de RIB van George, die gebruikt wordt om de boeien naar de kant te brengen. Vanmiddag komt de duiker, die alles los zal koppelen. Daarna is er nog wel een paar dagen schoonmaken nodig en een paar ritten naar Riposto om alle spullen op te kunnen ruimen.

We ruimen de boot op en varen om twee uur weg. Het weer is wat verslechterd, vooral boven Riposto en op de helling van de Etna. Het is nog steeds een heerlijke temperatuur, ook zonder de zon. En tot het einde van de trip hebben wij het droog, maar kunnen we zien dat het boven land heel hard regent. We voorzien dat we net als de vorige keer met een enorme hoosbui de haven in zullen varen. Maar dat valt uiteindelijk mee, we voelen wel wat spetters maar hebben geen echte regen. Frans heeft de haven een mailtje gestuurd, dat we vanmiddag binnen varen en graag op onze gereserveerde plaats willen liggen. George melde begin deze week, dat er een andere boot lag op die plaats. Ondanks de belofte, dat ze die zouden verplaatsen, is dat natuurlijk niet gebeurd. Het is hier tenslotte Sicilië. Terwijl we de het kantoor voorbij varen en vragen om assistentie en of de plaats vrij is, komt de RIB van de havenmeesters al aanvaren. We draaien langs de kop van de steiger en ik zie al dat de plaats niet vrij is, natuurlijk niet. De havenmeesters krijgen ruzie en wij worden achteruit gedirigeerd en moeten wachten tot ze de buurboot, die op onze plaats ligt, verplaatst hebben. Normaal zouden we er niet zo’n probleem van maken en op de volgende plaats gaan liggen. Maar dan komen we naast een hoge boot van een natuurbeschermingsorganisatie, die hier waarschijnlijk de hele winter blijft liggen. Die belemmert het uitzicht en wij zijn de hele winter aan boord, in tegenstelling tot onze buurboten. Daarom willen we graag op onze gereserveerde plaats liggen. En dan is het alsof we niet weg zijn geweest, terwijl we met een paar kleine onderbrekingen toch vijf maanden in de baai hebben gelegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *