Woensdag 9 0ktober 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We gaan niet sporten vanochtend, ondanks dat we hele goede voornemens hadden. Gisteren hadden we beiden spierpijn en niet zo’n beetje! Ik had het gisteren gewoon moeilijk toen we 40 minuten de winkelstraat omhoog moesten lopen naar Giarre om de fietsen op te halen. Normaal loop ik altijd pittig door, ook al gaat het de berg op. Maar nu zakte het tempo steeds meer en ik had pijn aan mijn spieren in de benen. Daarom doen we nog maar een dag rustig aan. Frans heeft een afspraak met de directeur en een monteur van de werf, die in de haven is. Ze zullen kijken naar een Nederlands jacht, waarvan de motor het niet doet. We hebben samen het jacht verplaatst naar een andere ligplaats, het is een klant van George. Toen deed ineens de motor het niet en hebben we ons laten slepen door de havenmeesters. Inmiddels is er wel iets gerepareerd, dat kapot was, maar de motor doet het nog niet.

Ik ga verder met het opruimen van de spullen van het mooringfield. Ik heb een wasmachine vol handdoeken van de RIB van Frans en ga tussendoor terug om alles in de droger te doen. Toch wel gemakkelijk als je zo’n hele berg hebt. Ondertussen is Frans weer terug en begint aan een klusje op onze boot. Hij monteert een nieuwe GPS om de navigatie weer op het grote scherm te kunnen zien. Deze zomer hadden we dat programma niet echt nodig als we op en neer gingen van Taormina naar Riposto. En we konden het navigatieprogramma op de computer van Frans zien. Maar volgend jaar moeten we weer vanuit de kuip naar binnen kijkend de route kunnen zien.

We ontbijten buiten in de zon en ook van de koffie genieten we buiten. En dan ineens komt er een vreselijke stortbui, maar is het na een half uur toch weer bijna droog. Aan het eind van de middag regent het nog wat en het blijft een beetje somber. De temperatuur is hoog, echt weer voor een korte broek en T-shirt ondanks de regen. Aan de ene kant is het nog zomer met zon en warmte, aan de andere kant begint hier ook de herfst met dikke wolken en af en toe een bui.

Dinsdag 8 oktober 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we op staan is het zwaar bewolkt en grijs in de lucht., het is echt geen weer om buiten te ontbijten. Een wereld van verschil met vorige week, toen we in de zon in zwemkleding de dag begonnen. Het was voorspeld, dat dit een week zou worden met slechter weer. Er komt veel regen, dat hebben we gisteren al gemerkt. De boot is na alle Etna-stof weer keurig schoon geregend na de stortbuien van gisteren. Er liggen alleen in het gangboord op verschillende plaatsen heuveltjes Etna-gruis. We laten het vandaag rustig liggen, we kunnen wel elke dag de boot afspuiten, dat heeft weinig zin en we verbruiken dan veel water. De voorspelling is dat het de rest van de week nog een aantal keren zal regenen en de Etna is niet rustig, dat geeft nog nieuw stof. Volgende week hopen we op wat beter weer zodat we weer heerlijk buiten in de zon kunnen zitten en de boot schoon kunnen maken. Binnen schoon maken is na de zomer ook hard nodig. De luiken hebben de hele zomer maximaal open gestaan, het stof kon heerlijk naar binnen waaien. In de loop van de zomer hebben we behoorlijk wat spullen binnen verzameld voor het mooringfield. De administratie van alle bezoekende jachten ligt bij ons. We hebben een hele verzameling vuilniszakken in alle maten, die werden uitgedeeld. In de RIB’s gebruikten we stapels handdoeken omdat ‘s avonds de boot erg nat was als Frans mensen naar de kant moest brengen. Zo zijn er nog wat spullen in dozen, die bij ons aan boord liggen. En verder hadden we elk 15 T-shirts met opdruk van het Yacht Hotel, die we droegen als we aan het werk waren, ook die liggen hier allemaal aan boord. Langzamerhand brengen we alles naar de garage. Daar staan ook de wasmachine en droger zodat alles daar schoon kan worden opgeruimd. Als alles van boord is kan ik onze eigen spullen weer wat reorganiseren en de boot schoon maken. Ondanks onze hoop dat er nog wat zonnige dagen komen, zullen we langzamerhand weer andere- en warmere kleding aan trekken. We moeten weer wat reorganiseren dus.

De laatste keer dat we door de harde wind terug zijn geweest hier in de haven, hebben we onze fietsen naar de fietsenmaker gebracht. Hij zal er nieuwe roestvrijstalen kettingen op maken, zodat we geen last meer hebben van roest. Hij gaf aan, dat er een versnelling af moest en zou het allemaal regelen voor 1 oktober, de datum dat we terug zouden komen in Riposto. Nu is het een week later en we hebben nog niets gehoord. Precies op het moment dat Frans de fietsenmaker wil bellen om te vragen of de fietsen klaar zijn, stuurt die een bericht, dat we ze kunnen komen halen. We lopen in 40 minuten samen naar Giarre. Na de eerste keer hardlopen gisteren valt de wandeling naar boven ons beiden zwaar. We hebben spierpijn en ondanks alle goede voornemens zullen we morgen het sporten een dag overslaan. De terugweg vanaf de fietsenmaker gaat natuurlijk snel en gemakkelijk zo door de winkelstraat naar beneden. Fijn om onze fietsen weer te hebben, dat geeft een stuk vrijheid en gaat sneller dan alles lopend te moeten doen.