Zondag 13 oktober 2019. Porto dell’ Etna, Riposto op Sicilië.

We hebben een langzame start vandaag, maar dat mag ook want het is zondag. We hebben vijf maanden lang geleefd zonder verschil tussen de dagen. Iedere dag was hetzelfde op het mooringfield. We hadden alleen rekening te houden met de zondag voor het verzorgen van de ontbijtservice. De bakker was op zondag gesloten, zodat we bij een cafetaria de croissantjes moesten ophalen. En de weekenddagen hadden we vaak veel dagjesmensen, die met de boot kwamen om een dag lekker te zwemmen en te relaxen. Soms kwamen ze om te vissen, de vangst was altijd heel mager.

Na de koffie gaat Frans nog even naar de garage. Hij wil kijken of de collega’s daar zijn, maar die blijken heel ergens anders de auto’s van George aan het wassen te zijn. Hij heeft ze de hele dag niet gezien in Riposto. Ondertussen ruimt hij wat spullen op en knutselt wat aan een project van de boeien, hij is lekker bezig.

We hebben afgesproken, dat hij drie uur terug is aan boord en dat is ook zo. We lopen eerst een stuk langs de kust, waar we ‘s morgens altijd hard lopen. Halverwege is een mooi terras, direct op de rotsen langs de zee. Het heeft een prachtig uitzicht over de zee en in de verte de haven van Riposto. Het is prachtig weer, zelfs een beetje warm. Voor alle zekerheid hebben we een dunne trui mee genomen, maar dat is totaal onnodig ook op de terugweg. Het is nog heerlijk zomerweer hier in tegenstelling tot alle berichten uit Nederland, waar het herfst is. We hebben hier een prachtige ‘nazomer’ en genieten nog van het buiten zitten zolang het kan.