Woensdag 16 oktober 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is vandaag nog steeds heerlijk zonnig, het lijkt op zomer. Shirtje en korte broek aan alsof het juli is. Dat is natuurlijk niet helemaal waar, want in juli is het vaak zo warm, dat je niets kan doen en al helemaal niet midden op de dag. Maar nu genieten wij van de heerlijke temperatuur en het super weer, terwijl het half oktober is.

Frans gaat nog een paar uur klussen in de garage doen, en ik ‘klus’ op de boot. Ondanks het mooie en warme weer begin ik toch wat kleding uit te zoeken. Omdat we alles in plastic boxen hebben zitten in een achterhut, moet ik eerst wat losse- en veel gebruikte spullen uit de hut halen om er bij te kunnen. Bijna alle zwemspullen kunnen worden opgeborgen en ik zoek de sportspullen uit. Dat zit allemaal in de achterste boxen, waar ik alleen bij kan als ik een gedeelte uitruim. De heel zomerse kleding kan ook al in de boxen en dunne truien zijn misschien binnenkort nodig, die komen wat voor aan. Omdat het zulk mooi en warm weer is nu, blijkt dit toch een warme bezigheid. Ik kom allerlei spullen tegen, die we al drie jaar niet meer gebruiken en ik wacht tot Frans terug is met weg gooien. Hij zegt natuurlijk: dat kan toch best in die boxen? Maar nee, we moeten echt een beetje opruimen. Soms kom ik spullen tegen waarvan ik het bestaan al niet meer wist. Dat is het gevaar als je alles in boxen pakt, je komt het niet meer tegen. Het blijft op de boot altijd een beetje worstelen met de ruimte en als je er op woont heb je veel spullen nodig. Aan het eind van de dag heb ik toch een paar vuilniszakken gevuld en alles weer geordend. We sluiten de dag af met een uurtje buiten zitten in de laatste zonnestralen. Als de zon achter de bergen is verdwenen wordt het wat frisser en verhuizen we naar binnen.

Dinsdag 15 oktober 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans wil vandaag kijken waarom onze televisie het gisteren ineens niet meer deed. En ik heb er direct een tweede klus bij bedacht, hij maakt een lichtstrip ter hoogte van het zitgedeelte in de boot, zodat we wat meer licht hebben bij de tafel. Eerst checkt hij alle aansluitingen van de televisie, maar hij kan niets ontdekken. En dan ineens doet de tv het weer, misschien was er gisteren een slechte antenneverbinding. Gelukkig doet ie het weer, we hebben na een half jaar televisie-loos-tijdperk altijd even de behoefte om weer gewoon het nieuws te kijken en mooie natuurprogramma’s, die ze hier uitzenden. Al met al heeft het wel een uur geduurd en ik besluit naar de supermarkt te gaan. Het is de eerste keer na de zomer dat ik op de fiets met mijn rugzak onderweg ga. Het is erg warm, het lijkt wel midden in de zomer. De heuvel op valt niet mee, maar het is goed om weer een beetje te trainen. De rugzak is weer vol en zwaar, de terugweg is gelukkig bergaf. Ik moet een beetje wennen aan al het verkeer om me heen. Na al die maanden op het mooringfield, en alleen af en toe een stuk auto rijden, is het vreemd om weer te fietsen. De rijstijl van de Sicilianen is in de auto al moeilijk te volgen, maar als je op de fiets zit houden ze helemaal geen rekening met je. Ze zijn ook helemaal niet gewend aan fietsers en doen onbegrijpelijke dingen. Ze slaan ineens af, ze toeteren als ze naast je rijden zodat je bijna van de fiets valt en als het ze echt dwars zit roepen ze ook nog uit de auto naar je. Maar goed, ik stap af en toe af met mijn zware rugzak en als de kust veilig is rijd ik verder. Heelhuids kom ik bij de boot aan. Frans heeft de lichtrail gemonteerd, nu schijnt de zon nog, we zijn benieuwd hoe het vanavond uitziet als het donker is. We zitten nog even buiten en gaan dan naar binnen, want ondanks het prachtige weer overdag wordt het toch vroeg donker en wat kouder. Het licht ziet er super uit, Frans kan weer een klusje van de lijst strepen.