Donderdag 17 oktober 2019. Porto dell’ Etna, Riposto op Sicilië.

We rennen eerst ons gebruikelijke rondje van iets meer dan 5 kilometer. Ik heb het gevoel dat het een stuk slechter gaat dan de vorige keer, maar ik blijk er uiteindelijk maar 9 seconden langer over te hebben gedaan. Valt dus weer mee. Komt misschien omdat het behoorlijk hard waait. We moeten een beetje bijkomen en zitten heerlijk buiten in de zon, eerst met het ontbijt en niet veel later met koffie. Ondertussen fiets ik naar de garage om de wasmachine te vullen en haal het later weer op. Frans soldeert wat draden aan zijn nieuwe GPS en dan is het tijd om naar de trein te lopen. We gaan naar Giardini om afscheid te nemen van een aantal mensen die we hebben ontmoet in de periode dat we op het mooringfield lagen. We schudden handen bij de bakker, die elke morgen mijn bestelling klaar had staan voor de boten op het mooringfield. We brengen cadeautjes naar de kiosk in het kleine haventje, waar we altijd met de RIB aan hebben gelegd. En we drinken een glas wijn met de mensen van het botenverhuurbedrijf in het haventje, die ons maandenlang hebben geholpen aan te leggen als de kade eigenlijk al vol lag en Frans daar kwam met een boot vol mensen, die aan de kant geholpen moesten worden. Soms hadden we hulp nodig als er lijnen aangepakt moesten worden of de RIB lag in de weg omdat er eigenlijk geen plaats was. Er was altijd een helpende hand of een kop koffie als het druk was. En dan is het leuk om vandaag herinneringen op te halen en een Hollands cadeautje te brengen. Na een paar uur lopen we naar het visrestaurant op de kade, waar we 2 jaar terug een keer hebben gegeten. We zeiden de hele zomer dat we daar naar terug wilden, maar door alle drukte is het er niet van gekomen. Op de heenweg vanaf de trein kwamen we er langs en het zou om 19 uur open zijn. Helaas is het nu om 20 uur nog gesloten, we moeten dus nog maar een keer terug. Misschien is dit de vrije middag, maar het kan ook zijn, dat ze het seizoen al hebben afgesloten. Er zijn al een heleboel zaken gesloten en we zien ook niet veel toeristen meer. Jammer, want het is nog prachtig warm weer. We treinen naar Riposto en lopen naar een restaurant waar we al meerdere keren hebben gegeten. Hier heeft Frans met zijn karaoke-uitvoering een onuitwisbare indruk gemaakt op de eigenaar, die ons ook nu weer heel hartelijk begroet. We krijgen na de maaltijd nog een drankje van hem aangeboden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *