Woensdag 20 november 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is prachtig helder als we opstaan, verschillende keren zagen we ‘s morgens de Etna goed en als we dan na het ontbijt keken, was de top al weer in wolken gehuld. Ik neem mijn fototoestel mee naar de douche om op de kade foto’s te maken. Gisteren was het in de middag regenachtig in Riposto en behoorlijk koud. Dan is het zeker dat het boven op de Etna aan het sneeuwen is en vandaag kunnen we dat prachtig zien.

Ik ga met de trein naar Catania om de bestelling van Frans van vorige week op te halen. We hebben het vanmorgen niet uitgesproken onderling, maar we weten van tevoren dat het er niet is op de afgesproken dag. En inderdaad, als ik in de winkel kom blijkt dat ik maandag terug moet komen. Eerst sputter ik nog wat en zeg dat ik met de trein uit Riposto kom. Ze bieden excuses aan, maar ik moet echt maandag terug komen. Ik loop verder naar het busstation en zie dat de chauffeur net in de bus stapt die mij naar het winkelcentrum gaat brengen. Even een spurt en ik heb hem gehaald! Binnen 20 minuten ben ik op de plaats van bestemming. Ik moet een paar boodschappen doen en heb alle tijd om rond te kijken. Het is een groot winkelcentrum met heel veel mooie winkels in alle prijsklassen. We verbazen ons er vaker over, dat de winkels kunnen bestaan, het is totaal niet druk en er zijn heel weinig mensen. Alles is in Kerstsfeer, ze slaan hier natuurlijk Sinterklaas over. Jammer dat we op een boot wonen, ik kan weinig aanschaffen om in de kerstsfeer te komen. Het ontbreekt ons aan ruimte, maar toch leuk om het allemaal te bekijken.

Als ik terug ga en bij de bushalte aankom, vraagt een wachtende meneer of ik weet hoe laat de bus gaat. Hij staat al meer dan een uur te wachten. Het is duidelijk geen Italiaan en spreekt goed Engels, we wisselen ervaringen uit over het busvervoer en de dienstregeling. In Amsterdam vond hij dat het allemaal veel beter geregeld is, natuurlijk ben ik het met hem eens. Ik denk dat het specifiek iets van Sicilië is, hij zegt dat het in Milaan precies hetzelfde is: ze houden zich hier totaal niet aan de dienstregeling. Ik zeg, dat ik nergens een dienstregeling heb kunnen vinden en hij vertelt dat hier iedere 20 minuten een bus langs moet komen. Tja, zo gaat dat in Italië.

Als ik in de bus zit blijkt, dat de chauffeur erge haast heeft: tijdens de rit van het winkelcentrum naar het busstation hebben we ongeveer 25 keer een bijna-ongeluk en zijn er zeker 10 brommers bijna onder de bus gekomen. Als wij zelf hadden gereden, zouden we gemiddeld 25 kilometer langzamer hebben gereden, terwijl de bus groter en breder is. Hij gaat rakelings langs tegemoetkomende verkeer en geparkeerde auto’s, snijdt alle bochten af zodat anderen in de problemen komen en probeert in zo kort mogelijke tijd het traject af te leggen. Het is weer een enerverende ervaring, alles loopt goed af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *