Woensdag 4 december 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we opstaan is het donker en grauw, nu hebben we echt het gevoel dat het winter is. Toen we gisteravond naar bed gingen regende het, vanochtend is het droog. Het ziet eruit alsof er ieder moment een dikke bui kan komen, maar we houden het de eerste uren droog. Aan het begin van onze steiger ligt sinds enkele weken een motorboot, die duidelijk zelf gebouwd is. Een echtpaar is er nu al weken aan het klussen, ze komen ‘s morgens vroeg en gaan aan het eind van de dag pas weer weg. Ze spreken alleen Italiaans en vertellen ons elke dag iets over waar ze mee bezig zijn. Vanochtend vroegen ze ons of het vannacht geregend had. Ze hebben het dek bekleed, een paar weken geleden, ze vertelden ons dat er water doorheen kwam. En kennelijk willen ze nu weten of het niet meer lekt, of dat er misschien géén regen is gevallen. We kunnen ze gerust stellen: het regende gisteravond. We praten met elkaar met handen en voeten, ze spreken echt geen woord Engels.

In de loop van de ochtend blijft het donker en koud. Jammer, we kunnen niet lekker buiten zitten in onze achtertent. De temperatuur zakt zelfs zo ver dat we binnen de kachel aan hebben. Dat is nog niet vaak gebeurd overdag. Frans maakt de platen af voor het busje van George. Tussen de middag meldt hij dat alles past. Hij is nog de hele middag bezig om alles af te maken en te bevestigen. Gisteren vond ik al dat het vroeg schemerig werd, vandaag is dat met dit weer nog eerder. Om 3 uur moeten een paar kleine lichtjes aan, omdat het echt al donker is binnen in de boot. We merken niet veel van het Sinterklaasfeest in Nederland. Omdat ik vandaag van alles lees over Kerstmis en het zo donker is, krijg ik al een beetje Kerstgevoel. Ik ga nog net niet de lichtjes ophangen, want dat hoort nog steeds niet eerder dan 6 december naar mijn idee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *