Vrijdag 6 december 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De hele nacht hebben we last van sterke deining in de haven, Er is één mooringlijn die enorm kraakt als de boot heen en weer gaat, we worden er wakker van. Er is niets aan te doen zo midden in de nacht als het pikkedonker is, deze ochtend beweegt de boot nog steeds. Het is een vreemd gezicht als we buiten zitten en de buurboten gaan ook heen en weer maar net tegengesteld aan ons. Dan hebben we het gevoel dat we anderhalve meter heen en weer gaan. Als we bij de steiger kijken is dat gelukkig niet zo en we liggen ver genoeg van de steigerrand zodat we daar beslist niet tegenaan komen.

We zien de sneeuw bovenop de Etna die eigenlijk bijna niet wit meer is. Er is veel Etnastof in de lucht en door de regen en de wind is het hier beneden ook gevallen. Ik kan het binnen op de tafel zien en ook buiten in de tent. Vreemd, want die is helemaal afgesloten. Kennelijk komt het door kiertjes en als wij in en uit lopen komt er natuurlijk ook zwart stof naar binnen.

Ik heb een probleem met mijn internetabonnement en wil daarom naar Giarre fietsen, de winkel gaat na de middagpauze pas weer om half vijf open. De terugtocht zal daarom wel in het schemer of donker zijn. We zoeken naar onze sets met fietslampjes, die we nog in Nederland kochten. Ik weet zeker dat die ergens zijn, maar we kunnen ze niet vinden. Bij de Chinese winkel zijn ze te krijgen, daar fiets ik heen. Als ik heb afgerekend, vraag ik of ze het open willen knippen, dan kan ik ze direct op de fiets binden. Maar de kassa-meneer spreekt alleen Chinees en Italiaans. En hij doet altijd wel alsof hij Engels spreekt als hij me begroet, maar hij begrijpt het woordje “open” niet. En mijn Italiaans begrijpt hij ook niet. Gelukkig zie ik een schaar liggen, zodat ik het hem duidelijk kan maken wat ik wil. Moeilijk allemaal. De tocht omhoog is een stuk gemakkelijker als het niet zo warm is als in de zomer. In een paar minuten is het euvel verholpen (mijn simkaart was in de min gekomen, waarschijnlijk te veel gebruikt zonder dat ik erg in had) en race ik weer naar beneden. Als ik bij de haven kom is het inderdaad al behoorlijk donker en kan ik zien waar de tuinmannen vandaag zo hard aan gewerkt hebben. Er staan langs de rand van alle perken in de haven en op het parkeerterrein kerststerren. Ook zijn op de heggen snoeren met lichtjes neergelegd. Het ziet er allemaal prachtig uit, zo voor de Kerst.

Eén gedachte over “Vrijdag 6 december 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.”

  1. hi Franneke, alweer bijna een jaar voorbij. Mooi om te lezen hoe het jullie vergaat. Herkenbaar, de manier waaro je leven aan boord zich ontvouwt.
    Brengt weer zoveel mooie herinnerignen met zich mee! De Bolbliksem, Noorwegen, Denemarken… en jullie gastvrijheid en leuk gezelschap!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *