Maandag 30 december 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans heeft gisteravond uitgebreid het weerbericht bestudeerd voor de komende dagen. En dan blijkt het toch altijd weer wat anders te gaan dan de voorspelling aangeeft. Het is koud vanochtend, de buitenthermometer geeft om 10 uur maar 11 graden aan. Dat is in de achtertent gemeten en daar is het altijd wat warmer, dan echt buiten. Het waait en we voelen af en toe wat regen. Heel vreemd is dat als we naar het noorden kijken de lucht prachtig blauw is en de zon schijnt. In het zuiden is de lucht weer helemaal zwart net als gisteren. Er hangen geen wolken, we kunnen heel in de verte de bergen zien van Noord-Sicilië waar wat sneeuw op ligt en daar schijnt de zon tussen de donkere wolken door. Het is vreemd weer om ons heen en het blijft de hele dag wisselend. Als ik naar de garage loop is het behoorlijk hard aan het waaien en met die lage temperatuur (voor hier tenminste) is het koud. Het lijkt op het weer in Nederland zoals we het vorige week hadden.

Frans moet iets ophalen voor George en heeft daarvoor de bus opgehaald, zodat we de beschikking hebben over een auto. We gaan samen in de middag naar de supermarkt. Als we terug komen na twee weken afwezigheid is de koelkast altijd leeg. In mijn rugzak en op de fiets kan ik maar een beperkte hoeveelheid mee nemen. We rijden tijdens de lange Italiaanse lunchpauze naar Giarre en komen echt bijna niemand tegen. Ook in de winkel is het opvallend rustig. Omdat de middagpauze hier 3 tot 4 uur duurt hebben we ook een rustige terugrit wat het rijden met de bus gemakkelijk maakt. De bus is breder en je hebt iets minder zicht rondom. Zoals de Italianen uit een zijweg komen en al half op de rijbaan gaan staan of gewoon doorrijden, dat maakt het niet gemakkelijk. Ook het parkeren waarbij ze geen rekening houden met de auto’s die er nog langs moeten. We komen heelhuids in de haven met onze boodschappen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *