Zondag 12 april 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn niet heel vroeg op vandaag, waarom zouden we ook? Het is volledige stilte, iedereen moet binnen blijven en we horen over de hele dag bekeken maar één auto over de kade rijden. En zeker op zo’n mooie dag als vandaag en met Pasen, zouden er normaal hordes mensen in de haven wandelen en meer dan de helft van de booteigenaren zou uitvaren. Maar helaas, dat mag vandaag allemaal niet. We beginnen de dag met een stuk hardlopen. Frans heeft de afgelopen 2 weken al een paar keer gelopen, voor mij is het de eerste keer na de winter. Ik geloof dat de laatste keer in oktober was, ‘s winters vind ik het veel te koud. Maar nu we zo weinig beweging hebben en ik niet mag fietsen, moest ik er toch echt aan geloven. Het valt niet tegen, maar leuk vind ik het nog steeds niet. We rennen bijna 5 kilometer en genieten daarna van een echt Paasontbijt. Dat hebben we verdiend vinden we.

De rest van de ochtend en begin van de middag zitten we lekker buiten in de achtertent, die helemaal opengeklapt is. Het is heerlijk weer en de zon schijnt zo krachtig, dat we bijna verbranden. Lange tijd zitten we beiden aan de schaduwkant van de kuip. Er is wel wat wind, in de loop van de dag gaat die helemaal liggen en wordt het nog warmer. Halverwege de middag besluiten we om toch nog een korte wandeling te doen in de haven, we plannen twee rondjes. Samen met het hardlopen van vanochtend moet dat genoeg zijn. Als we bijna weer bij het toegangshek van onze steiger zijn, zien we een blauwe auto door de slagboom van het terrein rijden. En ja hoor: het is de politie. Die zagen ons natuurlijk lopen en gebaren dat we moeten wachten. Als ze vlak bij zijn stoppen ze en vragen waar we vandaan komen. We zeggen dat we in de haven wonen op onze boot. Tja, en wat wij nu doen, dat lopen op het haventerrein, dat mag vandaag ook niet. We moeten aan boord blijven. We waren toch al op de terugweg naar de boot en we vervolgen onze wandeling dus. Vanmorgen tijdens het hardlopen kwamen we op het haventerrein een meneer tegen met een hond. We zagen hem al eerder, hij komt van de overkant van de straat. Dat mag dan weer wel, misschien moeten we de volgende keer de kat van George lenen en daar mee rondlopen.

Eén gedachte over “Zondag 12 april 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.”

  1. Hallo Janneke, Frans,
    Het is overal in de wereld een barre tijd.
    Het baldadig virus grijnst je tegemoet. Na de (stads)boswachter die enige weken na een gesprek met mij in het park, plots met spoed in de Corona afdeling van Rijnstate kwam te liggen, is nu, 2 dagen geleden de Italiaanse buurman door de ambulance opgehaald. Ook corona.
    Dat jullie nog ruimtewandelingen houden en hardlopen is best knap. De Bolbliksem is toch een soort ISS.
    Ik raak geïnspireerd en denk er over ook weer voorzichtig wat te gaan rennen.

    Het aanstaande kleinkind boft maar. Ik heb bijna niets anders te doen dan spulletjes voor hem bestellen. Zo rond 25 april wordt hij verwacht.

    Blijf gezond en hartelijke groet.
    Peter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *