Woensdag 13 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn vanochtend vroeger aan de wandel dan gisteren. En ondanks dat het niet zo warm is, bevalt dit prima. Zoals ik gisteren al schreef, gaan we vandaag weer richting het zuiden naar Torre Archirafi. Het loopt iets rustiger doordat er bijna geen auto’s langs rijden. Vandaag zijn er ook geen fietsers, die plotseling achter ons opduiken. Er zijn alleen heel veel mensen, zeker in het begin. Het lijkt of iedereen om 7 uur van start is gegaan. Wij slalommen af en toe wat heen en weer vooral als mensen ons duidelijk op afstand willen passeren. Het moet ook allemaal een beetje wennen.

Er is de hele dag een beetje sluierbewolking en alleen af en toe heldere zon. Aan het eind van de middag wordt het daardoor snel wat frisser. Na een dag zoals gisteren met veel zon en daardoor hoge temperatuur, denken we dat dat iedere dag zo zal zijn de komende maanden. Maar het is natuurlijk nog maar mei en niet hoogzomer.

Frans gaat na de lunch met George terug naar het strandhuisje in Giardini. Er moeten nog twee stellingen opgezet worden, zodat er op de planken wat meer spullen kunnen worden neergelegd. Vorig jaar lag alles op de grond en was het moeilijk om kleine dingen terug te vinden. Gisteren zette Frans al een stellingkast op en met zo veel planken is er ruimte genoeg voor gereedschap, lijnen en losse reserve-onderdelen van de boeien.

Gisteren vertelde ik al dat de Sicilianen met de oude vrachtwagentjes langzamerhand weer terugkomen op de kade. Vandaag zijn er weer meer met allerlei fruit en ook de man met potten met allerlei verse kruiden staat weer klaar. We vragen ons af, wat ze de afgelopen 3 maanden allemaal weg hebben moeten gooien, omdat ze niet mochten verkopen. Omdat iedereen thuis moest blijven en er maar heel weinig mensen op straat waren, konden ze ook van huis uit niets verkopen. Volgens berichten krijgen kleine ondernemers hier pas in het najaar financiële ondersteuning. Dat geeft wel aan, dat veel mensen in een crisissituatie zijn beland. De overheid neemt soms vreemde beslissingen. Iedereen moet op straat een mondkapje dragen en dat mag maximaal 50 eurocent kosten. Maar de apotheek moet het voor 1,50 eurocent inkopen. Het gevolg is dat de apotheken zeggen, dat ze ze niet meer hebben. Ze verkopen de voorraad niet.

Dinsdag 12 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We beginnen vroeg aan onze dagelijkse wandeling, hoewel we een half uurtje later zijn dan andere keren. Dat is heel goed te merken, want het is al behoorlijk warm, de zomer is nu echt gestart. Alleen als het een beetje waait wordt het wat koeler. Maar eigenlijk kunnen we al niet meer in de zon zitten, zo brandt die op je huid. Frans wil graag naar Fondachello, dat is in noordelijke richting langs de zee. Omdat er nog een brede bomenstrook staat tussen de zee en het voet- en fietspad loop je er lekker in de schaduw. En zeker aan het eind van de wandeling als we ruim een uur onderweg zijn, is het prettiger in de schaduw. Het is alleen veel drukker met auto’s die langs racen. Volgende keer maar weer de andere kant proberen, ook al is dat in de zon. Aan de hoeveelheid auto’s kun je ook zien dat heel langzaam de activiteiten op Sicilië weer beginnen, na al die weken lockdown. Er is een restaurant op het haventerrein, we horen deze ochtend stemmen en kunnen later vanaf de boot zien dat ze de vloer aan het schrobben zijn. Misschien gaat die dit weekend ook open. We weten eigenlijk niet goed wat er gaat gebeuren. De berichtgeving over de regelgeving en de versoepeling is niet eenduidig. En de Sicilianen hebben een beetje genoeg van alles en maken hun eigen regels. Ze gaan bedrijfsactiviteiten starten, die nog gesloten moeten blijven. Maar het is niet tegen te houden.

Frans klust vanochtend aan de boot. Hij wil buiten een usb-aansluiting hebben om bv. de telefoon op te kunnen laden. Het is nog behoorlijk wat werk en hij kan er natuurlijk niet goed bij. Maar uiteindelijk lukt het. Na de lunch gaat hij met George naar Giardini, waar hij vorig jaar bij het kleine haventje een strandhuisje bouwde. Daar werden spullen opgeslagen voor het boeienveld van George. Aan het eind van het seizoen 2019 timmerde Frans de toegang dicht met een grote plaat om het huisje te beschermen tegen storm en de zee. George hoopt vanaf 1 juni het boeienveld weer op te mogen bouwen. Daarna moeten de havens open zijn om gasten te kunnen ontvangen. We zijn allemaal vreselijk benieuwd hoe het gaat lopen en hopen op wat versoepeling van de regels voor de watersporters