Zondag 17 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan een uurtje later op dan door de week, het is tenslotte zondag. Nog voor 9 uur beginnen we aan onze dagelijkse wandeling. De doelstelling voor vandaag is het wandelen van onze route zowel in Noordelijke- als in Zuidelijke richting. We gaan eerst naar Torre, het wandelpad langs de zee ligt namelijk helemaal in de zon. In de loop van de ochtend zal het een heel stuk warmer zijn dan zo vroeg. Op de terugweg begint de temperatuur al behoorlijk te stijgen. Als we na 6 kilometer weer terug zijn, en ter hoogte van de haven lopen, heb ik vreselijke zin om ons plan op te geven. Maar we hebben ons dit voorgenomen na zoveel weken van te weinig beweging, dat we toch maar doorzetten en aan ons rondje naar het Noorden beginnen. Nu zijn we echt blij dat we het in deze volgorde lopen, want het is inmiddels 10 uur en behoorlijk warm in de zon. Een groot gedeelte van het pad ligt in de schaduw, maar de zon is al zo hoog dat het strookje schaduw heel smal is. En we hebben nog nooit zo veel mensen onderweg gezien. Op dit pad rijden ook de mountainbikers en racefietsers, die nog nooit van een bel hebben gehoord. Af en toe is er iemand die roept, dat hij ons achterop rijdt. Door het grote aantal mensen moeten we al redelijk slalommen. Aan het eind van het pad komt ons een loeiende politieauto tegemoet, Hij racet ons met enorme snelheid voorbij. We zeggen tegelijkertijd, dat er waarschijnlijk toch een ongeluk is gebeurd met een fietser. Als het zo druk is als vandaag gaan een aantal vaak op de weg rijden en voor de auto’s is het een eenrichtingsweg, die houden geen rekening met tegemoetkomende fietsgroepen. We hebben er twee-en-een-half uur over gedaan als we het haventerrein weer op lopen. Voor vandaag hebben we genoeg bewogen. Het was zwaar door de temperatuur, niet door de afstand. We genieten van het buiten-zitten deze middag. Door de hoge sluierbewolking is er begin van de middag wat minder zon, maar het blijft heerlijk weer. De tweede helft van de middag schijnt de zon nog zo fel dat het brandt op je huid. Zittend met mijn boek, op het dek, in de schaduw van de mast en de giek, is het nog het beste uit te houden. Voor ons gevoel is dit echt de eerste zomerdag met hele hoge temperatuur. Het is laat in de middag in de schaduw nog 35 graden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *