Zondag 24 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op, dezelfde tijd als anders. Het is dan wel zondag, maar we gaan weer en lang stuk wandelen net als vorige week zondag. Het is al erg warm als we starten. We zijn beslist niet de enigen. Het eerste stuk in zuidelijke richting naar Torre zijn er samen met ons veel mensen onderweg. We zien de wandelaars, die door de week omstreeks deze tijd lopen, maar er zijn ook heel veel nieuwe gezichten, duidelijk mensen die in het weekend hardlopen of wandelen. Heel apart vinden we dat de mensen hier zich nog zo dik kleden. Niet meer dan de helft heeft een korte broek aan en veel mensen hebben nog een jack aan, zelfs als ze hardlopen. Als we van de eerste helft naar Torre terug zijn bij de haven en doorlopen in noordelijke richting, is het nog drukker. Op het fiets- en voetpad moeten we goed aan de kant lopen en achter elkaar, anders worden we omver gereden. En slechts een enkeling heeft een bel om ons te waarschuwen dat er achter ons fietsers komen. Sommigen gaan op de weg fietsen, vooral die met een racefiets. Maar ook daar is het druk met auto’s en ontstaan er af en toe gevaarlijke situaties. Bij het keerpunt van het tweede stuk kunnen we water drinken en even in e schaduw zitten. We kijken daar uit op het strand, er zijn al heel wat parasols te zien en een aantal is aan het zwemmen, nou dat lijkt me nog erg koud. Later op de boot is het in de schaduw 31 graden, maar zo aan zee heb je toch een frissere wind.

Langzaam komt het ‘gewone’ leven weer op gang. De levensmiddelenwinkels zijn vanochtend open, de supermarkt niet. Maandag gaan waarschijnlijk de kiosken weer open, de Italianen verheugen zich er erg op, zij zijn zo gewend om buiten te leven in deze tijd van het jaar. We zien dat de coronaregels al wat afzwakken op straat. Er zijn wel veel mensen met een mondkapje, maar lang niet iedereen draagt dat. Anderhalve meter afstand is ook moeilijk in deze cultuur. De winkeliers controleren wel heel streng op de regels, maar er wordt weinig meer gekeken of er veel mensen tegelijk boodschappen doen. Dus mondkapje voor en handschoenen aan, maar wel weer samen boodschappen doen. In zo’n kleine supermarkt hier op de kade is het natuurlijk helemaal niet te doen om anderhalve meter afstand te houden en gaat iedereen gewoon zijn gang.

Zaterdag 23 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We zijn net als anders echt vroeg onderweg, maar het is behoorlijk warm op de terugweg. Misschien moeten we de wekker nog wat vroeger zetten…..? Het vroeg opstaan en eerst wandelen heeft wel tot gevolg, dat we een lange dag hebben. En omdat we ‘s avonds steeds langer buiten kunnen zitten zijn we nog maar een uurtje binnen in de avonduren. We krijgen, door het weer en onze activiteiten, een heel andere dagindeling.

Frans start vandaag op een andere plek onderin de boot om met epoxy een paar dwarsstukken op te vullen. De opstaande kanten onder de vloerdelen zijn op sommige plaatsen door ouderdom en vocht wat aan het rotten. Het is nog een hele klus om alles weg te halen en het daarna op te vullen. En eerst moet alles natuurlijk kurkdroog zijn. Hij stopt daarom aan het eind van de middag. Het voorwerk is nog niet helemaal klaar en op de plek waar hij werkt droogt het maar heel langzaam.

Er zijn vandaag weer meer mensen op hun boot, op alle steigers zie je mensen met grote tassen lopen. Ze maken allemaal de boot klaar om weer te gaan varen zodra het mogelijk is. Er zijn nog weinigen, die de haven verlaten, een enkeling gaat er uit om een tochtje te maken. In de loop van de ochtend komt er een beetje wind, die zorgt dat het niet al te warm wordt. Natuurlijk zitten we wel de hele dag lekker buiten, we hebben de achtertent helemaal open.