Zondag 31 mei 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het regent de hele nacht, tenminste zolang het donker is. Want als de zon weer begint te schijnen is ook de regen voorbij. Als we opstaan is het nog wel erg nat buiten, maar het is al weer prachtig zonnig weer. Ik ga al vroeg weg met de auto om even iets op te halen voor George. Het is niet een lange rit, maar het is net als gisteren weer heerlijk om een andere omgeving te zien. Het is zondag, maar al direct vreselijk druk. Het is ongelofelijk, maar op allerlei punten staat midden in de dorpen een lange file. Heel veel mensen zijn onderweg omdat de regelgeving versoepeld is: de Italianen mogen meer hun familie bezoeken. Nu hebben ze hier enorme families en volgens mij zijn ze ook allemaal familie van elkaar. Daarom lijkt het nu een beetje of ‘het gewone leven’ weer terug is. Het is nog niet helemaal zo als vroeger, maar bijna wel. De horeca is weer open, alleen staan de tafeltjes wat verder uit elkaar. En eindelijk mogen de Italianen weer buiten de deur eten. Het restaurant op het haventerrein is weer gestart en veel tafeltjes binnen en buiten zijn bezet. Behalve dan het dragen van de mondkapjes en handschoenen begint het toch aardig op het leven te lijken van voor de lockdown-periode. Het is druk op straat en zeker in de haven. Het was rond het middaguur druk met wandelaars.

Frans is de hele dag bezig in de voorhut met de reparatie, die ik eerder beschreef. Het is een bere-klus, maar het wordt heel mooi. Af en toe moet ik even kijken van hem en dan bewonder ik alles. Jammer dat het straks onzichtbaar wordt omdat de vloerdelen er op komen te liggen. En als ik dan even kijk, gaat mijn blik naar de spullen die verder naar voren gedeeltelijk onder een kleed liggen. Alles zit onder het fijne witte stof van het wegslijpen van de oude delen. En natuurlijk is het stof niet alleen in de voorhut gebleven, maar in mindere mate ligt het overal. Gelukkig is het mooi weer en lekker warm, waardoor ik buiten kan zitten. En het beste is om helemaal aan het eind alles schoon te maken en niet nu al een beetje beginnen. We zijn nog niet aan het eind van het project en als hij nog een beetje gaat slijpen of schuren, kan ik opnieuw beginnen met poetsen. Het is nu geduld oefenen en straks alles in één keer schoon maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *