Donderdag 2 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Deze dag start weer als alle voorgaande dagen in Crotone. Behalve dat we om 6 uur wakker worden van veel lawaai buiten, mensen die praten, metalen buizen…. Ik ben niet zo wakker dat ik op sta om te kijken. Als we later uit het raam kijken blijkt dat de markt is opgebouwd. De B&B waar we logeren ligt aan een zijweg van een grote doorgaande weg. Daar is de markt opgebouwd, maar er zijn in onze straat ook een paar kramen. Als we het om half 8 zien lopen er de eerste klanten al. Als ik later naar het strand loop kom ik nog wel langs wat kramen, maar heb geen zin om de hele markt af te lopen. Dan moet ik beslist een mondkapje voor en het is zo al warm genoeg.

Gisteravond hebben we vlakbij ons logeeradres op een pleintje gegeten bij een visrestaurant. Het zag er allemaal wat chique uit met mooie witte tafelkleden. Maar dat viel allemaal erg mee, de eigenaar was bijzonder vriendelijk en verontschuldigde voor het feit, dat er geen kaart was. Sommige restaurants hebben in verband met het virus de kaart vervangen door een QR-code, die je scant op je telefoon, waardoor je het hele menu kan zien. Bij dit restaurant hebben ze het wel aangevraagd, maar door alle drukte rondom de opening van alle restaurants hebben zij hem nog niet gekregen. En net als bij een restaurant waar we eerder waren, stellen ze dan voor om ‘te beginnen’ met wat voorgerechtjes. Die worden dan gebracht telkens als ze klaar zijn, zodat alles heerlijk warm is. Wij vinden dit geweldig, want als je 6 voorgerechtjes krijgt kan er wel eens iets tussen zitten wat we minder lekker vinden en dan is het niet een heel bord vol. Het zijn beslist geen kleine porties, dus net als de vorige keer hebben wij na dat begin meer dan genoeg gegeten. Het bord pasta slaan we dan ook maar af.

Vandaag op het strand is het warmer dan gisteren. Toen was er in de middag een frisse wind, nu is het windstil met een vlakke zee. Maar ik heb weer een prima plek aan de waterlijn in de schaduw van mijn parasol. Met een mooi boek houd ik dit nog wel even vol. En Frans zegt, dat hij meer dan genoeg klussen heeft. Hij maakt nu gebruik van het feit, dat de boot op de kant staat en hij wat makkelijker bij een aantal reparaties kan, dan dat de boot in het water ligt.