Vrijdag 3 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We zijn wat later dan anders en als we weg gaan van de kamer hoop ik dat ‘mijn’ parasol nog vrij is. Ik zit nu al een paar dagen aan de waterkant en er zijn 4 rijen met parasols en ligbedjes. Als je ergens midden in zit en er komen een heleboel Italianen rondom je zitten, is het beslist veel onrustiger. Ze zitten soms met 6 of 8 mensen rondom de parasol omdat ze elkaar allemaal kennen en soms voor een paar uur bij een ander gaan zitten. Dan roepen ze vanaf de derde- en vierde rij naar kinderen, als die ruzie maken of te ver in zee gaan. En af en toe komt dan de hele horde langs, omdat ze gaan zwemmen of hun gesprek staand in het water voortzetten. Op een gegeven moment komt de beheerder ook waarschuwen, dat ze met te veel mensen rondom een parasol zitten. Ook op het strand moeten we eigenlijk anderhalve meter afstand houden. Het wordt een felle discussie en ze trekken zich nergens wat van aan. Zolang ik nou maar bij de allereerste parasol helemaal aan de buitenkant zit, heb ik er niet zo’n last van. Als ik aan kom, is de plek nog vrij en zit ik voor de vierde dag weer heerlijk aan het water. Het is direct in de ochtend al heel warm, ik heb geen thermometer, maar in de schaduw is het zeker ver boven de 30 graden. Pas in de middag komt er af en toe een wolk en daalt de temperatuur. Maar zodra de zon weer schijnt is het weer heet. Af en toe zwemmen is het enige dat helpt.

Frans heeft nog genoeg te doen en vermaakt zich uitstekend op de boot. Afgezien van geen badkamer heeft hij er alles. Hij maakt lekker koffie en eet wat tussen de middag. Voor de afwas moet hij ergens anders heen, maar volgens mij doet hij dat gewoon niet. Ik ben de afgelopen dagen niet meer naar boven geklauterd op de boot en weet het dus niet. Maar hij zegt zelf, dat het gereedschap langzamerhand overal ligt. Dat wordt dus een enorme opruimklus, als we weer in het water gaan. Gelukkig duurt dat nog een paar dagen en kan hij nu zijn gang gaan en alles ‘s avonds laten liggen.

Maandag 6 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Het ziet er donker uit buiten als we wakker worden. De lucht is grauw en grijs en het heeft net nog geregend. Frans vertrekt toch na het ontbijt naar de boot. De weersvoorspelling is niet geweldig, het gaat regenen en er komt harde wind tussen de middag. Maar je weet het hier nooit, het gaat altijd anders. Op de werf zouden ze vandaag gaan poetsen en dat lukt niet als het regent. Ik ga net als de andere dagen toch maar naar het strand. Als het te koud is of regent, loop ik wel weer terug. Maar op het strand is het aangenaam, behalve dat er de eerste uren geen zon is. Het is warm en zonder brandende zon ook wel eens lekker. Van de harde wind heb ik heel weinig gemerkt. Er is ook hier eb en vloed, maar met heel weinig verschil. En het korte stukje strand tot de parasols loopt wat omhoog, veel merken we dus niet van het stijgende water. Tot vandaag: naast het stuk strand waar ik altijd zit is een stuk van 100 meter waar geen parasols zijn, daarna komen weer parasols. Ik vroeg me al af waarom dat stukje niet gebruikt wordt, terwijl echt de hele kust hier vol staat met parasols en bedjes. Maar vandaag kwam ik er achter waarom dat zo is. Want kennelijk is het water iets hoger vandaag en naast mij ontstaat een binnenzeetje. Het water komt over het hoogste punt op het strand heen en loopt ettelijke meters verder het strand op. Ook bij ons komt het wel wat verder, maar toch niet zoals 10 meter van mijn ligbedje, wat helemaal aan de rand staat. Nou, dat is wel het spannendste wat ik heb meegemaakt vandaag, want alle vaste klanten laten het vandaag afweten. Ze vinden het weer waarschijnlijk te slecht om naar het strand te komen. Er zijn heel af en toe een paar mensen, die zwemmen en dan direct weer weg gaan. Hele lange tijd zit ik alleen, pas bij het volgende stuk met parasols zie ik soms iemand lopen. En het is zo heerlijk, ook zonder de zon.

Frans heeft een watermeter in de voortank ingebouwd. We moesten altijd een beetje gokken hoeveel er nog in zat. En zeker onderweg is dat lastig. Als we douchen en ik moet kleren of handdoeken wassen, dan gebruik je toch wat meer water. Meestal doen we elke dag de watermaker wel even aan, maar als het zeewater niet schoon lijkt, kunnen we die niet gebruiken. We hebben bij Corfu 2 jaar geleden in een baai gelegen, waar we 2 weken moesten wachten op nieuwe accu’s die besteld waren. Daar was een hele grote viskwekerij, waardoor het water troebel was. Dan zetten we liever niet de watermaker aan en is het spannend of we genoeg hebben. Beter dat we kunnen zien hoeveel er nog is. Als we zeilen en het gaat hard, dan komt er te weinig water in de watermaker, ook dan kunnen we geen vers water maken. Frans heeft daarom nu de boot op de kant staat ook de inlaat onder de boot veranderd, waardoor er hopelijk bij grote snelheid wel zout water naar binnen gaat, waar we zoet water van maken.