Dinsdag 7 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We staan op het punt om vanuit de B&B weg te gaan als Frans een foto krijgt van de boot. De brede zwarte rand wordt vandaag opnieuw gestickerd. Die was zo beschadigd, dat het niet mooi meer was. Als we goed kijken zien we dat het mat is in plaats van glanzend. We lopen samen naar de werf om het te bekijken. De werkmensen zijn gestopt en wachten op onze goedkeuring. Eerst vragen we hoe dat nu kan, terwijl we het goed hebben besproken vooraf. En het wachten op de stickers heeft zo lang geduurd, dat de mensen van de werf niet verder konden. Uiteindelijk gaan we akkoord, dan maar een matte streep op de boot in plaats van een glimmende. Vorige keren waren we na 5 of 7 dagen weer terug in het water. En nu zijn we 14 dagen op de werf. Het is een beetje de Italiaanse manier van zaken doen, waar wij niet snel aan zullen wennen. Ze verschuiven heel gemakkelijk afspraken en komen hun beloften vaak niet na. En natuurlijk heeft het ook te maken met het na een lange periode lockdown weer opstarten van de werkzaamheden. De planning wanneer alle booteigenaren terug komen om de boot op te halen, die hier de hele winter staat, is ook niet gehaald. De Italianen mochten ook niet varen. En hier zijn naar verhouding heel veel buitenlanders, die allemaal niet mochten reizen naar Italië. Wachten duurt voor ons extra lang, als er steeds een nieuwe einddatum komt. Ze hadden beter aan het begin kunnen zeggen dat het langer zou duren.