Zaterdag 11 juli 2020. Van Crotone naar de Baai bij Taormina op Sicilië.

We vertrokken gisteren om 11 uur vanaf de werf in Crotone. We afwisselend gezeild en op de motor gevaren. Het weer was prima, zonnig en warm. Om 20 uur ging de eerste wacht in, Frans start met een paar uur rust en probeert wat te slapen. De nacht is weer hetzelfde: af en toe zeilen, afgewisseld door periodes dat de motor aan is. We blijven lekker bezig met de zeilen, uit rollen en weer inrollen, af en toe een puntje voorzeil laten staan als de wind te sterk is. Tot het half 4 is en Frans beneden ligt te slapen. Van het ene moment op het andere komt er hele sterke wind, we zeilen perfect en maken een hoge snelheid. Ik ben alleen en het is nog donker. Eigenlijk zou ik het voorzeil wat in willen rollen, maar dat lukt me onder deze omstandigheden niet. De wind is zo sterk en willen behoorlijk schuin. In de nacht hebben we altijd een reddingsvest aan en maken we onszelf vast aan een lijn. We hebben de afspraak om nooit uit de kuip te aan ‘s nachts. Ik kan met mijn lijn niet zo ver komen, dat ik de achterste lier kan los maken en tegelijk het knopje van de electrische lier kan indrukken. Ik ben ook bang dat ls ik de lijn wat los maak, hij in een keer helemaal los schiet en het zeil enorm zal gaan klapperen. Ik roep Frans die verbaasd opkijkt, dat het ineens zo hard is gaan waaien. We brengen samen alles in een betere zeilstand, die past bij deze enorm harde wind. We lopen op sommige momenten meer dan 9 knopen. Na een half uur gaat Frans weer naar bed en wat later zakt de wind langzaam weer in. Het blijft een beetje wisselend de rest van de nacht. Als Frans om 6 uur op staat en we zitten in de kuip, ziet hij plotseling dolfijnen. Het is een hele groep, waarvan er een aantal nieuwsgierig bij de boot komen kijken en de meesten wat verder weg blijven. Ze zijn duidelijk in de andere richting aan het zwemmen, dan wij varen. We zien ze langzaam achter de boot weer verdwijnen. Frans vindt het een fantastische manier om wakker te worden en inderdaad: daar tekenen we voor. De reis vordert gestaag, er zijn in vergelijking tot andere jaren beslist veel minder pleziervaartuigen onder weg. We hebben de hele nacht maar drie motorboten zien passeren. Het laatste stuk van onze tocht steken we de Straat van Messina over. We zien het al in de verte, er staan dikke schuimkoppen op de golven. En net als vannacht steekt er weer zeer harde wind op. En weer maken we een hoge snelheid. Het lijkt alleen overdag toch iets minder heftig, dan zo in de nacht als het donker is. We hadden ingeschat, dat we tussen 15 en 17 uur zouden aanleggen bij het boeienveld van George. Maar om 14 uur zijn we er al. Door de goede wind gedurende de tocht en twee keer een flink stuk in hoge snelheid zijn we eerder op onze bestemming. We blijven hier 2 dagen om te genieten van het feit dat de boot weer in het water ligt en er prachtig uit ziet

janneke heeft in de loop van de zaterdag mooie video opnames gemaakt. klik op onderstaande link. Hans

https://www.facebook.com/hansbrouwers57/videos/1581058442061873/?notif_id=1594490560010140&notif_t=video_processed&ref=notif