Maandag 13 juli 2020. Van Taormina naar de haven van Riposto op Sicilië.

We zijn vroeg op en zwemmen na het ontbijt, er staat een sterke stroming, we durven niet zo ver van de boot af te gaan. Er zijn nog wel wat andere boten, maar iedereen is naar de kant. Als we wat afdrijven is het moeilijk weer terug te komen bij onze boot. Het water is heerlijk en kraakhelder. Frans gaat met de snorkel onder water kijken en ziet prachtige dingen. De prachtige blauwe vissen met een zwarte ring bij de staart zwemmen weer om de boot heen. Vorig jaar aan het eind van het seizoen waren ze zo aan ons gewend, dat als we over het dek liepen ze al onder de boot vandaan kwamen. Restjes brood en groenten hebben we nooit bewaard, maar was voer voor de vissen.

We waren eerst van plan om in de loop van de ochtend te vertrekken. We gaan vandaag terug naar de haven van Riposto. De boot van een vriend is verkocht, maar voor alles definitief is wil de koper zeilen met de boot. De vriend woont in Duitsland en is nu niet hier. Frans heeft afgesproken te gaan zeilen. George vraagt waarom we zo vroeg weg willen gaan. We kunnen beter nog een paar uur genieten op het boeienveld en een beetje zwemmen en lekker buiten zitten. Daar zullen we later bijna spijt van krijgen. We besluiten om 14 uur ons klaar te maken voor vertrek, de wind trekt aan, maar lijkt uit de goede hoek te komen om een stuk te zeilen. En drie kwartier later varen we uit de baai bij Taormina. Zodra we onderweg zijn kan het grootzeil op en niet veel later de genua. 20 minuten later draait Frans zelfs het kleinere voorzeil uit. Dat is in 2 jaar niet uitgerold geweest. Na een half uur zien we achter ons dikke zwarte wolken ontstaan. Iedere minuut verandert het en lijkt het dichter bij te komen. We hebben nog even de hoop dat we het mooie weer tegemoet gaan. Maar ook boven Riposto pakken de donkere wolken zich samen. Het eindigt allemaal in een stevige bui. We gaan al snel op de havenmond aan en besluiten in de stromende regen drie zeilen op te ruimen. Ondanks de jas is Frans erg nat, vooral van het grootzeil opruimen. Dat duurt ongeveer 20 minuten en als het stevig regent houdt een jas het water niet tegen. Als we de haven invaren is het al een stuk minder nat en zodra we op ons eigen plaatsje aan de steiger liggen, is het droog. Frans zorgt voor de elektriciteit en ik leg binnen weer alles op z’n plaats. Frans moet nog iets repareren aan de stroomaansluiting en ik doe een paar boodschappen. De zon schijnt al weer, wat echter van korte duur is. Als we beiden weer terug aan boord zijn krijgen we een vreselijke stortbui van een half uur. Binnen is het erg warm en benauwd, ondanks de regen zitten we heerlijk buiten onder de bimini en de buiskap. Ook deze bui duurt maar een half uur en als ik dit typ is er weer stralende zon en het is direct weer heel warm.

Zondag 12 juli 2020. In de baai bij Taormina op Sicilië.

We zijn al weer vroeg wakker vanmorgen het is al direct behoorlijk warm vroeg in de ochtend. Net als vorig jaar, toen we hier 4 maanden hebben gelegen met de boot, gaan we eerst zwemmen. We liggen wat verder van het zwemgebied, ‘onze’ boei was bezet, toen we gisteren kwamen. Daardoor moet ik verder zwemmen om in het afgebakende stuk te komen. Ik zwom vorig jaar elke dag langs de zwemlijn in de richting van de grot en weer terug en dan oversteken naar de boot. Het valt me zwaar vandaag. Ik ben duidelijk niet zo getraind als in mijn herinnering. De herinnering is natuurlijk van het zwemmen na 4 maanden bijna iedere dag trainen. We hebben brood besteld bij de ontbijtservice van het boeienveld en ontbijten met vers brood. We genieten daarna van een geweldige dag op het boeienveld, lekker in de zon met een klein beetje wind. Het is behoorlijk druk en veel boeien zijn bezet. Er is de hele dag een beetje wind en wat deining, waardoor we allemaal draaien rondom de boei. Het uitzicht is elke 10 minuten weer anders. George vertelt, dat het de voorgaande weken erg rustig is geweest en het nu pas een beetje drukker wordt. Hopelijk zet zich dat voort in de komende weken. Want, net als heel veel bedrijven die leven van het toerisme, heeft ook het boeienveld te maken met de problemen rondom de opstart van het seizoen na een volledige lockdown. Heel veel grote boten hebben een buitenlandse eigenaar of worden verhuurd aan buitenlandse gasten. En vanuit veel landen is het moeilijk Italië in te komen of het is onzeker of je terug kunt als er plotseling iets verandert in de situatie. En, net als in Nederland, wordt er in veel landen gezegd dat je beter niet kunt reizen. Maar vandaag is er hier weer een situatie als vorig jaar in het weekend. Frans heeft alle formulieren en gezondheidsverklaringen ingevuld en opgestuurd naar de instanties, omdat we van een andere regio terug gingen naar Sicilië. Morgen gaan we naar de haven van Riposto, waar we voor het komende jaar een vaste plaats hebben.