Zondag 19 juli 2020. Porto deel’Etna, Riposto op Sicilië.

We ‘trakteren’ ons zelf op een lekker zondags ontbijt met verse cornetti (croissants). Zijn we in Nederland gewend om ‘croissantjes’ te zeggen, hier zijn ze 20 cm groot en 7 cm hoog. Het is meteen een stevig ontbijt! Het weer ziet er prima uit. We besluiten om met de boot van onze vriend Peter naar buiten te gaan om de reparatie van Frans te testen. Hij haalde het roer los, omdat het zo zwaar liep. Ook de stuurautomaat is er af geweest. Nu gaan we kijken of het allemaal wat soepeler loopt en de stuurautomaat weer goed aangekoppeld is. Er zal vanmiddag regen komen, we gaan direct na het ontbijt weg. Buiten de haven draaien we een paar rondjes en maken een filmpje voor Peter om te laten zien, dat het allemaal in orde is, en dat blijkt inderdaad het geval. We hebben koffie en water mee, misschien blijven we wat langer buiten. En als het erg rustig is, kunnen we zwemmen vanaf de boot. Tijdens het laatste rondje net buiten de havenmond zien we zware wolken boven Riposto en besluiten ondanks alle plannen om maar weer terug de haven in te gaan. Regen gaat meestal samen met windstoten en dan is het niet prettig om op het water te zijn als het niet echt nodig is. We varen terug en de havenmeester komt ons na een telefoontje al tegemoet. Snel draait Frans de boot de ligplaats weer in. We hebben net alle lijnen vast gemaakt en de eerste regendruppels vallen al. We ruimen binnen alles op en maken de boot dicht. Nog net voor de eerste bui zijn we weer op onze boot. En dan zitten we ongeveer 2 uur vast, want de regenval is zo enorm dat er een rivier onze haven binnen stroomt met allemaal takken en bomen. Door de wind stuift de regen, zodat we niet onder de bimini kunnen zitten maar naar binnen moeten. Aan het eind van de middag breng ik een kennis met de auto naar het station in Giarre. Onderweg is het op straat een zee van water. Ik schreef al eerder, dat de afvoerputten hier op straat niet goed werken en door het hoogteverschil verzamelt veel water zich op de diepste punten van de weg. Af en toe moet ik met de auto door een compleet meer rijden, lijkt het wel. Pas voor in de avond wordt het droog. Het blijft wat bewolkt, we hopen dat het ergste nu voor bij is.

beste lezers:

Janneke mag graag foto’s maken. Om technische redenen lukt het niet om foto’s de uploaden en te delen op deze website. Mede daarom is er een nieuw instagram account aangemaakt. Net als het youtube kanaal, met de naam zeiljachtbolbliksem. Dus klik op “volgen” en zie regelmatig de laatste foto’s.

Hans Brouwers.

Zaterdag 18 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We ontbijten heerlijk in de zon, Frans gaat daarna naar de boot van onze vriend Peter om de klus af te maken. Hij komt tussendoor gereedschap halen en wat solderen. Op de andere boot is helemaal niets meer van gereedschap. Het is weer net als anders, Frans denkt en klein klusje op te knappen en dan blijkt het driemaal zoveel tijd te kosten als wat hij aan het begin dacht. Nu weet je natuurlijk nooit wat je onderweg allemaal tegen komt, in gedachten is het allemaal zo gefikst bij Frans en dan valt het tegen als het anders gaat. Maar uiteindelijk lukt het allemaal en kan hij de boot weer afsluiten. Het probleem was, dat het roer erg zwaar liep. Frans heeft alles uit elkaar gehad en afgekoppeld, her en der wat gesmeerd en nu loopt het roer ietsje lichter. Misschien gaan we morgen met die boot naar buiten om het beter uit te proberen.

Als ik op de kade loop om een paar boodschappen te doen, is het prachtig zonnig weer. Bij de groente en fruitwinkel ben ik even bezig, je moet daar alles zelf verzamelen. Het is een grote winkel, waar je helemaal achterin moet afrekenen. Ik merk wel, dat het iets donkerder wordt, maar als ik buiten kom blijkt het enorm hard te regenen. Ik wacht nog even, maar ga dan door de bui heen richting boot. Frans had me al gewaarschuwd, het zou om 13:00 uur regenen. Nu kloppen de tijden niet altijd, maar het is nu pas half elf. Niets aan te doen, ik ben drijfnat als ik aan boord klim. En zeer tegen onze wens in moeten we vandaag binnen lunchen, het regent nog steeds. Frans gaat het laatste onderdeel van zijn klusproject monteren op de andere boot en dan komt er een enorme wolkbreuk. Het is echt ongelofelijk hard aan het regenen. Een half uur later komt hij hollend terug en is nog nat. We gaan later samen met de auto nog even naar de werkplaats iets ophalen en dan krijgen we weer zo’n enorme bui. Als ik de garagedeur open doe stroomt er een rivier naar beneden. Het weer is een beetje van slag vandaag. Aan het eind van de middag horen we dat het heel plaatselijk is geweest. George heeft op het boeienveld wel regen gehad, maar een gewoon buitje en niet zoals wij hier. De weersvoorspelling voor morgen is goed. Het kan zijn dat morgen de zon weer gewoon schijnt.