Dinsdag 21 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Vannacht om half 4 wordt ik wakker en ga even buiten zitten, het is warm en benauwd binnen en er staat geen wind. Dat is nooit in de nacht, terwijl het zo heerlijk afkoelt en een beetje wind de binnen temperatuur wat lager zou kunnen maken. Maar helaas…..Er is hier in de nacht nooit wind in de zomer. Er zijn wel wat lichtjes op de kade aan de overkant waardoor de boten om ons heen prachtig te zien zijn. Alles weerspiegelt mooi in het water, de boten zijn in het echt en hun spiegelbeeld net zo scherp. Na alle regen is het eindelijk weer helder in de nacht. Plotseling zie ik dat de Etna weer is uitgebroken. We zagen afgelopen zaterdag al prachtige foto’s, maar we konden toen niet ontdekken of dat oude foto’s of recente beelden waren. Maar kennelijk is het toch echt waar: de Etna is weer actief. Ik zie af en toe vuur en dat licht om de paar seconden sterk op. De kraters zijn ruim 30 kilometer hier vandaan, je zou veel dichter bij moeten zijn, en betere apparatuur hebben, om er mooie foto’s van te maken. Maar het is allemaal heel duidelijk te zien. Als we opstaan en het is licht, kunnen we alleen een mooie witte rookpluim zien. Vanavond kijken we direct als het donker is of we een beter beeld hebben dan afgelopen nacht.

George komt vanaf het boeienveld terug naar Riposto om wat spullen te verplaatsen. Hij ‘moppert’ een beetje, dat nu hij vandaag met ons heeft afgesproken, er verschillende mensen bellen, dat ze een ligplaats willen hebben op het boeienveld. En in deze slechte tijd door alle virusperikelen is elke klant belangrijk. Igor en zijn dochter zijn wel in de baai en kunnen alles regelen, maar het liefst is hij er zelf bij. We gaan toch maar hard aan het werk. Er moeten spullen van de ene opslagplaats naar de andere garage, en wat spullen naar de werkplaats. Het valt beslist niet mee, het is verschrikkelijk warm. Pas om half drie hebben we tijd om wat te eten en te drinken. Daarna vertrekt George weer naar het boeienveld en wij gaan terug naar de boot. We liggen ‘uitgeteld’ in de kuip en proberen wat schaduwplekjes te vinden. We drinken 2 liter water, het is vreselijk warm. En we zijn moe van al het gesjouw en het heen en weer lopen.

Maandag 20 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is altijd verbazingwekkend hoe prachtig het weer is na een regenachtige middag en avond. Gisteren regende het verschrikkelijk hard, er lag een laag van 25 cm zoet water op het zoute water, we konden het precies zien tegen de kade muur aan de overkant van onze steiger. En nu is het weer prachtig zonnig en zeer warm. Frans vervangt de binnenband van zijn fiets die, na het plakken de vorige keer, weer lekte. We kochten gisteren een nieuwe binnenband en hopelijk heeft hij nu weer een fiets met een goede achterband. We zijn zo gewend om de fiets te pakken om naar een winkel of naar de werkplaats te gaan dat we die fiets, die met een platte band op de steiger stond, écht misten. En dan, af en toe, pakte Frans mijn fiets, maar dan moesten we soms afspreken wie er naar de werkplaats en/of wasmachine mocht fietsen.

Frans begint met de reparatie van een klein luik, dat al enige tijd lekte. En vooral met de regenval van afgelopen dagen moest er soms een prop papier of zelfs een bakje onder om het water op te vangen. Maar hij is amper begonnen of er staat een (bekende) Fransman op de steiger met een kapotte bediening van zijn ankerlier. Natuurlijk lukt het Frans om hem weer aan de gang te krijgen. En net weer gestart met de klus aan onze eigen boot belt George dat de generator van zijn motorboot kapot is. Of Frans even in de werkplaats wil kijken of de twee generatoren die daar staan, het nog doen. Uiteindelijk gaan we samen, halverwege de middag, beide generatoren naar Taormina brengen. We varen mee met de RIB naar de motorboot en leveren alles af. Weer terug naar de kant, auto ophalen en terugrijden langs de grote supermarkt….en dan zijn we pas om 19 uur weer aan boord. En Frans heeft niets kunnen doen aan zijn eigen klussen….

Morgen om 9.00 uur komt George om een paar rubberboten te verplaatsen van de ene- naar de andere garage. En er moeten wat spullen verhuisd worden, dus dat wordt weer niet klussen. We mikken maar op woensdag, hopelijk gaat het dan lukken om wat voor ons zelf te doen.