Zaterdag 25 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans maakt eerst zijn klus af. Om het grote luik helemaal goed vast te zetten met de schroeven moet hij een gedeelte van het plafond los maken om bij de moeren te kunnen. Hij vraagt zich af of het ook een keertje ‘eenvoudig’ kan. Maar helaas zit dat er vandaag niet in en dat is vaak zo. Maar uiteindelijk zit alles weer mooi vast en hopen we geen lekkage meer te hebben. Ondertussen ga ik de kade op om een paar boodschappen te doen. Het zal weer een heel warme dag worden. Zo vroeg is het al warm en de temperatuur zal in de loop van de ochtend verder oplopen. Na de lunch hebben we zin om even te zwemmen. We hoeven maar een klein eindje over de kade te lopen en dan kunnen we net buiten de havenmuur bij een klein strand komen. We hebben gelukkig waterschoenen mee, die ik dacht nodig te hebben om het water in te lopen. Maar ze blijken al nodig om de paar stappen vanaf onze handdoek naar het water te maken, de kiezelstenen zijn bloedheet. Het water is heerlijk. We zwemmen wat en lopen direct weer terug. We hebben geen parasol en de zon is zo ongelofelijk heet dat we zonder bescherming niet kunnen blijven. Terug op de boot maken kunnen we lekker in de schaduw zitten en door wat wind is het er heerlijk. In de loop van de middag neemt de wind nog wat toe en zien we aan de wolken de enorme invloed van de Etna. Die is al een week aan het ‘rommelen’.. Meestal is de rook, die er uit komt wit, vanmorgen werd het steeds grijzer. Aan het eind van de middag vormt zich boven de Etna een steeds groter wordende wolk. We hebben zelfs af en toe geen zon meer. We zien nu precies hetzelfde als vorig jaar, toen wij op het boeienveld van George lagen. In de baai van Taormina is altijd zon. Van daaraf konden we boven Riposto heel vaak dikke wolken zien, die door de hitte daarboven gevormd worden. En van hieraf kunnen we Taormina zien, wat op de berghelling bij de baai ligt. Ook in de winter schijnt daar veel vaker de zon dan hier.

Vrijdag 24 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans begint direct na het ontbijt aan de volgende grote klus. Het grote luik midden in de boot lekt ook en moet opnieuw gekit worden. Het demonteren is snel gebeurd, maar de oude plak- en kitresten verwijderen is veel werk. En het moet allemaal vetvrij en brandschoon zijn, als hij opnieuw gaat kitten. Eerst wordt alles afgeplakt, anders zit de kit werkelijk overal. Na het kitten wordt alles weer gemonteerd. Dan is hij 10 uur bezig. Het is weer een hele warme dag met echt een brandende zon. Ik probeer steeds met grote lappen schaduw te maken boven zijn werkplek. Al te veel afsluiten is ook weer niet handig, dan kan het hele kleine beetje luchtverplaatsing (‘wind’ is het niet te noemen) niet zorgen voor een heel klein beetje verkoeling. Als ik dit stukje typ is het 19 uur en nog steeds 36 graden in de schaduw. Het is goed dat Frans er tegen kan en rustig door gaat met klussen. Ik heb er meer last van.

Ik ga met de auto naar Giardini om wat spullen naar George te brengen. De auto heeft geen airco, het is heel warm. Als ik daarna wat boodschappen doe is het heerlijk koel in de winkel. Des te warmer is het als je weer in de auto stapt, ondanks dat die in de schaduw stond. Als ik terug kom aan boord help ik Frans opruimen. De klus is nog niet helemaal geklaard, maar het is genoeg voor vandaag. Ik heb de grote doeken nodig om een beetje schaduw te maken in de kuip. Anders zouden we daar niet kunnen zitten.