Zondag 26 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We hebben niet veel op het programma staan vandaag. En uiteindelijk wordt het een beetje rommelige dag. Als we koffie hebben gedronken gaat Frans naar de ‘oude’ boot van Peter. Die is inmiddels verkocht en de nieuwe eigenaar komt dinsdag met zijn gezin. We kochten gisteren een nieuw vlaggetje van Italië met het jachten embleem er in, de kleuren zijn groen/wit/rood in verticale strepen. De vlag op de boot had helemaal geen rode streep meer, die is weggesleten door zon en wind. Nu wappert er weer een vlaggetje met prachtige kleuren, waarvan wij weten, dat ze in deze zon binnen een paar maanden vaal zullen zijn. Maar dan mag iemand anders er voor zorgen. De allerlaatste klus aan boord van die boot is het repareren van de leren bekleding om het stuurwiel aan stuurboord. Daar is het garen op de meeste plekken helemaal van verdwenen en de verschillende delen hangen nog op een paar plekken met een versleten draadje vast. Frans begint vol goede moed en krijgt na een half uur de ontbrekende kromme naald aangereikt van een dame van een andere boot. Zo kan hij met twee draden kruislings het leer vast zetten. Het lukt eerst niet geweldig, later probeert hij het met wat dunner garen, wat beter gaat. Uiteindelijk heeft hij drie van de acht stukken klaar en is het tijd om te stoppen. Morgen weer een dag. ‘s Morgens vroeg is het in de kuip van die boot nog heel zonnig, maar in de tweede helft van de ochtend is er schaduw. Dit soort dingen kun je echt niet in de brandende zon doen.

We zijn inmiddels omringd door motor- en zeilboten met gezinnen, die hier weekend vieren. Ze gaan overdag naar buiten en ergens ankeren. Allemaal kleine rubberbootjes mee voor de kinderen en misschien gaan ze wel ergens aan wal. Tegen zessen komen ze allemaal weer de haven in en is het de hele avond feest. We zijn die drukte niet gewend en helemaal niet na een lockdown-periode van 4 maanden. Vorig jaar waren we drie keer een paar dagen in de haven van Riposto vanuit het boeienveld van George. Dat was steeds als het slechter weer was met wind en golven. Als die de baai bij Taormina inlopen aan de kant waar het boeienveld is lig je er niet meer prettig met de boot. Als het weer wat minder is komen ook deze vakantiegangers en dagjesmensen niet naar de haven, dus dit hebben we hier nog niet eerder meegemaakt.