Dinsdag 28 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We doen vandaag nog een paar klusjes op de boot van Peter, de nieuwe eigenaar komt vanmiddag, dus het is niet meer de ‘boot van Peter’. Omdat de Etna zo ‘puft’ de laatste 10 dagen, hebben we veel last van zwart stof op de boot. Ik spuit de boot van Peter nog even af en dan mogen vanaf morgen de nieuwe eigenaars dat doen, als ze zin hebben. Het grote probleem met dat afspuiten is, dat als je denkt klaar en zijn en even naar voren loopt, er weer zwart gruis in de richels ligt. Je kunt gemakkelijk een paar uur bezig zijn. Ik poets alleen de druppels bij de ramen weg en de rest is binnen een half uur droog. Het is een erg warme dag vandaag. We halen met de auto de buitenboordmotor van Peter op en nemen tegelijk een reserve dieseltank mee voor ons zelf. Als we toch met de auto onderweg zijn scheelt het veel werk. Anders moet Frans 400 meter meer lopen met het karretje en een vol vat. We rijden nog een tweede keer en dan is het even genoeg voor vandaag. Inmiddels is het zo warm, dat we er uit zien alsof we net onder de douche zijn geweest. Helaas is dat niet zo, hoewel we dat enorm graag zouden doen nu. We hebben beide minstens 2 liter gedronken vandaag, zoveel vocht zijn we verloren door bezig zijn in de zon. En in- en uit de warme auto, ook een hele opgave op dagen als deze.

‘s Middags komt Michael, de nieuwe eigenaar van de boot van Peter. En zoals we al verwachtten, die heeft natuurlijk na een proefvaart met Frans, vorige week, nog een heleboel vragen. De rubberboot is niet voldoende opgeblazen en hij heeft nog geen pomp. Frans kocht recentelijk een elektrische pomp, waardoor dat zo gefikst is. Ze hebben nog geen badges om op de steiger en in de douche te komen, ze weten nog niet waar de kleine supermarkt is en er is geen drinken aan boord. Morgenvroeg gaat Frans eerst met Michael naar een winkel om wat technische dingen te kopen en hem de weg naar het winkelcentrum te laten zien. Daar kunnen ze inkopen doen en ook internet regelen.

Maandag 27 juli 2020. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans gaat vroeg in de ochtend verder met zijn klus aan het stuurwiel van de boot van Peter. Tenminste: het is de boot van Peter niet meer, de nieuwe eigenaar komt morgen met zijn gezin. Dan moet de klus natuurlijk klaar zijn. Eerst maken we wat schaduw, zo vroeg schijnt de zon precies in de kuip van de boot. Het is in de schaduw al heel warm, het is niet goed als je rug dan ook nog in de brandende zon zit. Hij doet een uur over ieder segment, het gaat wel steeds vlugger nu hij weet in welke volgorde hij de beide draden moet verwerken. Aan het eind van de dag is het klaar en het ziet er fantastisch uit. Ik ben bang, dat de nieuwe eigenaar, die we vorige week ontmoetten, gaat vragen of Frans het andere stuurwiel ook wil doen.

Ondertussen ga ik in Catania naar het grote winkelcentrum. Het horloge van Frans heeft het begeven, hij had een sporthorloge, zo een wil hij graag weer hebben, zodat hij het, naast het bekijken van de tijd, ook kan gebruiken bij het wandelen, fietsen en hardlopen. Het is altijd leuk om de afstand en hoogteverschillen te zien. Het eerste stuk van mijn route gaat over de tolweg. Ten zuiden van Catania is het grote winkelcentrum waar de sportzaak is die het horloge verkoopt. Ons navigatieprogramma kent de straatnaam niet, mijn telefoon weet wel een route te vinden. Vaker ben ik in het winkelcentrum geweest, maar dan per trein en bus, vandaag ben ik met de auto. Ik weet dat ik na een bepaald industrieterrein van de snelweg moet en op het moment, dat ik afsla en mijn telefoon aangeeft, dat ik verkeerd ben, weet ik weer waarom ik vorig najaar heb gezworen nooit meer met de auto daar naar toe te gaan. Ook toen ging het verkeerd en nu kom ik niet vanaf de goede afslag, ik zie de rotonde niet, waar ik rechtsaf moet, mijn richtingsgevoel zegt dat ik de andere kant op moet en voor ik het weet zit ik op een snelweg naar Palermo. Uiteindelijk vind ik het winkelcentrum wel, maar ik ben 45 kilometer omgereden. En het is al warm in een auto zonder airco en zoekend naar de goede route is het helemaal warm. In de winkel blijkt dat er precies nog één exemplaar is van het merk wat Frans wil hebben. En ook nog de juiste uitvoering, toch nog geluk deze middag. De posterijen laten ons hier in Italië zo lang wachten op een pakje dat we dit niet durfden te bestellen.