Vrijdag 19 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We gaan na het ontbijt beide naar de garage. Frans legt de laatste hand aan de dingen die nodig zijn om de nieuwe omvormer te plaatsen. Zoals altijd is het meer werk dan je zo zou denken en Frans verkijkt zich daar helemaal op. We fietsen niet tegelijk op, hij is wat eerder en als ik aankom stapt hij net in de auto met George om naar een gespecialiseerde elektriciteitswinkel te gaan om een paar onderdelen te halen die hij nodig heeft om de kabels aan te sluiten. Frans heeft hier in de directe omgeving al een paar winkels afgelopen zonder resultaat, gelukkig weet George nog een winkel in Giarre die het waarschijnlijk wel heeft. Als ze terug zijn gaan George en ik verder met de internetsite van zijn zomeractiviteiten in Taormina. Er staat een lijst op de site van havens op Sicilië en Malta zodat de cliënten van het mooringveld kunnen kijken waar ze verder heen willen of natuurlijk waar ze kunnen liggen voor ze in Taormina aankomen. Er blijken sites gewijzigd te zijn en ook sommige linken niet te werken. Het is maar goed dat we het allemaal controleren. We komen ook dingen tegen die we er af willen hebben of willen verplaatsen. De klus duurt 3 uur, waarna ik terug ga naar de boot om de aantekeningen in de computer te zetten. Maar eerst genieten we lekker van het mooie weer, het blijft net als eerder deze week wat fris, in de zon is het heerlijk. Frans plaatst de nieuwe omvormer op de plaats in het bankje boven de watermaker, de aansluitingen moeten nu nog gemaakt worden. Wel heeft hij het bedieningspaneeltje bij het aanrecht klaar met 2 extra stopcontacten. Nu we elektrisch koken is dat wel handig in plaats van lampjes, waterkoker en inductieplaat allemaal in te pluggen in een losliggende stekkerdoos. We hebben vanavond onze gebruikelijke vrijdagavond-afspraak in het restaurant en er komen nieuwe mensen van boten die deze week zijn binnengekomen. De hele week is het trouwens een komen en gaan van zeilboten, soms blijven ze een paar dagen, maar vaak gaan ze na aankomst de volgende ochtend al weer verder. Je kunt daar aan zien dat het seizoen begint, het moet alleen nog wat warmer worden.

Donderdag 18 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Frans heeft om 9.00 uur een afspraak met een firma op de grote catamaran. Ze zullen nieuwe brandblussers in het motorgedeelte installeren en dan moet er iemand op de boot zijn. George heeft een andere afspraak, Frans heeft nog een paar andere dingen te doen op die boot dus dat komt goed uit. Om half 9 bericht George dat de monteurs er al zijn, helemaal niet Siciliaans, want dan kom je minstens een uur te laat en niet te vroeg. Gelukkig zijn we klaar met het ontbijt en heeft Frans zijn gereedschap al bij elkaar gezocht.

Ik ga naar de garage om samen met George en een IT-specialist naar de site te kijken van de moorings in Taormina deze zomer. We lopen alles na en bespreken alle dingen die veranderd moeten worden. Er zijn ook wat dingen’, zoals prijslijsten, die aangepast moeten worden op 2019 en we bespreken de mogelijkheden om de site in het Italiaans en Engels te maken maar ook een vertaalknop naar andere talen te maken, het is nog een hele klus. Ondertussen maak ik een ‘to do-list’, want er komen veel dingen ter sprake die George zelf moet doen. We beginnen samen morgen om 10 uur vast wat afspraken te maken met bedrijven die allemaal op de site vermeld staan. Zo kan je excursies bekijken en bv. wijn bestellen, er kunnen veel dingen geregeld worden door het bedrijf van George.

Tegen lunchtijd zijn we klaar en fiets ik terug naar de boot. Op hetzelfde moment zie ik Frans op het parkeerterrein terug fietsen, de catamaran ligt aan een steiger aan de andere kant van de werf waar alle grote boten liggen. Frans is niet heel erg tevreden over de werkzaamheden van de veiligheidsfirma, ze hebben het niet netjes gedaan naar zijn mening. Maar hij zei gisteren al dat hij de installatiewerkzaamheden best zelf kan doen. Alleen heeft een dag voor Frans geen 8 of 10 werkuren maar veel meer en duren zijn activiteiten in gedachten veel korter dan in werkelijkheid zodat hij in een dag vééél meer kan doen.

Woensdag 17 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De dag start weer heerlijk zonnig maar het blijft een beetje koud. Als de zon af en toe achter de wolken gaat moeten we een trui aan doen en als de zon weer schijnt is die trui veel te warm. `ik doe een paar boodschappen op de kade en loop een paar keer heen en weer. De ene keer is mijn vest veel te warm en een half uur later zou ik best wat extra’s aan willen hebben. Het is vreemd weer vandaag en we hebben geen echt voorjaarsgevoel als we zonder zon zitten.

Op het stukje winkelstraat waar de groenteman zit, waar ik altijd kom, zitten ook vier viswinkels. Als ik terug loop vanaf de groenteman kom ik langs een viswinkel die heel veel waterbakken buiten op de stoep heeft staan. Er zitten meestal allerlei schelpdieren in, vandaag heeft hij ook inktvissen, ze leven nog. De verkopers hebben het erg druk met elkaar en voeren luide gesprekken. Als ik langs die bakken loop zie ik op de rand van het trottoir dat er een enorme inktvis uit zo’n bak is gekropen en zich nu in de richting van de straat beweegt. Ik blijf staan en wijs de heren op het beest op de stoep. Iemand raapt hem op en hij vraagt in het Siciliaans (waar ik echt helemaal geen woord van versta, maar ik begrijp hem wel) of ik de inktvis wil kopen. Ik trek een vreselijk gezicht en ze moeten allemaal lachen. Als ik later mijn boodschappen op de boot heb gelegd en terug kom zien ze me en moeten weer vreselijk lachen. De inktvis ligt er niet meer in de bak, die is inmiddels al verkocht.

‘s Middags kijk ik nog een keer met George naar de site en vinden we nog een paar dingen die de IT’er morgen moet aanpassen op de internetsite. We besluiten om er ook meer foto’s op te plaatsen, die zal ik morgen uitzoeken. Als je zo bezig bent met de dingen voor aankomende zomer krijgen we zin in het mooie warme zomerweer, zodat we weer buten kunnen leven en zwemmen en snorkelen. Even wachten nog ……..

Dinsdag 16 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

De dag begint vroeg omdat Frans om 8 uur heeft afgesproken met George. De grote catamaran gaat vanochtend weer het water in na op de werf te zijn geweest. Ze hebben op de werf afgesproken om er om 8 uur te zijn, maar George schatte in dat dan de paar werkzaamheden die nog gedaan moeten worden, niet klaar zijn. Dat heeft hij verkeerd, want om 8 uur precies is er iemand van de werf aan de telefoon met de vraag waar de heren blijven. Ik heb altijd de indruk dat ze om 7 uur al op de werf beginnen aan de dag, maar George schatte in dat de afspraak wel ‘op z’n Italiaans’ zou zijn en dat de boot er niet voor 9 uur in zou gaan. Zo zie je maar weer dat het ook wel eens mee kan vallen met het maken van afspraken op Sicilië. Uiteindelijk moeten ze nog op de havenmeesters wachten die de mooringlijnen aan de voorkant vanaf het water aangeven als de boot in ingevaren, gelukkig gaat alles prima. Gisteravond vreesden ze nog voor harde wind, nu is er helemaal geen wind meer en dan gaat het een stuk gemakkelijker met zo’n brede boot.

Ik ga op de fiets naar Giarre, het is droog dit keer. Na de vorige keer, waarbij ik zo nat geregend ben, is het nu een stuk plezieriger maar wel wat koud. De temperatuur blijft laag ondanks de zon die vandaag volop schijnt. Als het even kan ontbijten we buiten, desnoods doen we een dikke trui aan, maar vanochtend was het echt niet aangenaam en bleven we binnen.

Na de lunchpauze moet Frans zijn gereedschap ophalen van de catamaran en ga ik mee om daar binnen te kijken. Ik was al eens eerder op een catamaran, maar deze is echt heel groot. Natuurlijk zit er enorm veel ruimte in die twee leggers met hutten, badkamers en toilettenen boven is een volwaardige salon met uitgebreide keuken. Dat is wel even wat anders dan een ‘gewone’ zeilboot, heel mooi om te zien.

In de loop van de middag heb ik een afspraak met George om naar de internetsite van zijn activiteiten in Taormina te kijken. Donderdag komt er iemand van een bedrijf die de site zal bijwerken en vandaag kijken wij alvast wat er veranderd moet worden. We zijn er een paar uur mee bezig en nog niet klaar aan het eind van de dag. Morgen nog even verder om goed voorbereid aan onze afspraak met de IT ’er te beginnen. Dat we veel tijd nodig hebben is ook omdat George er een half jaar niet naar heeft gekeken en er een paar dingen toch weer anders zijn dan vorig jaar. Ook is de site nu alleen in het Italiaans en moeten we aandacht besteden aan een vertaling naar het Engels. Ik zal straks als het klaar is in dit blog de precieze naam en andere gegevens vermelden.

Maandag 15 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we wakker worden is het donkergrijs in de lucht en het giet van de regen. Frans baalt een beetje, want hij zou op de grote catamaran de schroef behandelen. De boot staat nog op de werf hier in de haven en de schroef moet met verschillende dingen ingesmeerd worden met steeds een droogtijd van een paar uur er tussen. Daarom zijn we vroeg wakker zodat hij op tijd kan beginnen, de boot gaat vanmiddag weer in het water. Als het regent gaat het allemaal niet lukken. We gaan eerst maar douchen en ontbijten en dan is het redelijk droog zodat hij toch vroeg aan het werk kan. Het gaat allemaal volgens planning. In de wachttijd van de schroefwerkzaamheden doet Frans een paar andere klussen aan boord van de catamaran.

Ik ga nog een keer naar het grote winkelcentrum in Catania, er moet wat van de aankopen van vorige week geruild worden. De reis heen gaat ietsje sneller dan de vorige keer en de busreis is nog steeds geen straf, er is van alles te zien onderweg. Als ik de spullen heb geruild en nog wat boodschappen heb gedaan loop ik terug naar de bushalte. Daar wacht ik ruim een uur zonder dat er een bus voorbij komt. Intussen heb ik tijd genoeg om de internet site te vinden van de busmaatschappij waar ook de vertrektijden vanaf het busstation op staan. Er zou volgens de dienstregeling ieder half uur een bus moeten langskomen, in de wachttijd zouden er dus al 2 bussen langs geweest moeten zijn, maar ik heb niets gezien. Het gaat weer echt op zijn Siciliaans. Ik loop weer terug het winkelcentrum in om via een andere uitgang bij een andere bushalte te komen buiten de rondweg om het winkelcentrum in de hoop dat daar meer bussen langs komen. Er hangt een bord met 2 andere busnummers en alle haltes, maar helaas gaan beide bussen niet langs het busstation in het centrum. En die twee bussen komen natuurlijk wel langs rijden. Na een half uur komt gelukkig mijn bus en ben ik in een redelijk snel weer terug in het centrum van Catania. Nog even in het centrum kijken en dan met de trein terug. Intussen is het de hele dag zonnig met wel behoorlijk harde wind. Het is toch nog mooi weer geworden ondanks de slechte voorspelling voor vandaag. De werf heeft niet alle spullen die gemonteerd moeten worden bij de schroef en besluit daarom om de boot niet in het water te laten maar tot morgen te wachten. Dat komt George en Frans wel goed uit, want om een catamaran terug in de box te varen met zulke harde wind is niet gemakkelijk. Het naar de werf varen met die boot was voor George de eerste keer varen met een catamaran en dat valt niet mee. Ze hopen dat vannacht de wind gaat liggen zodat het morgen goed gaat.

Zondag 14 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Omdat we gaan hardlopen vanochtend staan we op tijd op. Het is nog wat fris als we vertrekken, maar als we later onderweg gaan in de felle zon wordt het al snel veel te warm. Ons zondags ontbijt genieten we in de kuip buiten met mooi uitzicht op de Etna. We kunnen nog net zien dat er door de regen de afgelopen dagen toch weer nieuwe sneeuw is gevallen. De afgelopen dagen was de temperatuur hier beneden tamelijk laag, het zal boven de 2000 meter zeker erg koud zijn geweest. Op het dek is in de richels een beetje zwart Etnastof te zien wat zich verzamelt als het regent. Als de boot droog is zien we geen stof maar na de natte afgelopen dagen is duidelijk te zien dat er nog steeds stof naar beneden komt. Al tijdens het ontbijt nemen de wolken rondom de top van de Etna toe en zien we steeds minder van de vulkaan. In de loop van de ochtend worden de wolken net als een paar dagen geleden pikzwart, hier hebben we er weinig last van. We zitten lekker buiten in de zon tot het plotseling om 12 uur afgelopen is, het begint te regenen. De wolken gaan de hele middag ook niet meer weg en af en toe valt er een stevige bui. Door de lage temperatuur kan ik tussen de buien niet buiten zitten, het is gewoon te koud.

We liggen hier in de haven op gehoorafstand van drie kerken die ieder uur en ieder kwartier alle drie luiden. Vandaag is het rond 8 en 9 uur een lawaai van jewelste want ze luiden alle drie zeker een kwartier lang omdat het Palm Pasen is. Gisteren was het aan het eind van de middag een aantal keren ook al heel heftig. Buiten die klokken is het verder heel rustig en er zijn bijna geen mensen op straat in de middag. Net als vorige week zondag zit iedereen waarschijnlijk binnen, het is geen wandelweer om boten te kijken in de haven. Van ons mag nu toch echt het voorjaar starten. Maar wij mogen niet kagen, we lezen dat er in Nederland vandaag nog sneeuw is gevallen.

Zaterdag 13 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Het is fris vanmorgen, we ontbijten binnen, daarna stap ik direct op de fiets om naar Giarre te gaan. De weersvoorspelling is niet geweldig en het is nu nog droog. Ik heb bij twee verschillende winkels boodschappen en zit dan altijd een beetje met mijn rugzak. Als die bij de eerste winkel erg vol is vraag ik meestal of ik hem even bij de klantenservice van de tweede winkel mag neerzetten. Dat mag altijd maar meestal zit er zo’n super aardig meisje aan de balie, die de rugzak tegen haar benen en stoel aan zet en zo blijft zitten tot ik terug kom, dan voel ik me een beetje opgelaten. Nu heb ik niet zoveel in de rugzak dus ik besluit hem maar op de rug te houden. Hetgeen ik wil kopen is nog niet klaar en uit de oven, dus ik drink eerst koffie voor ik een nieuwe poging doe. Het is inmiddels zo vreselijk druk in de supermarkt dat ik in de rij moet staan. Ineens is er een oorverdovend lawaai in de winkel, vanuit de rij kan ik zien dat het buiten enorm hard regent, wat het lawaai veroorzaakt. Als ik mijn spullen heb hoost het nog steeds en zoek ik op mijn telefoon hoe lang dit gaat duren. Maar zo gedetailleerd kan ik dat niet vinden en ik wacht 20 minuten bij de uitgang in de hoop dat het minder wordt. Als ik weer op de fiets zit regent het nog wel een beetje maar ik heb geen geduld om nog langer te wachten. Onderweg komt er natuurlijk nog een fikse bui en inmiddels is de rand langs het trottoir van de steile weg naar beneden veranderd in een 50 cm brede rivier. Er zitten her en der wel wat afvoerroosters, maar de meeste zijn dicht of ze hebben er een mat overheen gelegd tegen de stank. Ik probeer altijd zo dicht mogelijk langs het trottoir te fietsen omdat het zo smal is en er (zeker op zaterdag) heel veel auto’s passeren. Daarbij is de straat van grote blokken Etna-gesteente en super glad als het nat is. Het is maar beter om lopend naar beneden te gaan, waardoor ik nog langer in de regen onderweg ben. Natuurlijk blijft ook de spooroverweg bij het station 20 minuten gesloten. Het is nog nooit gebeurd dat ik zo nat terug kwam aan boord. De regen blijft, in buien, de hele dag doorgaan, zo is het ook voorspeld. En het is koud, we doen in de loop van de middag al de kachel aan. Dit heb ik toch niet voorzien, toen ik gisteren mijn winterjack en truien in de boxen heb opgeborgen.

Vrijdag 12 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

We staan vroeg op want we gaan eerst hardlopen. Het is nog wat fris als we weg gaan maar na een half uur wordt het al warmer door de zo die volop schijnt. Het gaat lekker en al een stukje beter dan de eerste keer, drie dagen geleden. Opmerkelijk dat er zo ‘s morgens vroeg toch al veel wandelaars zijn, vaak met z’n tweeën en sportschoenen aan, maar wel in gewoon wandeltempo lopend. Er zijn dit keer geen andere hardlopers onderweg op dit stuk, maar het is ook een gewone doordeweekse dag. Veel jonge mensen zullen gewoon moeten werken, die zien we in het weekend vaker.

Na het ontbijt gaat Frans naar de garage en ik besteed mijn ochtend aan lekker relaxen en uitrusten van het hardlopen, ik heb er dit keer wat meer last van dan de eerste keer, moe en stramme spieren. Maar er staat niets op de planning en ik hoef niet het dorp in. Vanavond zijn we uitgenodigd door de eigenaar van een Duitse boot om bij een wijnbedrijf wat te gaan drinken. We ontmoetten hem al eerder, hij ligt aan het begin van onze steiger en is af en toe een week op zijn boot. Vanavond maar eens horen wat hun plannen voor de zomer zijn, dat is het favoriete onderwerp in deze tijd, onder de mensen die hier met een boot liggen. Iedereen is altijd benieuwd welke plannen anderen hebben en er wordt veelvuldig gevraagd naar goede tips van havens in de omliggende landen.

Om 3 uur wordt het ineens heel ander weer: de wolken die tegen de Etna hangen zijn echt pikzwart en in de verte hoor ik onweer. Het wordt ook direct kouder en ik ga binnen zitten. Al heel vaak schreef ik er over in dit blog, hier kan het weer in 10 minuten totaal veranderen. Als Frans 2 uur later aan boord komt is het ineens weer zonnig en zitten we nog heerlijk een uurtje buiten. Daarna is het echt afgelopen met de warmte en zitten we binnen tot we naar onze afspraak gaan.

Donderdag 11 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Als we gaan ontbijten is er weinig zon door sluierbewolking, toch gaan we buiten eten. Doordat we redelijk beschermd zitten in de kuip voor de wind, is het warm genoeg om buiten te zitten. Maar als ik later op de fiets naar Giarre ga ben ik blij dat ik een trui aan heb. Zeker de open stukken zijn behoorlijk fris. Na het boodschappen doen drink ik nog koffie bij de cafetaria waar je meestal heerlijk buiten kunt zitten. Maar ook dan is er nog geen zon en is het wat fris. Als ik weer naar beneden ga, terug naar de haven, valt het helemaal tegen want dan mis je de warmte van het hard moeten trappen. En dan ineens gaat vanmiddag de zon schijnen, terwijl er zware donkere wolken tegen de Etna hangen. Er is ook een klein beetje regen voorspeld, maar afgezien van 10 druppels hebben we nog niets gevoeld.

Frans is wat aan het maken voor de grote catamaran, die nu op de werf staat. Er moet een rand aan een plaat komen in de motorruimte, waar allerlei flessen en jerrycans op staan. Ondertussen is hij een paar roestvrijstalen dingen van die boot aan het poetsen in de garage. Vanmiddag gaan Frans en George even op de boot op de werf kijken en……Maandag gaat hij al weer in het water, dat is een stuk gemakkelijker om te werken.

Eergisteren is de nieuwe omvormer aangekomen. Die is een stuk sterker dan de huidige-, maar ook een stuk groter. Frans heeft bedacht dat hij hem in het kleine bankje wil plaatsen boven de watermaker. Hij moet wat kabels aanschaffen om de nodige aansluitingen te maken en dan hopen we dat het deze zomer allemaal goed gaat. We hebben nu nog walstroom, maar als we uit de haven gaan moeten de zonnepanelen het alleen doen. We koken inmiddels elektrisch op een inductieplaat en gebruiken de waterkoker en de magnetron. Nu gaat het prima en volgens de berekeningen van Frans moet het zonder walstroom ook lukken. Dan zijn we niet meer afhankelijk van gas, wat soms heel moeilijk te krijgen is. Vorig jaar heeft Frans er een keer zes uur over gedaan om bij een tankstation ver buiten het dorp de gasfles gevuld te krijgen en dan moet je in Griekenland ook nog een speciale fles hebben.

Woensdag 10 april 2019. Porto dell’Etna, Riposto op Sicilië.

Vandaag ga ik direct na het ontbijt naar het station in Giarre, ik ga wat boodschappen doen in het grote winkelcentrum in Catania. De treinreis heen gaat prima en ik loop in een kwartier naar het grote busstation in de stad. En dan begint het grote wachten van vandaag. Ze zeggen altijd dat de bussen elk half uur vertrekken, maar volgens mij doen ze maar wat. Er staat ook nergens een vertrekschema of tijden. Ik wacht 20 minuten en als de bus komt zitten we nog 15 minuten te wachten voor hij vertrekt. Het is weer een woeste rit door de stad en je komt door de armste wijken, wat heel duidelijk te zien is aan de winkels en de gebouwen, het is echt vreselijk zoals het er uit ziet en niet alleen de leegstaande panden zijn erg vervallen. In het winkelcentrum doe ik alle geplande inkopen en om kwart voor drie besluit ik terug te gaan. Als ik naar de bushalte loop zijn er al vier mensen aan het wachten. Ik versnel nog wat, want het is me eerder gebeurd dat de bus net langs kwam en ik hem miste, maar dat blijkt totaal onnodig. Als we een kwartier gewacht hebben lopen twee anderen weg in de richting van de volgende halte, het duurt hun te lang. Nou voor ons zou het nog veel langer duren, want uiteindelijk komt de bus pas na meer dan twee uur wachten. Het aantal medereizigers is inmiddels opgelopen tot zestien- en een aantal is al aan het bellen, maar ik versta niets van wat ze elkaar vertellen, want ze spreken geen Italiaans maar Siciliaans en ik begrijp er helemaal niets van. Ik probeer nog iemand iets te vragen in het Engels en meerderen bemoeien zich er mee, maar niemand kan me uitleggen wat er aan de hand is, ik berust er maar in. Als we uiteindelijk weer terug zijn bij het busstation in de stad besluit ik door de stad naar het station te lopen, ik wil toch nog even langs de markt lopen. Had ik het maar niet gedaan, want het is een beetje om en ik kom precies een minuut te laat aan om de trein naar Riposto te halen. Dat betekend 50 minuten wachten op de volgende. Uiteindelijk ben ik, op een kwartier na, 5 uur onderweg om van het grote winkelcentrum naar de haven terug te komen. Maar goed, het maakt niets uit, het is mooi weer en er staat niets op de planning, maar ik ben wel blij weer terug te zijn. Het was een lange reis, vooral terug, voor een paar uurtjes in het grote winkelcentrum.