Woensdag 8 juli 2020. Op de werf in Crotone en in de B&B.

Het waait vannacht hard. Af en toe is er veel lawaai van het rolluik en de ventilator in de badkamer. Als we opstaan is het nog steeds enorm aan het waaien. Ik twijfel of ik naar het strand zal gaan, maar besluit toch te gaan kijken. Het lijkt op het strand wel iets minder hard, ik besluit toch maar gewoon onder mij parasol te gaan zitten. De temperatuur is iets minder hoog dan voorgaande jaren en door de wind is het fris. Als ik het echt koud krijg, zit ik even buiten de parasol in de zon. Dat houd ik ongeveer een kwartier vol, de zon brandt stevig. En door de wind heb je het niet zo snel in de gaten. Ik ga een paar keer zwemmen, nu voelt het water erg warm aan door die frisse wind er boven. Er zijn niet veel andere mensen. Pas als na de lunch de wind ietsje gaat liggen, komen er wat anderen. Een uur eerder dan andere dagen ga ik terug naar de kamer, nog steeds waait het behoorlijk.

Frans heeft vandaag aan de elektriciteit gewerkt in de boot. En uiteindelijk zitten alle aansluitingen zoals hij ze graag wil hebben. Gelukkig is de test in orde, anders had hij alles weer terug moeten zetten. De werf heeft een keer antifouling aan de onderkant van de boot aangebracht en doen dat morgen nog een keer. Het poetsen van de witte bovenkant is halverwege. We hebben goede hoop dat we nu eindelijk vrijdag weer het water in gaan. Er is nog 1 knelpunt en dat is de firma die de stickers aan het plakken is. Zij zijn niet klaar en het is de vraag of dat morgen gaat lukken. We wachten af. De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet heel erg gunstig, we zullen een stuk van de terugreis tegenwind hebben. Tenminste zoals het er nu uitziet. Maar dat kan allemaal nog veranderen, we wachten ook dat af.

Dinsdag 7 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We staan op het punt om vanuit de B&B weg te gaan als Frans een foto krijgt van de boot. De brede zwarte rand wordt vandaag opnieuw gestickerd. Die was zo beschadigd, dat het niet mooi meer was. Als we goed kijken zien we dat het mat is in plaats van glanzend. We lopen samen naar de werf om het te bekijken. De werkmensen zijn gestopt en wachten op onze goedkeuring. Eerst vragen we hoe dat nu kan, terwijl we het goed hebben besproken vooraf. En het wachten op de stickers heeft zo lang geduurd, dat de mensen van de werf niet verder konden. Uiteindelijk gaan we akkoord, dan maar een matte streep op de boot in plaats van een glimmende. Vorige keren waren we na 5 of 7 dagen weer terug in het water. En nu zijn we 14 dagen op de werf. Het is een beetje de Italiaanse manier van zaken doen, waar wij niet snel aan zullen wennen. Ze verschuiven heel gemakkelijk afspraken en komen hun beloften vaak niet na. En natuurlijk heeft het ook te maken met het na een lange periode lockdown weer opstarten van de werkzaamheden. De planning wanneer alle booteigenaren terug komen om de boot op te halen, die hier de hele winter staat, is ook niet gehaald. De Italianen mochten ook niet varen. En hier zijn naar verhouding heel veel buitenlanders, die allemaal niet mochten reizen naar Italië. Wachten duurt voor ons extra lang, als er steeds een nieuwe einddatum komt. Ze hadden beter aan het begin kunnen zeggen dat het langer zou duren.

Vrijdag 3 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We zijn wat later dan anders en als we weg gaan van de kamer hoop ik dat ‘mijn’ parasol nog vrij is. Ik zit nu al een paar dagen aan de waterkant en er zijn 4 rijen met parasols en ligbedjes. Als je ergens midden in zit en er komen een heleboel Italianen rondom je zitten, is het beslist veel onrustiger. Ze zitten soms met 6 of 8 mensen rondom de parasol omdat ze elkaar allemaal kennen en soms voor een paar uur bij een ander gaan zitten. Dan roepen ze vanaf de derde- en vierde rij naar kinderen, als die ruzie maken of te ver in zee gaan. En af en toe komt dan de hele horde langs, omdat ze gaan zwemmen of hun gesprek staand in het water voortzetten. Op een gegeven moment komt de beheerder ook waarschuwen, dat ze met te veel mensen rondom een parasol zitten. Ook op het strand moeten we eigenlijk anderhalve meter afstand houden. Het wordt een felle discussie en ze trekken zich nergens wat van aan. Zolang ik nou maar bij de allereerste parasol helemaal aan de buitenkant zit, heb ik er niet zo’n last van. Als ik aan kom, is de plek nog vrij en zit ik voor de vierde dag weer heerlijk aan het water. Het is direct in de ochtend al heel warm, ik heb geen thermometer, maar in de schaduw is het zeker ver boven de 30 graden. Pas in de middag komt er af en toe een wolk en daalt de temperatuur. Maar zodra de zon weer schijnt is het weer heet. Af en toe zwemmen is het enige dat helpt.

Frans heeft nog genoeg te doen en vermaakt zich uitstekend op de boot. Afgezien van geen badkamer heeft hij er alles. Hij maakt lekker koffie en eet wat tussen de middag. Voor de afwas moet hij ergens anders heen, maar volgens mij doet hij dat gewoon niet. Ik ben de afgelopen dagen niet meer naar boven geklauterd op de boot en weet het dus niet. Maar hij zegt zelf, dat het gereedschap langzamerhand overal ligt. Dat wordt dus een enorme opruimklus, als we weer in het water gaan. Gelukkig duurt dat nog een paar dagen en kan hij nu zijn gang gaan en alles ‘s avonds laten liggen.

Maandag 6 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Het ziet er donker uit buiten als we wakker worden. De lucht is grauw en grijs en het heeft net nog geregend. Frans vertrekt toch na het ontbijt naar de boot. De weersvoorspelling is niet geweldig, het gaat regenen en er komt harde wind tussen de middag. Maar je weet het hier nooit, het gaat altijd anders. Op de werf zouden ze vandaag gaan poetsen en dat lukt niet als het regent. Ik ga net als de andere dagen toch maar naar het strand. Als het te koud is of regent, loop ik wel weer terug. Maar op het strand is het aangenaam, behalve dat er de eerste uren geen zon is. Het is warm en zonder brandende zon ook wel eens lekker. Van de harde wind heb ik heel weinig gemerkt. Er is ook hier eb en vloed, maar met heel weinig verschil. En het korte stukje strand tot de parasols loopt wat omhoog, veel merken we dus niet van het stijgende water. Tot vandaag: naast het stuk strand waar ik altijd zit is een stuk van 100 meter waar geen parasols zijn, daarna komen weer parasols. Ik vroeg me al af waarom dat stukje niet gebruikt wordt, terwijl echt de hele kust hier vol staat met parasols en bedjes. Maar vandaag kwam ik er achter waarom dat zo is. Want kennelijk is het water iets hoger vandaag en naast mij ontstaat een binnenzeetje. Het water komt over het hoogste punt op het strand heen en loopt ettelijke meters verder het strand op. Ook bij ons komt het wel wat verder, maar toch niet zoals 10 meter van mijn ligbedje, wat helemaal aan de rand staat. Nou, dat is wel het spannendste wat ik heb meegemaakt vandaag, want alle vaste klanten laten het vandaag afweten. Ze vinden het weer waarschijnlijk te slecht om naar het strand te komen. Er zijn heel af en toe een paar mensen, die zwemmen en dan direct weer weg gaan. Hele lange tijd zit ik alleen, pas bij het volgende stuk met parasols zie ik soms iemand lopen. En het is zo heerlijk, ook zonder de zon.

Frans heeft een watermeter in de voortank ingebouwd. We moesten altijd een beetje gokken hoeveel er nog in zat. En zeker onderweg is dat lastig. Als we douchen en ik moet kleren of handdoeken wassen, dan gebruik je toch wat meer water. Meestal doen we elke dag de watermaker wel even aan, maar als het zeewater niet schoon lijkt, kunnen we die niet gebruiken. We hebben bij Corfu 2 jaar geleden in een baai gelegen, waar we 2 weken moesten wachten op nieuwe accu’s die besteld waren. Daar was een hele grote viskwekerij, waardoor het water troebel was. Dan zetten we liever niet de watermaker aan en is het spannend of we genoeg hebben. Beter dat we kunnen zien hoeveel er nog is. Als we zeilen en het gaat hard, dan komt er te weinig water in de watermaker, ook dan kunnen we geen vers water maken. Frans heeft daarom nu de boot op de kant staat ook de inlaat onder de boot veranderd, waardoor er hopelijk bij grote snelheid wel zout water naar binnen gaat, waar we zoet water van maken.

Zondag 5 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Het weerbericht had voorspeld, dat het gistermiddag zou regenen en dan de hele nacht door. Wij hebben niets gezien. We veel onweer vannacht, maar het was wat verder weg en niet boven Crotone. En voor vandaag is de weersvoorspelling niet goed. Vanochtend ziet het er grijs uit en het is zwaar bewolkt. Frans heeft om 10 uur een afspraak op de werf. De baas zelf komt aan de boot werken, Frans gaat hem helpen in de hoop dat het dan niet meer zo lang gaat duren voor de boot in het water gaat. Ik loop tegelijk met hem de deur uit. Het waait enorm hard en het is nog steeds niet zonnig. Ik ga even bij het strand kijken en als het niet aangenaam is, ga ik koffie drinken. Maar op het strand i het minder aan het waaien. Ik kan aan het zand zien dat het behoorlijk hard geregend heeft. Zouden wij het nu niet gezien hebben of heeft het daar geregend en bij ons in de straat niet? We hebben in Riposto ook wel eens gemerkt dat het soms per straat kan verschillen of het wel of niet regent. Ik loop een eindje langs de zee naar de parasollen waar ik altijd zit. Er is maar 1 parasol uitgeklapt, er zit 1 mevrouw. Ik loop een stuk verder en over de boulevard weer terug. Het klaart wat op, het wordt lichter in de lucht en er is wat zon. Ik besluit maar gewoon te gaan zitten en als het slechter wordt ga ik wel terug naar de kamer. Maar binnen een uur schijnt de zon en dan komen er ook langzaam wat andere mensen. In de middag hebben we nog af en toe wat bewolking, mar slechts korte periodes. Het blijft evengoed lekker warm. Het wordt uiteindelijk niet zo druk als anders, misschien denken veel mensen dat het te hard waait.

Frans werkt vandaag de beschadigingen op de romp bij. Er zitten en paar butsen en krasjes, die opgevuld worden. Morgen beginnen ze te poetsen en het ziet er beter uit als het oppervlak weer mooi glad is. De baas van de werf heeft de hele dag aan de kiel gewerkt. Hij heeft 2 jaar geleden een onderlaag op de kiel gezet, die niet goed hechtte. Daardoor was de antifouling er helemaal af en ook die hechtlaag zat er niet meer op. Vandaag heeft hij er een andere laag op gezet, hopelijk houdt de antifouling dan beter.

Zaterdag 4 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Omdat het zaterdag is, is mijn favoriete parasol niet beschikbaar. Waarschijnlijk heeft iemand een abonnement voor het weekend. Dus helaas krijg ik een parasol op de derde rij. De zon schijnt er net zo lekker en het ligbedje is ook hetzelfde. Maar zo aan de waterlijn zitten en over de zee uitkijken is fijner. Daar kan ik ook de ingang van de jachthaven zien en er is behoorlijk wat verkeer in en uit. Veel zeilboten gaan voor een paar uur de zee op en een paar liggen voor anker op dezelfde plaats voor het strand als waar wij vorige week een nacht en een dag lagen. Morgen zal het ook wel niets worden op mijn voorkeursplaats, hopelijk maandag wel weer. Beetje wrang is dan toch dat ik de parasol kan zien vanaf mijn plaats van vandaag en dat er de hele dag niemand komt. Minstens de helft van de eerste rij blijft leeg. En het is zo’n heerlijke dag. Het is niet zo warm als gisteren en er is een klein beetje wind. Het is evengoed nog lekker warm, maar het is goed vol te houden. Na 12 uur betrekt het af en toe een beetje en in de verte horen we af en toe onweer. Om 15 uur wordt het heel donker boven het land. Zolang ik maar vooruit richting de zee blijf kijken, is er niets aan de hand. Maar achter me lijkt het alsof er ieder moment een vreselijke bui uit kan vallen. Het weerbericht geeft aan, dat het tussen 15 en 17 uur heel hard gaat regenen. Ik waag het er op en blijf nog even zitten. Als ik lekker aan het zwemmen ben, lijkt het alsof het wat opklaart en na 15 minuten is er niets meer te zien van de donkere wolken. Later op de kamer begint ineens alles te rammelen, de rolluiken en de horren maken binnen een minuut vreselijk lawaai. Ik haal snel mijn grote handdoek binnen van het balkon, want die is niet veilig meer. En dan verwacht ik dat het nu echt gaat beginnen. Maar het blijft alleen hard waaien en er valt geen druppel.

Om 15 uur heeft Frans bericht, dat de werf de brede zwarte band van de boot afschuurt. Die is op zoveel plaatsen beschadigd, dat het er niet mooi meer uitziet. Zeker niet als e boot straks weer mooi gepoetst en alles glimt. Er komt een nieuwe sticker op de boot, we zijn benieuwd. Morgen is de werf gesloten, maandag gaan ze verder……hopen we……

Donderdag 2 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Deze dag start weer als alle voorgaande dagen in Crotone. Behalve dat we om 6 uur wakker worden van veel lawaai buiten, mensen die praten, metalen buizen…. Ik ben niet zo wakker dat ik op sta om te kijken. Als we later uit het raam kijken blijkt dat de markt is opgebouwd. De B&B waar we logeren ligt aan een zijweg van een grote doorgaande weg. Daar is de markt opgebouwd, maar er zijn in onze straat ook een paar kramen. Als we het om half 8 zien lopen er de eerste klanten al. Als ik later naar het strand loop kom ik nog wel langs wat kramen, maar heb geen zin om de hele markt af te lopen. Dan moet ik beslist een mondkapje voor en het is zo al warm genoeg.

Gisteravond hebben we vlakbij ons logeeradres op een pleintje gegeten bij een visrestaurant. Het zag er allemaal wat chique uit met mooie witte tafelkleden. Maar dat viel allemaal erg mee, de eigenaar was bijzonder vriendelijk en verontschuldigde voor het feit, dat er geen kaart was. Sommige restaurants hebben in verband met het virus de kaart vervangen door een QR-code, die je scant op je telefoon, waardoor je het hele menu kan zien. Bij dit restaurant hebben ze het wel aangevraagd, maar door alle drukte rondom de opening van alle restaurants hebben zij hem nog niet gekregen. En net als bij een restaurant waar we eerder waren, stellen ze dan voor om ‘te beginnen’ met wat voorgerechtjes. Die worden dan gebracht telkens als ze klaar zijn, zodat alles heerlijk warm is. Wij vinden dit geweldig, want als je 6 voorgerechtjes krijgt kan er wel eens iets tussen zitten wat we minder lekker vinden en dan is het niet een heel bord vol. Het zijn beslist geen kleine porties, dus net als de vorige keer hebben wij na dat begin meer dan genoeg gegeten. Het bord pasta slaan we dan ook maar af.

Vandaag op het strand is het warmer dan gisteren. Toen was er in de middag een frisse wind, nu is het windstil met een vlakke zee. Maar ik heb weer een prima plek aan de waterlijn in de schaduw van mijn parasol. Met een mooi boek houd ik dit nog wel even vol. En Frans zegt, dat hij meer dan genoeg klussen heeft. Hij maakt nu gebruik van het feit, dat de boot op de kant staat en hij wat makkelijker bij een aantal reparaties kan, dan dat de boot in het water ligt.

Woensdag 1 juli 2020. De Bolbliksem staat op de werf in Crotone.

De ochtend start eer hetzelfde als vorige dagen. We gaan na het ontbijt ieder een kant op. Frans loopt naar de werf en ik ga naar het strand.

‘Mijn’ vaste ligbedje met parasol is voor vandaag verhuurd, ik krijg een andere toegewezen. Maar net als de vorige dagen zit ik weer heerlijk aan de waterlijn. Het is warm, maar er is wel wat wind aan het begin van de dag. Er zijn weinig golven en er is weinig te zien verder. Ik vermaak me met mijn e-book en tablet, in de loop van de ochtend is er wat meer reuring om me heen. Het is nog steeds niet zo druk als afgelopen zondag. Tussen 12 en 13 uur verlaat bijna iedereen de ligbedjes en gaat waarschijnlijk lunchen. Die mensen komen ook niet terug. In de middag komt de tweede ploeg, vooral met kleine kinderen. Die liggen echt uren in het water en vermaken zich met opblaasspullen. Af en toe een gevecht omdat er 3 tegelijk op 1 matrasje willen liggen, maar verder is het rustig. In de tweede helft van de middag begint het wat meer te waaien. Als ik heb gezwommen is het ook koud in de schaduw van de parasol. Dat is direct over als ik op de boulevard loop, daar is de wind gewoon warm.

Frans heeft vandaag een paar dingen afgemaakt, die vannacht moesten drogen. Hij repareerde een paar plekken met een soort plamuur. Hij deed dat een dag eerder ook al, maar vond het gisteren niet mooi opgedroogd en begon opnieuw. Hij monteert de stuurautomaat verder, nadat hij gisteren het gelaste deel plaatste. Hopelijk doet hij het weer als we terug gaan. Dat laat trouwens wat op zich wachten. De baas van de werf heeft vandaag gezegd, dat het volgende week wordt. Dan denk ik dat dat niet volgende week maandag of dinsdag is, maar op zijn vroegst woensdag. Het is weer de typisch Italiaanse cultuur, een afspraak en een planning, daar houden ze zich nooit aan.

Dinsdag 30 juni 2020. Op de werf in Crotone.

Frans gaat weer vroeg naar de werf. Hij hoopt dat ze in dezelfde vaart doorwerken als gisteren. Toen is de hele onderkant van de boot afgeschuurd. Het is een heel eind, de boot is 14 meter lang en het zijn heel wat vierkante meters. Daar komt nog bij dat het werk op verschillende plekken in een vervelende houding moet gebeuren. Soms moeten ze bukken en voor het werk aan de hogere delen staan ze op een steiger, het is heel lastig werken.

Ik vertrek net als de vorige dagen lekker naar het strand. Ik krijg weer ‘mijn’ parasol op dat plekje vlak aan de zee. Ze kennen me al en zwaaien. Ik denk dat we buiten de booteigenaren op de werf de enige toeristen zijn. Op merkelijk, dat hier meer mensen Engels spreken, dan we op Sicilië gewend zijn.

Als Frans aan het eind van de dag terug komt blijkt dat de lasser het werk al klaar had zodat Frans alles weer kon monteren. Hij probeert dingen weer in elkaar te schuiven en het pas allemaal zo perfect, dat hij het ook niet meer los krijgt. Gelukkig hebben we dus weer een stuurautomaat die functioneert e hopelijk niet meer zo piept als op de heenweg. Natuurlijk zijn er buiten de stuurautomaat nog een paar andere klusjes en zo is voor Frans de dag ook weer omgevlogen.

We hebben wat te vieren, we gaan lekker uit eten in het visrestaurant op het strand. Heel bijzonder dat je door grote glazen vloerdelen de zee onder het restaurant kan zien. Het eten is geweldig en het is er erg gezellig.

Maandag 29 juni 2020. Op de werf in Crotone.

We zijn vroeg op, Frans wil op tijd op de werf zijn. We hopen dat ze vandaag verder gaan met de schoonmaak en poetsklussen aan de romp van de boot. Ook zal de brede zwarte rand vervangen worden, die is op verschillende plaatsen beschadigd. En we hopen dat vandaag iemand van het metaalbedrijf komt om te kijken naar de aansluitingsbeugel van de stuurautomaat. Er zit een scheur in, die gelast moet worden.

Het is weer prachtig weer, ik ga naar het strand. Het is op maandag beduidend rustiger en ik krijg zelfs een parasol direct aan zee. Gisteren zaten we op de derde rij wat ook prima was. Maar dit is natuurlijk helemaal geweldig. Ik ben zo vroeg de eerste klant en er zit niemand om me heen. Er komen in de loop van de ochtend wel meer mensen, maar lang zoveel niet als gisteren. Het is windstil, de zee is spiegelglad. Daarom ben ik heel blij met de parasol, want ook al is het vroeg, de zon prikt behoorlijk. Halverwege de dag gaat het wat waaien, af en toe zijn er kleine golven. Ik zwem een paar keer en dan voelt het zelfs een beetje fris aan in de wind. Na een paar uur heb ik genoeg gelezen en loop terug naar de B&B. Tussen de huizen is het dan wel weer smoorheet, als er geen briesje te voelen is.

Frans komt terug van de werf. Hij heeft een paar dingen geregeld, die door anderen op de werf gedaan moeten worden. De stang van de stuurautomaat wordt gelast, de stickers op de boot worden vervangen en de mensen van de werf zijn de hele dag aan het schuren geweest. Frans heeft zelf nog wat klusjes en reparaties gedaan. Hij is tevreden over de dag; terug in het water is weer een stukje dichterbij. Maar we zullen nog een paar dagen geduld moeten hebben.