Maandag 20 maart 2017. Riposto

We kunnen vanochtend de Etna weer heel goed zien. Het landschap is duidelijk veranderd daar boven. De krater, die wij het beste kunnen zien, is een stuk hoger geworden. Gisteravond konden we goed zien, dat het spoor naar beneden van gloeiende lava, steeds langer wordt. Ook was er weer vuur bij een krater te zien. Omdat de top 20 km van ons vandaan is, moet het tientallen meters hoog zijn, als wij het zo duidelijk kunnen zien. Vandaag waait de wind wat meer naar het noord-oosten en gaan de rookpluimen een andere kant op, dan meestal het geval is. Vuur kunnen we overdag niet zien, wel als het donker is. Af en toe zijn de rookpluimen spierwit, soms grijs en dan weer pikzwart. Het wisselt heel sterk. We kijken steeds en zeker als we over de steiger lopen. We kunnen het in de haven goed zien, omdat we over de huizen heen kijken. In het dorp is het maar op een paar plaatsen te zien, omdat de wegen smal zijn en de bebouwing hoog. Pas als je wat aan de buitenrand fietst waar het wat opener is, kan je de Etna weer zien. Je ziet daar ook altijd mensen foto’s maken.

Het was vandaag weer een fantastische dag, heerlijk warm en zonnig. Het bleef vanmiddag ook wat langer warm. Maar om half 6 moesten we toch de achtertent dicht maken en de luiken  bij de toegang sluiten. Wel een heerlijke dag, het lijkt hier wel zomer op de eerste lente-dag.

Zondag 19 maart 2017. Riposto

We willen deze zonnige (verjaar-)dag echt vieren en besluiten naar Taormina te gaan. Omdat we weten, dat er weinig bussen en treinen rijden op zondag, gaat Frans na het ontbijt op de dienstregeling van de bus bij de halte op de kade kijken. We pakken onze spullen en lopen op tijd naar de halte. Het is prachtig weer. We hebben voor alle zekerheid een dunne trui en jack in de tas. We staan er in de brandende zon te wachten. Het is mega-druk op de weg. Heel veel auto’s, heel veel wandelaars. Alle winkels zijn open. Na een uur is er nog steeds geen bus langs gekomen. We kunnen ook niet ontdekken, of die misschien niet rijdt op zondag. Het staat in ieder geval niet op de dienstregeling. We besluiten naar de trein in Giarre te lopen. Daar aangekomen, zien we dat over 5 minuten een trein richting Messina gaat en die stopt in Taormina. Frans koopt in de automaat een kaartje, ik loop vast naar buiten. Vreemd, als over 4 minuten de trein komt, waarom staat er dan niets op de borden bij het perron. En ook de spoorbomen zijn nog niet dicht. En dan merken we, dat er ook helemaal geen mensen op dat perron staan. We lopen nog wat heen en weer en zien dan op een ander bord, dat de volgende trein over anderhalf uur gaat. Dan zijn we veel te laat op het station in Taormina, waar we nog met een bus de berg op moeten naar het centrum. En zou die dan wel gaan? Om kwart over 6 gaat de laatste bus uit Taormina weer terug naar het station. Jammer, maar we doen op een andere dag een nieuwe poging. We besluiten terug te lopen en onderweg een terrasje te zoeken. We zigzaggen wat door onbekende straten en langs parkjes. Nergens is iets open. De dingen die we kennen, zijn nog gesloten. Het seizoen is nog niet begonnen. Uiteindelijk komen we weer in de haven en gaan op het terras van het net geopende restaurant zitten. Daar zitten behoorlijk wat mensen. Je zou toch zeggen, dat alle horecazaken open gaan, als het zulk mooi weer is. Het is 20 graden in de schaduw. Om 16.00 uur zijn we terug op de boot, na heerlijk prosecco te hebben gedronken. Op mijn verjaardag!

Vanavond gaan we lekker pizza eten in ons favoriete restaurant.

Zaterdag 18 maart 2017. Riposto

Vanochtend om 9.00 uur komt het bericht, dat George en Frans en de 2 anderen met de boot zijn aangekomen in Portopalo. Er blijkt geen lift of hijskraan te zijn om de boot uit het water te tillen. Het gaat op een soort rails. Maar doordat het water erg laag staat, zijn er wat problemen om hem er uit te krijgen.

                           

Uiteindelijk lukt het, maar er zitten een paar fikse krassen op de onderkant van de boot. Frans bedenkt, dat hij dus nooit zijn boot zo uit het water zal laten halen. Liever in de hijskraan, zoals we gewend zijn. De bemanning wordt met een rubberboot van boord gehaald, voordat de boot op het droge is.

George maakt verdere afspraken en ze gaan samen koffiedrinken. Inmiddels is de schoonvader van George er met de auto om ze terug te rijden. Maar eerst gaan ze nog het dorp in. Inmiddels is de ochtend al zo ver gevorderd, dar er volgens goed Italiaans gebruik uitgebreid warm gegeten moet worden. Het smaakt allen heerlijk.

De terugtocht met de auto duurt nog 2 uur. Een prachtige tocht door een gebied, dat Frans nog niet eerder zag. George wijst alle mooie pekken aan en adviseert om naar bepaalde plaatsjes te gaan. Hij geeft uitgebreid uitleg over de streek, dus dat is erg leuk.

Om 16.00 uur zijn ze weer terug in de haven. Frans is moe. Niet veel geslapen vannacht en het was koud, ondanks de deken, die hij mee had. Hij gaat lekker douchen en we nemen een glas wijn op weer een mooi avontuur

Vrijdag 17 maart 2017. Riposto

We staan op tijd op vanmorgen en Frans gaat verder met het wegsnijden van de kitrandjes van de nieuwe ramen. Na een paar uur werken stopt hij er mee en ruimt de achtertent op. Langzamerhand ligt door het klussen veel gereedschap uit de bakskist. Hij ordent het weer eens allemaal en de spullen, die niet meer nodig zijn gaan terug in de opbergkoffers.

Het is weer prachtig zonnig weer. Ietsje meer wind en daardoor wat koeler. En net als gisteren daalt de temperatuur om 15.00 uur al.

We maken een rugzak klaar voor Frans. Hij gaat vanavond met George en nog 2 anderen een boot wegbrengen naar Portopalo. Ze vertrekken om 22.00 uur. George zei, dat ze daar om 8 uur zouden zijn. Frans downloadt de gribfiles en ziet dat het veel tegen de wind in varen wordt. Ook ziet hij op de computer hoe ver het is en denkt dan, dat hij het verkeerd heeft begrepen en dat ze niet morgen om 8.00 uur, maar zondag om 8 uur daar zullen zijn. Hij heeft vandaag George niet gesproken, dus we zien het wel. Fijn om een mobiele telefoon te hebben, zodat hij door kan geven wat nu precies het plan is. Om 22.13 uur komt er een app-je binnen. Er zijn 2 plaatsen met dezelfde naam, dus hij is morgen weer terug.

De hele dag komen er dikke rookpluimen uit de Etna. En als het donker is, zien we nog steeds de lavastroom naar beneden komen. We beloofden een foto te maken, maar de krater is 20 km hier vandaan. Op een foto is dat bijna niet te zien. En we krijgen van een aantal mensen een prachtige satellietfoto van de uitbarsting. Die heeft in verschillende kranten gestaan. Veel mensen hier spreken er schande van, dat de autoriteiten de toeristen zo dichtbij hebben laten komen, terwijl de vulkaan nog zo onrustig is na de uitbarsting van ruim 2 weken geleden. Wij zijn in oktober 2016 op de Etna geweest en mochten toen ook niet dicht langs de krater lopen, omdat er 4 dagen eerder wat gerommel was gehoord. Er zijn nu gewonden en we zagen beelden van mensen, die enorme gaten in hun kleding hadden van de rondspringende lavastenen.

Donderdag 16 maart 2017. Riposto

 

We gaan eerst sporten vandaag. Het is niet super warm, maar wel heerlijk zonnig. Dus ik loop in drie-kwart sportbroek. Frans kiest nog voor een lange broek. Het is heerlijk om zo langs de zee te lopen.

We  hebben na heel veel dagen klussen een dag met weinig actie. We zijn een beetje lui. We doen de achtertent aan alle kanten open en zitten heerlijk in de zon. Beetje lezen. Frans begint nog wel met het netjes maken van de kitranden bij de nieuwe ramen en luiken. Dus daar is een begin mee gemaakt, morgen verder.

George vraagt, of Frans op een Engelse boot een doorvoer van de mast wil afkitten. Nou, dat is natuurlijk een fijn klusje en leuk om voor George te doen. De hele cyclus van vetvrij maken, schuren, primeren, en kitten wordt weer gedaan.

We lezen de berichten over de uitbraak van de Etna vanmorgen. Er zijn toeristen en mensen van de BBC gewond. Frans zei vanochtend al dat er behoorlijk rook uit de Etna komt. Voor ons gevoel is het uit een andere krater, dan 2 weken geleden. Wij hebben er verder geen last van, behalve dat er wat meer stof op de boot ligt. We zullen morgen, als het helder is, proberen een foto voor het blog te maken van de Etna.

Woensdag 15 maart 2017. Riposto

We staan op tijd op en Frans start direct met de klus, waar hij mee bezig was. Als hij de  waterpomp, het filter en de teller allemaal opnieuw heeft gemonteerd en alles keurig heeft aangesloten, dan komt er nog steeds ergens lucht binnen het systeem en komt er geen water uit de kraan. Inmiddels leven we al 24 uur zonder water op de boot. We tappen de heetwaterketel steeds vol op de steiger. En de afwas van gisteravond staat er ook nog. En nu doet het systeem nog steeds niet, wat Frans graag wil. Ik haal nog maar en nieuw stuk slang en een onderdeeltje bij de ijzerwinkel. En na 2 keer nog een keer alles weer los gehaald te hebben, lijkt het eindelijk weer te werken, zoals we graag willen. Maar dan is het ook inmiddels al 16.00 uur. Frans ruimt alles op in de achtertent. Hij heeft natuurlijk alle gereedschap uit de bakskist, dus is hij een uur bezig om alles weer op te ruimen. Hopelijk blijft het nu naar wens functioneren. Frans heeft een rustige avond verdiend.

Aan het eind van de middag regent het heel even kort. Vreemd, dat was helemaal de voorspelling niet. De hele dag heeft de zon geschenen, maar het was niet zo warm als anders.

Dinsdag 14 maart 2017. Riposto

We zijn niet vroeg vanochtend. Frans moest even bijslapen na een korte nacht gisteren, toen hij om 5 uur opstond om met George naar Catania te varen. En ik had het gevoel, dat het zondag was. Ben na de dagen in Nederland nog steeds een beetje kwijt welke dag het is.

Frans start met het repareren van de drinkwaterpomp. Die slaat om de zoveel tijd heel even aan, zonder dat we een kraan open draaien. Gisteren ontdekte hij, dat er een heel klein steentje tussen de kleppen zat. En nu alles er toch uit is, kan hij ook een watermeter ertussen plaatsen. Dan kunnen we  zien hoeveel we al gebruikt hebben uit de tank. Maar het betekent, dat de leidingen anders moeten en het allemaal wat handiger bevestigd moet worden. Ik loop 2 keer het dorp in om de benodigde onderdelen te halen. Altijd een beetje lastig als de winkels tussen 13.00 en 16.00 uur gesloten zijn. Maar gelukkig kan ik alles vinden. Frans denkt ’s morgens altijd, dat het met een paar uurtjes wel geregeld is, maar uiteindelijk stopt hij er om 19.00 uur maar mee. Morgen verder.

Maandag 13 maart 2017. Riposto

Frans staat om 5 uur op. Hij gaat samen met George een Zweedse zeilboot wegbrengen naar Catania.

De boot gaat uit het water omdat de verstaging vernieuwd wordt. Het is een tocht van ongeveer 3 uur op de motor. In het begin is het warmer, dan later als ze in de buurt van Catania komen. Maar Frans heeft zijn jack niet aangehad, dus het viel heelerg mee. Onderweg zien ze een dolfijn, die mee zwemt met de boot. We zullen proberen een filmpje te plaatsen. Ik ga nog een paar uur naar bed. Het is nog donker.

Frans en George komen om half 9 bij de kade in Catania, waar de mensen van de werf al staan te wachten met lijnen om de boot vast te maken. Na alles besproken te hebben, lopen ze naar de ramenleverancier. Frans heeft de stickers, die in het verlengde van de nieuwe ramen zitten, op papier gezet. Ze bespreken hoe het er uiteindelijk uit moet zien. Frans heeft foto’s gemaakt van de huidige situatie. Er wordt morgen over teruggebeld. Om 10 uur stappen ze op de trein terug en om 11 uur zijn ze weer in de haven. Allebei tevreden, lekker even op het water geweest.

Ik ga hardlopen. Het valt niet tegen. Geen zon, toch wel al warm om te sporten. Shirtje met korte mouwen aan en ik bedenk, dat ik de volgende keer geen lange sportbroek meer aantrek. Het is echt voorjaar. Er zijn dan ook direct veel wandelaars op de route, die we altijd lopen.

In de middag klussen we nog wat. Het betrekt steeds meer en om half 4 vallen de eerste druppels. Het regent niet echt hard, maar het blijft wel aan paar uur aanhouden. Morgen wordt weer zon verwacht.

ps.: het filmpje van de dolfijn is te zien op de facebook pagina van Frans.!

Zondag 12 maart 2017. Riposto

Het is prachtig zonnig weer vandaag. Al vroeg komen er heel veel wandelaars in de haven. Omdat we een afgesloten steiger hebben, zien we al die bezoekers alleen op de kade. Misschien komt het ook, omdat het restaurant in de haven weer open is. Het terras zit de hele dag vol, zo aangenaam is het door de uitbundige zon. Op zondag zijn de winkels tot 13.00 uur open. Ik ga een stokbrood halen en zie, dat het in het dorp nog veel drukker is, dan in de haven. Het lijkt wel of het hele dorp een zondagse wandeling maakt. Heerlijk. Het begint echt weer op het voorjaar te lijken.

Frans tekent de stickers, die op de zijkant van de boot zitten, op papier. Aan de voor en achterkant van de nieuwe ramen aan de zijkant, zitten zwarte stickers van 160 cm, uitlopend in een punt. En er loopt een gele streep midden over. Verder staan er cijfers en de naam van de werf, waar de boot gebouwd is, op. Alles is een beetje versleten en beschadigd. De ramenleverancier zal nieuwe stickers maken. Als alles weer vernieuwd is, zetten we een foto in het blog.

Aan het eind van de middag, gaan we nog een eind lopen. Ook wij willen nog even genieten van de mooie dag. Begin van de avond wordt het snel kouder, maar het was een fantastische dag.

Zaterdag 11 maart 2017. Riposto

 

Het heeft de hele nacht gestormd. Verschillende keren is de teller boven de 40 knopen geweest. Frans wilde heel vroeg starten met het monteren van het allerlaatste raampje, maar hij stelt het 2 uur uit. Dan gaat heel plotseling de wind liggen en begint hij alsnog met klussen. De wind blijft een half uur weg en dan begint het weer. Frans wil het nu toch echt afmaken en let goed op, dat er geen spullen wegwaaien.

Ik ga fietsen naar de grote supermarkt. Het is alsof ik op de heen- en terugweg de wind tegen heb. Soms zwiept het stuur heen en weer als er plotseling een harde windvlaag is. Het is na 13.00 uur, dus dan is het altijd wat rustiger op straat. Slechts een paar auto’s passeren me, maar toch probeer ik zo dicht mogelijk langs de kant te fietsen. De storm maakt zo’n lawaai, dat ik soms de auto’s niet eens hoor aankomen. Omdat ze iets niet hebben, waarvoor ik de fietstocht ondernam, ga ik eerst terug naar de boot met de boodschappen. Op sommige stukken, waar ik anders heel hard naar beneden rijd, moet ik nu mee trappen om beneden te komen. Zo sterk is de wind nog steeds. Na de boodschappen gelost te hebben, fiets ik naar de andere kant van Giarre om bij die supermarkt mijn inkopen aan te vullen.

Als ik terug ben op de steiger blijkt dat 2 boten tegen elkaar aan het botsen zijn, doordat een fender lek is en de rest er tussenuit is. Het waait nog steeds enorm. Ik waarschuw de havenmeesters, die direct komen. Wij hebben nooit last van dit soort dingen, omdat we zo’n ruime plaats hebben, dat we niet tegen de buurboten aan liggen, ook niet bij sterke wind. Maar we zien om ons heen toch al wat schade aan zeilen, hoezen en zonnetenten. Als het een beetje los komt, klappert het in een paar uur kapot.

Frans ruimt de kluspullen op. Het laatste luikje zit er in. Nu alleen nog afwerken en schoonmaken. En de boot weer mooi oppoetsen. Er zijn her en der toch wat kitsporen te zien. Morgen gaan we verder. Pas tegen 19.00 uur wordt de wind iets minder, maar we wiebelen nog behoorlijk.