Woensdag 21 september 2016 Formentera/2e dag ankerlierreparatie

We staan op tijd op. Oscar zal om 9.00 uur hier zijn. Dat wordt half 10 en Oscar heeft een collega met een maat gestuurd. Hij is er zelf niet bij.

We hopen, dat het allemaal gaat lukken vandaag. We willen graag hier weg. De volgende stop zal Ibiza zijn. Dan willen we ankeren en moet alles in orde zijn.

Het is nu 12 uur en de nieuwe lier is geplaatst en aangesloten. Het ging allemaal weer op zijn Spaans. Om 10.00 uur gingen de 2 monteurs weg. Eerst dacht ik dat ze koffie gingen drinken of zo, maar Frans dacht dat ze iets gingen halen. Tja, dat doe je dan toch niet met 2 man en een auto…. Ze zijn anderhalf uur weg gebleven en in de tussentijd heeft Frans de elektrische bediening aangesloten. We hebben sterk het vermoeden, dat ze weg zijn gegaan in de hoop, dat Frans dat laatste stukje zelf zou doen. Het ankerbeslag is teruggebogen, maar een lasnaad was gescheurd. Daar hebben ze niets aan gedaan. Dat moeten we elders maar laten maken. Frans moest direct mee naar het kantoor om te betalen.

dsc05053

We proberen de hele middag de duiker te bereiken. Die zal met een boot van de werf het anker op gaan halen. Dat zou eerst gisteren gebeuren, later verschoof die afspraak naar vandaag. De duiker neemt de telefoon niet op. Pas om 18.00 uur krijgen we hem aan de lijn. Het gaat morgen gebeuren. Frans kan niet mee, de boot is te klein. Jammer. En weer een dag langer in de haven. Maar we zijn al heel blij, dat de lier weer in orde is.

 

 

 

Dinsdag 20 september 2016 Formentera / ankerlierreparatie

We staan op tijd op. We hebben beide het gevoel, dat we misschien toch het afgesproken tijdstip niet goed hebben begrepen. Uiteindelijk komt Oscar om 13.00 uur. Met een hulp.

dsc05052

Het is nu half 2 en ik hoor ze boven discussiëren. Frans staat er natuurlijk met zijn neus bovenop. We hadden de oude lier al keurig opgeborgen, fijn om een reserve exemplaar te hebben. Die moest weer naar boven het dek op. Oscar en hulp praten aan een stuk door Spaans en tussendoor hoor ik Frans in het engels zeggen, dat hij het zo niet wil. Ze willen een leiding weg halen, die Frans nodig heeft, als de oude lier toch weer een keer gemonteerd moet worden. Ze moeten Frans natuurlijk niets vertellen over de installatie. Die aansluitingen had hij allemaal zo mooi gemaakt en nu goed voorbereid voor de nieuwe lier. Probleem hoor, als je niet kan communiceren. Uiteindelijk worden met een mal nieuwe gaten geboord. Frans wil de zijkanten daarvan even insmeren met epoxy ter bescherming. Dat is prima zegt Oscar, dan kom ik morgen wel terug. Dus om half 3 is hij met zijn maat al weer weg. Frans zegt, dat hij tussen nu en morgen die lier wel even gemonteerd zou hebben. Maar Oscar had dat zelfde gevoel waarschijnlijk en heeft de doos met de nieuwe lier weer meegenomen.

Frans werkt alles mooi af en morgenochtend om 9.00 uur gaat Oscar verder. Tenminste……..dat beloofde hij. Morgen zou ook de duiker naar de ankerplaats gaan om het anker en de ketting op te duiken. Maar vandaag blijkt, dat de duiker Oscar nodig heeft om met een snelle boot daar te komen. En Oscar moet daar natuurlijk ook weer een paar honderd euro aan verdienen……. Wanneer zullen wij gewend zijn aan deze manier van zaken doen? Met deze manier van communicatie, afspraken maken, die ook nakomen en op een Spaanse manier gewoon doen alsof je niets begrijpt van je klanten?

Maandag 19 september 2016 Formentera-haven

Frans start direct na het ontbijt met klussen. Hij brengt de volgende laag glasvezel aan, zodat die een paar uur kan drogen en hij het verder in model kan brengen. Daarna moet er nog een laag op. Morgen komt de monteur van de werf de nieuwe ankerlier plaatsen.

dsc05042

Er gaan toch nog heel wat uren zitten in het klussen en het wachten tussendoor. We lopen 2 maal naar de werf om te kijken of de monteur er is. Steeds niemand te vinden en hij reageert ook niet op een telefoontje. We lopen naar een hele grote winkel met scheepsbenodigdheden en klusartikelen. Frans kan alle gebruikte materiaal weer aanvullen in de voorraad, ook glasvezeldoek. Uiteindelijk komt Oscar, de monteur om 18.00 uur aan de telefoon. We proberen een afspraak te maken, hoe laat hij morgen komt om te beginnen met het monteren van de nieuwe lier. Frans wil natuurlijk, dat hij om 8.00 uur op de steiger staat. Maar we begrijpen uit zijn reactie, dat het 12.00 uur wordt. Tenminste, als we het goed hebben verstaan. Moeilijk hoor, als iemand geen engels spreekt. Benieuwd hoe dat morgen gaat.

dsc05048

 

Zondag 18 september 2016 Formentera (bus naar El Pilar de la Mola)

We staan om 8 uur op en gaan hardlopen. Het is bewolkt en daarom niet zo warm. Maar ook zonder de zon is de temperatuur hoog.

Als we terug zijn en na het ontbijt start Frans met het in orde maken van de punt van de boot waar de ankerlier op gemonteerd moet worden. Daar zitten nu 4 hele grote gaten in. Hij krabt de gaten eerst uit en vult ze met epoxy. Na 2 uur nog wat bijvullen.

We gaan ’s middags met de bus naar El Pilar de la Mola. Dit is 26 km en we rijden dus het hele eiland over naar de uiterste punt. Op het smalste gedeelte van de rit zien we links en rechts prachtig blauw water. Aan het einde van de route is een grote vuurtoren. We lopen een eind langs de rotskust, die 100 meter boven zeeniveau is. Prachtig uitzicht. Er is een kleine winkel en een terras, verder is er niets. We drinken wat en een uur later gaan we terug naar de haven.

De gaten zijn hard geworden en Frans kan starten met de glasmatten. Steeds moet een laag drogen en bijgewerkt worden. Hij kan vandaag nog 2 lagen doen. Morgen verder.

dsc05032

Zaterdag 17 september 2016 Formentera

Als we zijn opgestaan, doet Janneke eerst boodschappen voor het ontbijt. Nadat we zaterdag in Gibraltar boodschappen deden, zijn we niet meer aan wal geweest. Dus fruit en yoghurt, alles is op.

Frans start met het demonteren van de lier. Hij is een paar uur bezig. We liggen in de haven van Formentera, waar alle ferry’s aankomen van andere eilanden en de kust. Dus het is een komen en gaan van toeristen, met grote koffers. Maar ook heel veel dagjesmensen, die hier voor het strand komen. Vanochtend zijn het honderden over de kade gelopen, van gisteravond weten we, dat ze tot laat in de avond weer vertrekken.

We liggen aan een grote steiger. Aan de andere kant is vanmorgen een enorme boot weg gevaren. 39 bij 7 meter, we telden 6 man personeel. Ik wilde zo graag een foto maken van die boot met de Bolbliksem, maar ik ben te laat. Heb wel nog een foto van het wegvaren gemaakt, die ik hieronder zal zetten.

dsc05028

Vrijdag 16 september 2016 Formentera

We zeggen altijd, dat we graag met licht ergens aankomen. We willen  zien, hoe we de haven in varen of waar we gaan ankeren. Maar alweer lukte het niet. We oriënteren ons goed, we hebben verschillende boeken en beschrijvingen van de situatie en kiezen een ankerplaats bij Formentera. Het is bijna volle maan, dus niet zo pikkedonker als we eerder meemaakten. Om 5 uur laat Frans het anker vallen in een baai bij Formentera. In de verte kunnen we nog een boot zien en ’s morgens blijkt dat er iets verder nog een catamaran ligt. Frans maakt een lijn aan de ankerketting en de boot, zodat het anker met de ketting minder aan de boot trekt. We besluiten nog een paar uur te slapen. Met om de 3 uur wisselen krijg je toch minder rust, dan dat je lekker een nacht aaneen slaapt.

We ontbijten en overleggen, wat we doen. Ook op deze ankerplaats rollen we enorm, net als een paar dagen geleden. Als we net hebben besloten om aan de andere kant van het eiland te kijken of het daar beter is, horen we een enorme knal. De lijn bij de ankerketting is gebroken. We hebben al besloten om weg te varen, dus doen we dat direct. Tenminste, dat willen we. Motor aan, Frans op het voordek bij de ankerlier, hij gebaart of Janneke vooruit moet varen, of achteruit, of even wachten…… Er volgen een paar enorme knallen, het anker zit vast en de lier is helemaal uit de boot getrokken. De bouten (8 cm lang), waar de lier mee vast zit, zijn op 2 plaatsen uitgebroken. Lier hangt scheef en doet het niet meer. Het anker zit vast.

Na met een kop koffie te zijn bijgekomen van de schrik bedenken we wat we kunnen doen. Eerst gaat Frans met een duikbril kijken. Blijkt dat het anker precies tussen 2 rotsen in een spleet klem ligt. Dat krijgen we zo zonder lier nooit los en naar boven. Verzekering bellen, eerst Nederland, dan 2 uur wachten, daarna komt de schade expert in Duitsland aan de telefoon. We zijn even super blij met het aangeschafte spaanse telefoonkaartje van Frans. Verbindingen lukken niet en meestal moeten wij terugbellen. We overleggen en bellen met de werf in de haven van Formentera. Daar spreken ze geen engels, maar ze laten een vriend terugbellen, die wel engels spreekt. Het blijkt een duiker te zijn, die het anker wel op wil duiken voor ons. Hij is alleen nu niet op het eiland en kan pas volgende week.

Uiteindelijk, na wachten en bellen, gooit Frans alle ketting in het water en markeren we de plek met een extra ankerbal. We varen weg naar de haven. Daar wacht de monteur op ons. Om 6 uur varen we de haven binnen. Blijkt wel allemaal heel erg krap hier, met wat duwen en hulp leggen we aan, geklemd tussen een zeilboot en een grote motorboot.

Ankerlier moet vervangen worden en Frans gaat direct mee in de auto naar het kantoor bij de werf. De lier wordt besteld en komt maandag. Dinsdag inbouwen en woensdag gaat de duiker het anker ophalen. Benieuwd of dat gaat lukken.

We zijn blij, dat we in de haven liggen, moeten duidelijk een beetje bijkomen van alles. We ruimen de boot op en gaan bij een eetcafeetje op de kade wat eten.

dsc05018

Donderdag 15 september 2016 Onderweg naar Formentera

We wisselen ’s nachts om de 3 uur. Alles gaat prima, rustige nacht en start van de dag. Af en toe gaat de motor aan, als we bijna geen vooruitgang meer maken, maar grote stukken zeilen we heerlijk.

We zien de hele dag de kust van Spanje in de verte. Hele hoge donkere bergen. ’s middags hebben we een paar keer kleine dolfijnen om de boot. Na een paar rondjes zwemmen ze weer door. Hele dag stralende zon en warm. We zeilen zo de nacht in op weg naar Formentera.

Woensdag 14 september 2016 Onderweg

We gaan lekker. We hebben in 24 uur 170 mijl gedaan. We ontbijten en besluiten nog een nacht door te varen. We mikken op Puerto de Campello, iets boven Alicante.

Het is een rustige dag. Wel behoorlijk veel wind, zeker na 15.00 uur. We draaien de genua iets in en lopen nog steeds 6 knoop. Maar zo is het beheersbaar en kunnen we ook warm eten maken.

We ronden Cabo de Palo. Daar blijkt de wind pal tegen om langs de kust te kunnen varen. We besluiten een slag naar buiten te maken en hopelijk draait de wind nog wat. Helaas gebeurt dat niet en om 20.00 uur zien we, dat we met de slag naar buiten recht op Formentera aan varen. Zonde om een slag naar binnen te maken, dus we besluiten door te varen op deze koers. Het is verder een rustige nacht.

dsc05009

Dinsdag 13 september 2016 Vertrek Puerto de la Duquesa, onderweg

We staan om 8 uur op en gaan na het ontbijt anker-op. Er is op de ankerplaats geen wind, alleen de deining. We motoren een stukje naar buiten en sturen bij. Een beetje wind komt recht van achteren, dus de gennaker gaat omhoog. Het is heerlijk zonnig. We varen een eind uit de kust. Boven land hangen wel wolken.

We besluiten vannacht door te gaan en zo een groter stuk te varen. We zien wel hoe ver we komen en waar we in de haven gaan liggen.

Om 14.00 uur komt er plotseling een sterke wind. We proberen de gennaker binnen te halen, die moet in een grote slurf, die naar beneden getrokken wordt. Frans krijgt het maar met heel veel moeite voor elkaar. Als de smalle slurf er omheen zit en boven nog vast, zeilen we zo nog met 3 knopen door, terwijl we geen zeil op hebben.

We zien in de verte boven land een bui hangen. Die lijkt voor ons langs te draaien. Maar om 17.00 uur heeft ie ons toch te pakken. Zeilpakken aan (nog niet gebruikt na Noord-Frankrijk), de wind neemt toe tot 33 knopen. Af en toe een beetje regen. Dit duurt de hele nacht. Hele hoge golven, waar we vanaf glijden. We gaan sommige stukken 9 knoop.

 

 

Maandag 12 september 2016 Vertrek Gibraltar, naar Puerto de la Duquesa

We maken de bot klaar om te vertrekken en hijsen de Engelse vlag. We willen graag tanken in Gibraltar. We kregen het advies om de juiste vlag te hijsen om geen problemen met de douane te krijgen. Gezien onze ervaringen aan de grens, fietsend met de auto’s mee, zwaaiend met ons paspoort, doen we dat maar.

We vinden snel het tankstation. Eergisteren op de fiets hebben we al gekeken, waar het was, maar vanaf het water ziet alles er anders uit. We tanken en Frans rekent af. Met een big smile komt hij het kantoor uit. We hebben voor 60 eurocent per liter getankt. In Nederland kost dat minstens het dubbele in een haven. We hadden ook nog wat oude engelse ponden. Bij het afrekenen van een drankje werden ze niet overal geaccepteerd. Hier wel. Dus wordt de literprijs nog weer een keer gehalveerd.

We varen de haven uit en motoren een klein  stuk tot we de zeilen kunnen hijsen. We maken een slag naar buiten en passeren een enorm veld met grote vrachtschepen, die liggen te wachten. Daarna weer een slag naar binnen. We ankeren om 17.00 uur bij Puerta de la Duquesa. In de verte zien we een lang strand, ongeveer 2 km. Er zijn geen andere boten. Het weer is goed, lekker warm, weinig wind. Maar er is een enorme deining, waar de boot dwars op gaat liggen. We rollen heen en weer. ’s Nachts kijken we een paar keer op de computer of we nog op dezelfde plaats liggen en Frans gaat buiten kijken. Alles blijft hetzelfde.

wegvaren bij Gibraltar:

dsc05004