Woensdag 8 februari 2017. Riposto

Frans is heel vroeg op. Het is zonnig en droog. De weersvoorspelling is niet geweldig. Er worden buien verwacht en dan ligt zijn werk aan de ramen stil. Hij begint met plamuren en redt het om de hele stuurboordkant te doen. De epoxy, waar hij gisteren de gaatjes mee vulde, is nog niet helemaal hard. Maar dat levert verder geen problemen op om de volgende behandeling te doen.

De temperatuur valt mee vandaag en het waait niet zo hard als gisteren. Daarom is het gelukkig niet zo koud. Aan het eind van de dag begint het te betrekken, het wordt donker in de verte. Dus opruimen en morgen verder.

Vanochtend was de top van de Etna goed te zien. Gisteren viel het ons op, dat er boven waarschijnlijk sneeuw is gevallen, want de Etna is tot een heel eind onder de top prachtig wit. Vandaag is er iets meer bewolking daar boven, maar we zien, dat de hele sneeuwmassa op de helling grijs tot zeer donker grijs is. Er komt dus gruis mee met de wolkjes, die wij op zien stijgen uit de krater. We zien het ook een beetje op het dek en op de buiskap en achtertent. Er licht een grijze waas van Etna-stof op. We kunnen er verder niets aan doen om het schoon te maken. We vrezen, dat dat de boel alleen maar erger maakt. Hopelijk maken een goede regenbui en zon het weer wat schoner.

Dinsdag 7 februari 2017. Riposto

Vandaag begint Frans aan de bakboordkant van de boot met het dichtmaken van de gaatjes, waar de schroeven van de ramen hebben gezeten. Het is heerlijk zonnig, maar omdat die kant van de boot in de schaduw ligt, is het behoorlijk koud om te werken. Gelukkig is het droog weer.

Het waait behoorlijk hard. In de loop van de dag gaat het steeds harder waaien. Het blijft lekker zonnig. Af en toe moet Frans even in de achtertent zitten, waar het heerlijk warm is door de zon. In de boot is het ook koud. Daarom drinken we koffie en thee in de achtertent. En om half 4 is het net als andere dagen weer te koud om verder te werken, zeker aan de schaduw kant. Morgen weer verder.

Afgelopen zondag zijn we weer even door het mooie park in Catania gelopen. Boven aan de hoofdingang, die met trappen omhoog loopt, is een perk waar je omheen kan lopen, waar ze ieder dag de datum met struikjes inplanten. We waren er redelijk vroeg en het was voor zondag al weer in orde gebracht. Misschien niet heel duidelijk te zien op een kleine foto, maar er staat echt ‘5 februari’ (5 febbraio).

Maandag 6 februari 2017. Riposto

We starten de dag met hardlopen. We lopen het gebruikelijke stuk langs de zee. Het gaat lekker, het is niet echt koud en een beetje zonnig. Op de terugweg merken we pas, dat het toch stevig waait. We hebben dan wind tegen.

Na het douchen en ontbijten begint Frans weer met zijn ramen-project. Alle gaatjes waar de schroeven hebben gezeten. Moeten opgevuld worden met epoxy. En soms zijn de schroeven afgebroken en slijpt hij de rest af, zodat het mooi glad is. Hij doet de stuurboordkant van de boot en plakt alles weer mooi dicht tegen de tijd, dat het kouder begint te worden.

De weersverwachting was niet geweldig voor vandaag. Maar het valt alles mee. Er is een beetje zon en af en toe vallen er 10 druppels regen. Maar het is meer, dat we het op het water zien, dan dat we het voelen. Frans heeft er in ieder geval geen last van. Tegen drie uur is het afgelopen met de lekkere temperatuur en wordt het snel kouder. Opruimen dus en de luiken er in en de kachel aan.

Gisteren hebben we foto’s gepubliceerd van de optocht in Catania. Er waren in de stad en zeker in de optocht heel erg veel gekleurde ballonnen te koop. Hierbij een  foto van zo’n verkoper met een enorme berg ballonnen. Als de wind wat toe nam en ze liepen in een smalle steeg, hadden ze moeite om te blijven staan met die hoeveelheid.

Zondag 5 februari 2017. Catania

Vanochtend om 6 uur horen we al weer het vuurwerk en enorme knallen. Dan start de processie met de beeltenis van St. Agata al weer. Wij laten dat nog even aan ons voorbij gaan. Er is geen eetzaal in het hotel, we gaan buiten het hotel ontbijten. Het is een soort cafetaria, waar je koffie, broodjes en warme gerechten kan krijgen. Heel apart, dat ze het pand ernaast er bij hebben getrokken en daar ook tafeltjes hebben neergezet. En in dat stuk is het ontbijtbuffet, voor 2 hotels. Maar in dat pand zit een wolwinkel. Dus we zitten naast een rek met knotten wol en een standaard met breipennen. Achter het buffet is ook zo’n rek met knotjes. Mijn stoel staat bijna in de etalage met gebreide sjaals.

Na het ontbijt en uitchecken lopen we de stad weer in. We gaan via een aantal plaatsen, waar we de vorige keer nog niet hebben gekeken. We zien heel veel oude opgravingen en oude gebouwen.

Daarna gaan we richting Kathedraal. Als we op het overvolle plein komen blijken er een aantal ceremoniële torens te staan met vlaggen en beelden.

 We zien nog steeds heel veel mensen met die gele kaarsen lopen. We kunnen niet ontdekken, waar die aangestoken gaan worden. Als we het proberen te vragen, begrijpen de mensen doordat we Engels praten, niet waar we het over hebben.

Als we genoeg gezien hebben zitten we nog een uur in de warme zon op een terrasje. Daarna met de trein weer terug naar de boot in Riposto. Als we terug zijn, lezen we op internet dat de sluier van St. Agata nog steeds meegedragen wordt in processie, als de Etna dreigt uit te barsten. Wie weet, maken we dat nog een keer mee.

Zaterdag 4 februari 2017. Catania

 

We lopen na het ontbijt naar het station in Giarre. We gaan naar Catania. Daar is dit weekend “Sant Agata”. Of eigenlijk blijkt, dat het vorig weekend begonnen is en er ook volgend week nog een paar activiteiten zijn. Maar dit is wel het belangrijkste weekend. Agata was 1 van de vroegste martelaren. Zij stierf de martelaarsdood op Piazza de Stesicorro in Cataniain 251 na Christus. En op deze zaterdag gaat sinds het jaar 1127 de met juwelen getooide reliekbuste van de heilige rond in processie. Dat start ’s morgens heel vroeg (5 of 6 uur) met vuurwerk. Heel veel mensen zijn gekleed in een wit lang gewaad en hebben en klein zwart hoofddeksel op. Een hele grote groep trekt de wagen met 2 dikke touwen van zeker 200 meter lang door de straten. Doordat er enorm veel mensen op de been zijn, gaat het heel langzaam en duurt het de hele dag. Er worden enorm veel gele kaarsen verkocht en de mensen aan de kant van de route geven die kaarsen af. Soms zijn ze wel 2 meter lang.

Wij komen uit het station en hebben het gevoel, dat de processie daar al langs is geweest. We lopen in de richting van de mensenmassa en blijkt, dat inderdaad 500 meter verder de processie loopt. We lopen dwars door de menigte om dichterbij en aan de voorkant van de stoet te komen om het te kunnen zien. De straten zijn versierd en aan alle gebouwen hangen donkerrode vlaggen met een ‘A’ er op. Er was nergens een programma te vinden of de route. We wisten toen we gingen eigenlijk niet waar we precies moesten zijn. En nu lopen we er zo middenin.

We lopen verder de stad in, er zijn ongelofelijk veel mensen op de been. Sommige straten zijn afgezet en dan is de autoweg ook direct vol met mensen, veel in die witte gewaden, ook de kinderen. Het is prachtig zonnig weer. Later zitten we in een T-shirt op een terras, het lijkt wel zomer.

Aan het eind van de middag gaan we naar ons hotel. Dat is moeilijk te vinden. Blijkt dat het in een historisch gebouw gevestigd is en daarom geen bord op de gevel te hebben. We lopen over een binnenplaats

en ontdekken, dat we op de 4e etage moeten zijn bij 1 van de 4 ingangen. Ook weer een avontuur.

’s Avonds lopen we terug een grote winkelstraat in om een restaurant te zoeken.  Alles is verlicht en nog steeds zijn er heel veel mensen.

Het is iets koeler, maar nog steeds een hoge temperatuur, die je niet zou verwachten bij 4 februari. Wij gaan bij een Italiaans restaurant eten. Wij zitten binnen, maar als we er uit komen blijkt het terras buiten ook vol te zitten.

We vragen in het restaurant wanneer het vuurwerk is en waar. Ze vertellen, dat dat zondagavond pas is. Als we om half elf op de kamer zijn horen we het ineens toch. En het blijft nog een paar keer in de nacht enorm knallen.

Vrijdag 3 februari 2017. Riposto

We hebben weer een heerlijke dag. Het is warm en heel zonnig. Het is zelfs warmer dan de gemiddelde zomerdag in Nederland. Frans maakt het laatste stukje van de schoonmaakklus van de ramen af. Hij schuurt de oude kit van de romp en plakt alles weer af met dik plastic. De ramen zijn bij de leverancier, die nieuwe ramen levert.

Zoals we al eerder schreven, is het aan het eind van de middag snel kouder. Na het opruimen van alle klusspullen lopen we nog het dorp in voor een paar boodschappen. We gaan o.a. naar de wijnboer om hem de foto te laten zien, die we 2 dagen geleden maakten en plaatsten op het blog (zie 1 februari 2017). Hij vindt het geweldig en zegt in zeer gebrekkig engels, dat hij de foto niet heeft gezien, want hij heeft geen internet. “ Daar ben ik veel te oud voor”, zegt hij. Teruglopend naar de boot bedenken we, dat hij waarschijnlijk net zo oud is als wij. Een heel andere wereld……

Vanavond gaan we weer naar de vertrekkersbijeenkomst. Ik bak appelflapjes van bladerdeeg en die vallen in goede smaak. 

Donderdag 2 februari 2017. Riposto

We starten de dag met hardlopen. Het is in de ochtend iets kouder en niet zo zonnig als voorgaande dagen. Maar we lopen later toch gewoon in een T-shirt buiten. Na het ontbijt start Frans weer met zijn ramen-klus. Hij schuurt bij 3 ramen de achtergebleven kit weg. Om 3 uur zijn er nog 2 ramen te gaan. 1 dubbel raam en een enkele. Toch maar stoppen. Want uit ervaring weten we dat het om 16 uur al een stuk kouder gaat worden en dan wordt het ook snel donker. Morgen het laatste stuk. Daarna beginnen aan de volgende etappe.

We zien, dat de sneeuw van de Etna nu helemaal grijs en bij de top zelfs donker grijs is geworden. We zagen gistermiddag en avond al een grijze rookpluim in plaats van de gebruikelijke witte kleur.  Het is nu wel echt zeker, dat de vulkaan aan het rommelen is. Ook letterlijk trouwens, want we horen af en toe gerommel in de lucht. Frans zou heel graag een keer echt vuur en lava willen zien. Het liefst gaat hij dan met een excursie een eind de Etna op. We zullen zien of het zo ver komt. Het laat zich niet voorspellen

Woensdag 1 februari 2017. Riposto

Frans gaat met George naar de ramenleverancier. George heeft gebeld of de eigenaar er zelf is, zodat ze alles even kunnen doorspreken. Om half 1 is Frans terug. ‘Wat denk je?’, vraagt hij. De plaat komt pas volgende week woensdag aan. Tja, dat is de Italiaanse manier van zaken doen. De plaat zou afgelopen maandag aankomen. En George vroeg of de baas er was. En niet of de plaat er inderdaad was. Misschien moeten we daar een beetje aan wennen. Maar misschien went het nooit helemaal, omdat wij dat in Nederland anders gewend zijn. Frans heeft alle ramen daar achter gelaten en uitgebreid doorgesproken hoe hij het graag wil hebben. We zijn benieuwd, wanneer we een telefoontje krijgen, dat de ramen klaar zijn. Of misschien bellen ze wel nooit en moeten we zelf contact opnemen. We zien het wel…..

’s Middags maakt Frans de randen waar de ramen hebben gezeten, schoon. Tenminste, van 2 ramen. Het is nog een heel werk en de werkhouding maakt het ook iet makkelijk. Hij zit in het gangboord en eigenlijk dwars ten opzichte van de ramen, op de knieën, gebogen. Na 3 uur werken merkt hij het aan de rug. Na het opruimen lopen we om de boel weer wat los te krijgen, het dorp in.

We gaan naar de wijntapperij. De wijnboer vraagt altijd waar we vandaan komen. Ik maak een foto voor het blog. Hij verteld in het Siciliaans, dat hij in Luxemburg en o.a. Antwerpen is geweest. Ook was hij lang geleden in Zweden. Meer kunnen we niet verstaan, van wat hij ons vertelt. Hoeft ook niet. We geven hem een kaartje en proberen uit te leggen, dat de foto vanavond op het blog staat. We weten niet of hij het begrijpt en kan vinden. Misschien is er iemand, die hem helpt.

Dinsdag 31 januari 2017. Riposto

Rustige dag vandaag. Frans demonteert de rest van de ramen en plakt alles met dik plastic af. De bestelling van de kit en andere spullen, die hij nodig heeft om de nieuwe ramen te plaatsen, komt vanmorgen binnen. Mooi op tijd dus. Morgenochtend krijgen we het bericht van de leverancier wanneer Frans en George de oude ramen kunnen brengen, die van de nieuwe plaat worden gekopieerd. Fijn dat dat met de auto van George kan. We zijn benieuwd hoe lang het gaat duren, voor de ramen geleverd worden. Dan kan Frans beginnen met plaatsen.

Het was heerlijk zonnig weer vandaag. Je krijgt een beetje voorjaarsgevoel. In de schaduw was het 14 graden. Dus in de zon zeker een paar graden meer.

De Etna is goed te zien vandaag. Er ligt heel veel sneeuw. Het valt ons op, dat het op de punt bij de krater wat minder besneeuwd is, door de warmte uit de krater. We horen, dat er vorige week een kleine uitbarsting is geweest. Er was rook te zien, die anders wit is en nu grijs was van het gruis dat mee naar boven komt. Jammer dat we het niet hebben gezien. Frans hoopt op een echte uitbarsting met vuur en lava. Wie weet gaat dat nog gebeuren, deze maanden.

Maandag 30 januari 2017. Riposto

Na een heerlijke week in Nederland moeten we nodig iets aan de conditie doen. We gaan eerst een rondje hardlopen. Na het douchen en ontbijten begint Frans aan de grote klus, die gepland staat. Voor ons vertrek bestelden we de plaat om de ramen voor de boot van te laten maken. We spreken George op de steiger, die een telefoontje verwacht, dat de plaat vandaag of morgen binnenkomt. Frans heeft gisteren al een paar oude ramen verwijderd en gaat vandaag verder. Het is nog een enorm werk en omdat de kit niet hard is, zit het op een gegeven moment overal. En de boot ligt vol met kleine floebertjes kit.

Janneke fietst de berg op naar de supermarkt. Na ruim een week afwezigheid moeten er boodschappen worden gedaan. Het is zonnig en lekker warm. Je krijgt een beetje voorjaarsgevoel. Tijdens onze afwezigheid is er een fikse storm over Riposto gegaan. Daar hebben we niets aan gemist. We zien alleen nog enorme golven buiten de havenmuur en een beetje deining in de haven. Om 17 uur zijn bijna alle ramen er af en alles keurig dicht geplakt. Het is na een heel zonnige dag dan ook al behoorlijk frisser. Dus lekker naar binnen en de kachel aan. Morgen de laatste ramen. En hopelijk een bericht van de leverancier in Catania, zodat Frans en George de oude ramen kunnen brengen en de productie kan beginnen. Dan weten we ook wanneer alles klaar is en Frans de nieuwe ramen kan plaatsen