Woensdag 9 november 2016. Rome

We gaan eerst terug naar het treinstation met de metro. Daar stappen we op de hop-on-hop-of-bus. Het is een heel gemakkelijke manier om langs de belangrijke punten van de stad te rijden. En je stapt uit als je ergens wil rondkijken. We blijven soms een paar haltes zitten, maar lopen ook wel naar een volgende halte. We komen zo door kleine straatjes, over enorme pleinen, langs belangrijke gebouwen en oude ruïnes. Er zijn veel dingen, waar je zo in mag. Prachtige kerken, mooie hofjes. Er zijn niet zo veel toeristen, als in het hoogseizoen, maar voor de dingen waar je toegang moet betalen staan rijen van honderden meters. Het is een prachtige dag met veel zon. Wij vinden het wel een beetje koud, we zijn gewend aan warmer weer in het zuiden. Het scheelt zeker 8 graden.

We doorkruisen verschillende keren het oude centrum en lopen uiteindelijk helemaal terug naar het hotel. Na wat rust eten we in een restaurant, dat in een zijstraat zit, vlak bij het hotel. Je hoeft hier niet te zoeken naar een eetgelegenheid, je hebt het voor het uitkiezen. Lijkt de menukaart je niets, dan loop je 10 meter door, waar het volgende restaurant is.

dsc05605

dsc05573

Dinsdag 8 november 2016. Riposto / Rome

We lopen om half negen naar het station in Riposto. We hebben gisteren al kaartjes gekocht en daar staan de nummers van de zitplaatsen op. De trein stopt op Sicilië maar 2 keer, later op het vaste land is dat steeds ongeveer om het half uur. Gelukkig hebben we broodjes en drinken mee, het is vreemd, dat je bijna 10 uur in de trein zit en er is geen restauratie. Er zijn maar weinig mensen, die een klein stuk van het traject reizen. De meesten blijken helemaal mee naar Rome te reizen.

Na ruim 2 uur zijn we in Messina en gaat de trein op de boot. Hij wordt eerst op een rangeerterrein afgekoppeld van de locomotief en in kortere stukken gedeeld, zodat het op de boot past. Zodra de trein op de boot staat, kunnen we er uit en gaan we aan boord een kop koffie drinken. Het is prachtig zonnig weer, dus we staan lekker op het achterdek. De oversteek duurt een half uur.

dsc05541

Het grootste gedeelte van de reis langs de kust van Italië zitten we aan de raamkant. De trein gaat zo vlak langs de zee, dat we soms maar 5 meter strand zien tussen de trein en de golven. Het is een prachtige reis met soms een berglandschap en andere stukken weer wat vlakker. Heel veel tunnels in het traject. Het is de hele dag zonnig en helder.

Om 19 uur komen we op het grote station in Roma aan. Altijd spannend in een vreemde stad om uit te vinden hoe je bij je hotel komt. Gelukkig hadden we op internet al veel uitgezocht. En we kunnen een metrokaart voor 24 uur kopen. Er zijn maar 2 metrolijnen, die elkaar kruisen in het centrum. We lopen een half uur later al in de straat waar we moeten zijn. Het is een etage met 6 kamers, eigen badkamer en het ontbijt is op de kamer. We gaan na het inchecken direct weer naar buiten om 10 meter verder in de straat in een klein restaurantje te eten. We lopen na het eten nog door naar het Vaticaan, dit is maar 500 meter. Het St. Pieterplein ligt er verlaten bij, er zijn maar weinig mensen. Wel veel verlichting aan, een prachtig gezicht en heel imposant.

dsc05625

Maandag 7 november 2016. Riposto

We fietsen na het ontbijt eerst naar het station in Giarre. We kopen vast treinkaartjes voor Rome. De laatste keren, dat we met de trein gingen, konden we niet met de pinpas betalen en terug uit Catania accepteerde de automaat geen papiergeld. Daarom willen we alvast de kaartjes voor morgen in orde hebben. Blijkt dat er wel een loket is, maar helaas vanochtend niet open. Gelukkig kunnen we in de automaat met een bankpasje betalen. We hebben genummerde plaatsen, we vertrekken om 9.00 uur.

Na het station gaan we door naar Vodafone. Als ik internet krijg ik steeds een bericht in het Italiaans, dat ik geen saldo heb. Verder begrijpen we niets van de rest van het bericht. Internet doet het wel gewoon. Ze toetsen een heleboel in en het bericht zal niet meer verschijnen. We drinken daarna koffie op het pleintje in Giarre waar we al eerder waren. Op de terugweg naar de haven doen we nog een paar boodschappen.

Het is heerlijk weer vandaag. Lekker zonnig en warm.

Morgen gaan we naar Rome. We hebben de afgelopen dagen uitgebreid in boekjes en op internet gelezen wat we allemaal moeten gaan zien. Het hotel ligt vlak achter de Sint Pieter en niet ver van een metrostation. Prima uitgangspunt om de stad te bekijken.

We komen vrijdagavond terug. Omdat we geen computer mee nemen, vullen we een paar dagen het blog niet. Zaterdag zullen we weer een bericht sturen en uitgebreid vertellen, wat we hebben gedaan.

Zondag 6 november 2016. Riposto

We hebben niet zo veel te melden vandaag. We hebben lekker gesport vanmorgen. En dan moeten we altijd een beetje bij komen met een lekker ontbijt.

Het is zondag en dan is het altijd opmerkelijk rustig op straat. Wel zijn er veel wandelaars, die de haven inlopen en boten komen kijken. Maar omdat wij niet aan de kade liggen, maar aan een steiger met een afgesloten hek er voor waar je een sleutel voor moet hebben, hebben we er weinig last van. We zien alleen veel mensen aan de overkant van onze steiger, waar de vaste kade is.

Er zijn hier in het weekend wel heel veel mensen op boten die hier liggen. Soms niet een hele dag, maar een paar uur. En heel vaak varen ze uit. De havenmeesters komen de boten weer terugbrengen en geven de mooring aan, die in het water ligt. Meestal gaan ze nog de steiger op om de lijnen aan te pakken. Wel een service hoor.

Het is de vandaag bewolkt en niet zo warm als we gewend zijn. Maar evengoed zitten we de hele dag buiten.

Zaterdag 5 november 2016. Riposto

We hebben niet zo veel te melden vandaag. We hebben nu al dagen de zonnetent op en breken hem ’s avonds ook niet af. Alleen met harde wind is het beter, dat we hem opgeruimd hebben. We ontbijten heerlijk buiten in de kuip. Zo begint de dag, het is pure luxe. En het went ook niet, dat we na het douchen aan het ontbijt zitten in een korte broek en shirt zonden mouwen. Het blijft voor ons bijzonder. Vooral als we van de familie in Nederland horen, dat het regent en dat het koud is. Of we lezen op internet, dat er zware mist is. En hier is het voor ons gevoel een mooie zomerse dag. Het enige dat we merken is, dat aan het eind van de middag de temperatuur wat daalt. En zeker nu de wintertijd is ingegaan is het erg vroeg en heel snel donker.

Aan het eind van de middag lopen we een eind. We gaan eerst langs de kust. Aan het eind van Riposto lopen we het dorp in en komen in een heel ander stuk terecht, dan waar we fietsen als we naar Giarre of het station gaan. Er zijn mooie huizen en lage flats. Maar er zijn ook stukken, waar het er erg armoedig uitziet.

We doen een paar boodschappen. We gaan met licht de supermarkt in en 10 minuten later is het donker als we weer naar buiten komen. We zitten nog een half uurtje buiten, maar dan wordt het echt frisser en zitten we de rest van de avond binnen.

Vrijdag 4 november 2016. Riposto

We doen eigenlijk niet zo veel vandaag. We poetsen wat aan de boot en doen boodschappen. Onze Italiaanse achterbuurman, die ook overwintert, komt terug van een paar dagen afwezigheid. Hij vraagt of het gelukt is om de gasfles te vullen. Nee, dus. Hij pakt direct de autosleutels en gaat met Frans naar de gasfirma. Daar blijkt inderdaad, dat ze hem niet kunnen vullen. Als ze terug zijn, biedt een havenmeester aan om de fles mee te nemen naar een vulstation in Catania. Kon wel een paar dagen duren, zei hij. Geen probleem, we hopen, dat het nu gaat lukken.

Om 19 uur gaan we naar het havengebouw op de kade, waar we de overwinteraars ontmoeten. De tafels en stoelen staan keurig binnen opgesteld voor ons. We besluiten om alles naar buiten te zetten, het is nog veel te mooi weer. En iedereen heeft een trui bij zich voor als het wat kouder wordt. Maar hier naast het gebouw in de beschutting is het warmer, dan op de boot op het water. Er is weer meer dan genoeg te eten en drinken. Er is weer een nieuwe overwinteraar bij, George. Een aantal mensen kennen hem al, hij is hier al een paar jaar. In de zomer houdt hij toezicht op de geankerde boten in Taormina en doet verder nog allerhande klussen. We genieten van alle verhalen en ervaringen. Ook fijn om handige tips uit te wisselen. We zijn nog erg ingesteld op het zelf oplossen van onze probleempjes en zoeken vaak lang naar een winkel met de juiste onderdelen voor het klussen. We moeten meer informeren bij anderen, die vaak precies weten waar de speciale winkels zijn. Frans mag met George mee om bij een wijntappunt wijn te kopen, is hem beloofd.

Donderdag 3 november 2016. Riosto

We beginnen de dag weer met hardlopen. Zonnig en warm. Daarna ontbijten in de kuip. We hebben de zonnetent gisteren opgezet en vannacht laten staan. Dat is nu nog echt nodig, want zeker na het sporten hebben we het erg warm.

We lopen na de middagpauze nog een keer naar de gasflessenfirma. Nu treffen we mensen aan. Ze spreken geen Engels, maar snappen wel wat we graag willen, namelijk onze fles gevuld. Dat doen ze niet. Frans vraagt of hij dan een hele nieuwe kan kopen. Dat kan wel, maar alleen een groter model. En die past niet bij ons in de boot. We druipen weer af. We hebben een beetje het gevoel, dat ze ons niet willen helpen. De zeiler in de haven, die ons aan het adres hielp, was er heel stellig in, dat ze ook vulden. En hij heeft zelf een gasfles van hetzelfde formaat. Vreemd. Morgen komt de tipgever na een paar dagen afwezig, weer terug. Hij zit ook bij de groep van overwinteraars, die we morgen weer ontmoeten. We vragen het hem en misschien wil hij wel even mee naar die firma. Klein probleem is, dat onze tipgever ook niet geweldig Engels spreekt en ons wel redelijk begrijpt, maar alles in het Italiaans antwoordt en uitlegt. Wat een geluk, dat we nog campinggasflesjes hebben. Maar dat raakt natuurlijk ook op.

We liggen aan de steiger, midden in een ruimte tussen 2 boten, die eigenlijk voor 3 boten bedoeld is. Als we in de kuip zitten komt een havenmeester met rubberboot langs en roept, dat er een boot tussen moet. We springen op, want tijdens de storm heeft Frans extra lijnen naar de kant gelegd, die dwars over die open stukken gaan. Snel ruimte gemaakt en de boot komt al invaren. Het is een Franse boot uit Nice zien we, maar het zijn 2 Italianen. Ze hebben een enorme tonijn in een emmer aan boord staan. Frans vraagt, waar die gevangen is. Blijkt 10 mijl uit de kust voor Catania te zijn. In gedachten is Frans er al naar toe aan het varen. We zullen vragen, met welke lure ze dat hebben gedaan. Maar een half uur later blijkt, dat we daar geen kans voor krijgen. We zien plotseling, dat ze tassen op de steiger zetten en vertrekken. Misschien is het een huurboot. Jammer, dat we geen visdetails kunnen uitwisselen.

Omdat het wintertijd is en toch wat frisser wordt, gaan we al om 18 uur naar binnen. Het is niet meer aangenaam in de kuip en het is helemaal donker.

Woensdag 2 november 2016. Riposto

Frans poetst de verstaging. Er is in Lelystad nieuwe verstaging op de boot gezet en daar zit nu wat aanslag op. De leverancier heeft poetsspullen opgestuurd en daar gaat hij mee aan de slag. Het wordt weer super-mooi. Hij poetst ook een aantal andere roestvrijstalen dingen, alles heeft veel te lijden van het zeewater.

’s Middags gaan we op de fiets naar een grotere supermarkt, dan hier op de kade. En vorige week ontdekten we een vulstation voor de gasfles. Daar moeten we lopend naar toe.

Volgende week gaan we een paar dagen naar Rome. We kunnen met de trein vanaf Riposto naar Rome. Duurt ongeveer 8 uur. We hoeven niet over te stappen, de trein gaat bij Messina op de boot om op het vaste land te komen. We zullen tijdig melden, dat we een paar dagen het blog niet kunnen vullen.

Dinsdag 1 november 2016. Riposto

We kunnen in de haven klokgelui horen van 3 kerken. Die geven elk volle uur aan en elk kwartier, met de uuraanduiding en 1, 2 of drie aparte geluiden voor de kwartieren. En dat gaat dan allemaal door elkaar heen van die 3 kerken. We worden vanochtend wakker van enorm veel klokken en het blijft maar doorgaan. Heeft niets meer met de tijdsaanduiding te maken. Later komen we tot de ontdekking, dat het 1 november is en dat is hier een officiële feestdag. Het is gewoon zondag en alles is gesloten. Het is ook heel erg rustig op straat, er rijden zelfs geen auto’s.

Het weer is iets minder. Er is wat bewolking en de temperatuur is wat lager. We lopen ’s avonds nog een rondje en hebben een trui aan. We zien op een thermometer, dat het toch nog 21 graden is, we zijn duidelijk meer gewend aan lekker warm weer.

Maandag 31 oktober 2016. Riposto / Etna-trein

We staan vroeg op, want we gaan met de Etna-trein, die om 9 uur vertrekt van een buitenwijk van Riposto. Het is een oude dieseltrein op smalspoor. Het vertrekpunt is Riposto en hij komt in een buitenwijk van Catania aan. De reis duurt drie en een half uur. De route is 110 km lang en gaat helemaal rondom de Etna tot een hoogte van 750 meter. Hij stopt op 30 plaatsen, allemaal hele kleine stations. Halverwege moet je overstappen op een andere oude trein.

Het is fantastisch weer, zonnig en heel helder. Er zijn in tegenstelling tot andere dagen geen of heel weinig damp en wolken rond de Etna. Heel duidelijk is te zien, dat er zaterdag sneeuw gevallen is. Omdat we langs de noordkant rijden, is het daar nog duidelijker te zien, dan vanaf de haven. De route gaat door dorpjes en prachtige groene stukken met soms boomgaarden met sinaasappels en citroenen. Maar ook komen we door stukken, die kaal zijn en zwart van de lava. Toen we instapten bij het beginpunt waren we met 4 anderen de enige passagiers. Maar al gauw stappen er steeds meer toeristen in. Sommigen doen maar een stuk van de route. Ook de plaatselijke bevolking maakt gebruik van deze trein. Het is een schitterende ochtend, mede door het mooie weer.

We komen om half 1 in Catania aan en hebben het plan om nog naar een groot winkelcentrum te gaan, dat aan de zuidkant van de stad ligt. De Etna-trein stopt niet op het grote station van Catania, maar daar kilometers vandaan. We hebben geprobeerd om op internet uit te zoeken hoe we van het treinstation naar het winkelcentrum komen. Eerst lopen we kilometers naar een busstation. Er is werkelijk niemand, die Engels spreekt. En nergens is een plattegrond te vinden. Uiteindelijk begrijpt een buschauffeur, wat we bedoelen en neemt ons mee naar zijn bus. We vragen hem, of we een kaartje kunnen kopen, maar dat moet in het kantoortje, waar we al drie keer zijn geweest. En als we daar een ticket vragen, roepen ze, dat dat in de bus is. Frans staat bij de chauffeur met zijn portemonnee, maar die begrijpt het niet en dan zien we, dat iedereen maar gewoon instapt, zonder iets te betalen of af te stempelen. Dus wij hebben ons aangepast aan de Sicilianen en betalen ook maar niet. Vreemd allemaal. De bus ziet er ook uit, alsof er niet veel geld aan besteed wordt. We worden naar een ander busstation gebracht en moeten een uur wachten op de volgende bus. Maar dan zijn we er ook. Net op tijd uitgestapt. Nergens staat iets.

We doen bij Decathlon onze boodschappen, het is een mega-groot winkelcentrum. De supermarkt slaan we maar over, maar we zien dat er 40 kassa’s zijn. Om zes uur willen we richting treinstation. We proberen eerst lopend een busstation te bereiken, maar stuiten steeds op een grote snelweg, waar we niet overheen kunnen. Inmiddels zijn we al 2 keer dwars door het winkelcentrum gelopen om bij een andere uitgang te komen en we zijn een keer helemaal om het winkelcentrum gelopen. Nergens staat iets aan gegeven en een taxi zien we ook niet. Dan maar terug naar de plek waar we uitgestapt zijn en daar de bus weer pakken. Er staat niets op het bushokje, ook geen vertrektijden of nummer. We wachten drie kwartier voor de bus komt, maar het is wel de goede-. Vanaf het volgende busstation besluiten we het laatste stuk van 20 minuten verder maar te lopen. Misschien zouden we langer op de bus moeten wachten dan 20 minuten. Als we in Riposto van het station naar de haven lopen, eten we eerst pizza in een restaurant, waar we al vaker langs liepen. Je kunt er ook pizza meenemen, de mensen staan er in de rij, dus moet het goed zijn. Heerlijk is het, we komen hier vast nog terug.

dsc05525

dsc05528