Zaterdag 11 juli 2020. Van Crotone naar de Baai bij Taormina op Sicilië.

We vertrokken gisteren om 11 uur vanaf de werf in Crotone. We afwisselend gezeild en op de motor gevaren. Het weer was prima, zonnig en warm. Om 20 uur ging de eerste wacht in, Frans start met een paar uur rust en probeert wat te slapen. De nacht is weer hetzelfde: af en toe zeilen, afgewisseld door periodes dat de motor aan is. We blijven lekker bezig met de zeilen, uit rollen en weer inrollen, af en toe een puntje voorzeil laten staan als de wind te sterk is. Tot het half 4 is en Frans beneden ligt te slapen. Van het ene moment op het andere komt er hele sterke wind, we zeilen perfect en maken een hoge snelheid. Ik ben alleen en het is nog donker. Eigenlijk zou ik het voorzeil wat in willen rollen, maar dat lukt me onder deze omstandigheden niet. De wind is zo sterk en willen behoorlijk schuin. In de nacht hebben we altijd een reddingsvest aan en maken we onszelf vast aan een lijn. We hebben de afspraak om nooit uit de kuip te aan ‘s nachts. Ik kan met mijn lijn niet zo ver komen, dat ik de achterste lier kan los maken en tegelijk het knopje van de electrische lier kan indrukken. Ik ben ook bang dat ls ik de lijn wat los maak, hij in een keer helemaal los schiet en het zeil enorm zal gaan klapperen. Ik roep Frans die verbaasd opkijkt, dat het ineens zo hard is gaan waaien. We brengen samen alles in een betere zeilstand, die past bij deze enorm harde wind. We lopen op sommige momenten meer dan 9 knopen. Na een half uur gaat Frans weer naar bed en wat later zakt de wind langzaam weer in. Het blijft een beetje wisselend de rest van de nacht. Als Frans om 6 uur op staat en we zitten in de kuip, ziet hij plotseling dolfijnen. Het is een hele groep, waarvan er een aantal nieuwsgierig bij de boot komen kijken en de meesten wat verder weg blijven. Ze zijn duidelijk in de andere richting aan het zwemmen, dan wij varen. We zien ze langzaam achter de boot weer verdwijnen. Frans vindt het een fantastische manier om wakker te worden en inderdaad: daar tekenen we voor. De reis vordert gestaag, er zijn in vergelijking tot andere jaren beslist veel minder pleziervaartuigen onder weg. We hebben de hele nacht maar drie motorboten zien passeren. Het laatste stuk van onze tocht steken we de Straat van Messina over. We zien het al in de verte, er staan dikke schuimkoppen op de golven. En net als vannacht steekt er weer zeer harde wind op. En weer maken we een hoge snelheid. Het lijkt alleen overdag toch iets minder heftig, dan zo in de nacht als het donker is. We hadden ingeschat, dat we tussen 15 en 17 uur zouden aanleggen bij het boeienveld van George. Maar om 14 uur zijn we er al. Door de goede wind gedurende de tocht en twee keer een flink stuk in hoge snelheid zijn we eerder op onze bestemming. We blijven hier 2 dagen om te genieten van het feit dat de boot weer in het water ligt en er prachtig uit ziet

janneke heeft in de loop van de zaterdag mooie video opnames gemaakt. klik op onderstaande link. Hans

https://www.facebook.com/hansbrouwers57/videos/1581058442061873/?notif_id=1594490560010140&notif_t=video_processed&ref=notif

Vrijdag 10 juli 2020. Onderweg van Crotone naar Taormina op Sicilië.

Vrijdag morgen is de boot weer te water gelaten. Na bijna 14 dagen zijn Janneke en Frans met hun terug reis begonnen richting Sicilië. Ze willen deze tocht in 1x afleggen en afhankelijk van wind en weer zaterdag in het begin van de avond aankomen. Vrijdagavond 20:00 is janneke met de eerste wacht begonnen en frans probeert wat te slapen. Om 20:20 uur was hun positie thv Soverato Marina met een snelheid van 5 knopen. Janneke zal zaterdagavond weer een eigen blog schrijven met alle ervaringen en ik plaats dat zsm.

Hans Brouwers

Donderdag 9 juli 2020. Laatste dag op de werf in Crotone??

Het is weer prachtig weer vandaag en de wind is gaan liggen. Er is nog wel een kleinbriesje, maar dat maakt het aangenaam. Anders zou het heel erg warm zijn. Op het strand is het zeker heerlijk om het ietsje koeler te hebben. Het water is al een stuk warmer dan toen we hier kwamen. Geen wonder dat sommige kinderen er urenlang in liggen en zich prima vermaken.

Frans heeft natuurlijk nog wat klusjes, het eind is nu wel in zicht. De laatste stickers op de zijkant en de romp worden vandaag geplakt. Er komt nog een tweede laag antifouling op en ook het witte randje antifouling tussen het zwarte en de sticker wordt nog een keer geverfd. Ik ga halverwege de middag van het strand weg. Eerst langs de B&B om me om te kleden en dan door naar de werf. Frans is bijna klaar en binnen en buiten ligt het gereedschap, dat hij de afgelopen weken gebruikte. Hij heeft waarschijnlijk alles gebruikt wat hij aan gereedschap heeft, maar hij zegt zelf dat hij ook niets te kort kwam. We ruimen samen binnen op en hij bergt alles weer in de bakskist buiten. Ondertussen kan ik verder binnen opruimen en poetsen. Lastig is dat we op de kant staan en geen waterafvoer hebben. Als we terug zijn in de haven in Riposto moet de rest maar schoon gemaakt worden. We willen alleen tijdens de overtocht van 35 uur toch een beetje schone boot hebben. Binnen vooral, want buiten is echt vreselijk. Maar ook dat is veel gemakkelijker als we aan de steiger liggen en stromend water hebben. Frans praat nog even met de baas van de werf over een paar dingen, die volgend jaar moeten gebeuren. De firma van de stickers is wat vergeten te plakken, dat moet morgenochtend vroeg nog gebeuren. En dan krijgen we eindelijk de mededeling dat we morgenochtend om 9 uur weer in het water worden gehesen. Nou ja, misschien wordt het 10 uur, want het is Italië en dan kan het zo maar iets later worden. We plannen in 1 keer door te varen naar Sicilië.

Woensdag 8 juli 2020. Op de werf in Crotone en in de B&B.

Het waait vannacht hard. Af en toe is er veel lawaai van het rolluik en de ventilator in de badkamer. Als we opstaan is het nog steeds enorm aan het waaien. Ik twijfel of ik naar het strand zal gaan, maar besluit toch te gaan kijken. Het lijkt op het strand wel iets minder hard, ik besluit toch maar gewoon onder mij parasol te gaan zitten. De temperatuur is iets minder hoog dan voorgaande jaren en door de wind is het fris. Als ik het echt koud krijg, zit ik even buiten de parasol in de zon. Dat houd ik ongeveer een kwartier vol, de zon brandt stevig. En door de wind heb je het niet zo snel in de gaten. Ik ga een paar keer zwemmen, nu voelt het water erg warm aan door die frisse wind er boven. Er zijn niet veel andere mensen. Pas als na de lunch de wind ietsje gaat liggen, komen er wat anderen. Een uur eerder dan andere dagen ga ik terug naar de kamer, nog steeds waait het behoorlijk.

Frans heeft vandaag aan de elektriciteit gewerkt in de boot. En uiteindelijk zitten alle aansluitingen zoals hij ze graag wil hebben. Gelukkig is de test in orde, anders had hij alles weer terug moeten zetten. De werf heeft een keer antifouling aan de onderkant van de boot aangebracht en doen dat morgen nog een keer. Het poetsen van de witte bovenkant is halverwege. We hebben goede hoop dat we nu eindelijk vrijdag weer het water in gaan. Er is nog 1 knelpunt en dat is de firma die de stickers aan het plakken is. Zij zijn niet klaar en het is de vraag of dat morgen gaat lukken. We wachten af. De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet heel erg gunstig, we zullen een stuk van de terugreis tegenwind hebben. Tenminste zoals het er nu uitziet. Maar dat kan allemaal nog veranderen, we wachten ook dat af.

Dinsdag 7 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We staan op het punt om vanuit de B&B weg te gaan als Frans een foto krijgt van de boot. De brede zwarte rand wordt vandaag opnieuw gestickerd. Die was zo beschadigd, dat het niet mooi meer was. Als we goed kijken zien we dat het mat is in plaats van glanzend. We lopen samen naar de werf om het te bekijken. De werkmensen zijn gestopt en wachten op onze goedkeuring. Eerst vragen we hoe dat nu kan, terwijl we het goed hebben besproken vooraf. En het wachten op de stickers heeft zo lang geduurd, dat de mensen van de werf niet verder konden. Uiteindelijk gaan we akkoord, dan maar een matte streep op de boot in plaats van een glimmende. Vorige keren waren we na 5 of 7 dagen weer terug in het water. En nu zijn we 14 dagen op de werf. Het is een beetje de Italiaanse manier van zaken doen, waar wij niet snel aan zullen wennen. Ze verschuiven heel gemakkelijk afspraken en komen hun beloften vaak niet na. En natuurlijk heeft het ook te maken met het na een lange periode lockdown weer opstarten van de werkzaamheden. De planning wanneer alle booteigenaren terug komen om de boot op te halen, die hier de hele winter staat, is ook niet gehaald. De Italianen mochten ook niet varen. En hier zijn naar verhouding heel veel buitenlanders, die allemaal niet mochten reizen naar Italië. Wachten duurt voor ons extra lang, als er steeds een nieuwe einddatum komt. Ze hadden beter aan het begin kunnen zeggen dat het langer zou duren.

Vrijdag 3 juli 2020. Op de werf in Crotone.

We zijn wat later dan anders en als we weg gaan van de kamer hoop ik dat ‘mijn’ parasol nog vrij is. Ik zit nu al een paar dagen aan de waterkant en er zijn 4 rijen met parasols en ligbedjes. Als je ergens midden in zit en er komen een heleboel Italianen rondom je zitten, is het beslist veel onrustiger. Ze zitten soms met 6 of 8 mensen rondom de parasol omdat ze elkaar allemaal kennen en soms voor een paar uur bij een ander gaan zitten. Dan roepen ze vanaf de derde- en vierde rij naar kinderen, als die ruzie maken of te ver in zee gaan. En af en toe komt dan de hele horde langs, omdat ze gaan zwemmen of hun gesprek staand in het water voortzetten. Op een gegeven moment komt de beheerder ook waarschuwen, dat ze met te veel mensen rondom een parasol zitten. Ook op het strand moeten we eigenlijk anderhalve meter afstand houden. Het wordt een felle discussie en ze trekken zich nergens wat van aan. Zolang ik nou maar bij de allereerste parasol helemaal aan de buitenkant zit, heb ik er niet zo’n last van. Als ik aan kom, is de plek nog vrij en zit ik voor de vierde dag weer heerlijk aan het water. Het is direct in de ochtend al heel warm, ik heb geen thermometer, maar in de schaduw is het zeker ver boven de 30 graden. Pas in de middag komt er af en toe een wolk en daalt de temperatuur. Maar zodra de zon weer schijnt is het weer heet. Af en toe zwemmen is het enige dat helpt.

Frans heeft nog genoeg te doen en vermaakt zich uitstekend op de boot. Afgezien van geen badkamer heeft hij er alles. Hij maakt lekker koffie en eet wat tussen de middag. Voor de afwas moet hij ergens anders heen, maar volgens mij doet hij dat gewoon niet. Ik ben de afgelopen dagen niet meer naar boven geklauterd op de boot en weet het dus niet. Maar hij zegt zelf, dat het gereedschap langzamerhand overal ligt. Dat wordt dus een enorme opruimklus, als we weer in het water gaan. Gelukkig duurt dat nog een paar dagen en kan hij nu zijn gang gaan en alles ‘s avonds laten liggen.

Maandag 6 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Het ziet er donker uit buiten als we wakker worden. De lucht is grauw en grijs en het heeft net nog geregend. Frans vertrekt toch na het ontbijt naar de boot. De weersvoorspelling is niet geweldig, het gaat regenen en er komt harde wind tussen de middag. Maar je weet het hier nooit, het gaat altijd anders. Op de werf zouden ze vandaag gaan poetsen en dat lukt niet als het regent. Ik ga net als de andere dagen toch maar naar het strand. Als het te koud is of regent, loop ik wel weer terug. Maar op het strand is het aangenaam, behalve dat er de eerste uren geen zon is. Het is warm en zonder brandende zon ook wel eens lekker. Van de harde wind heb ik heel weinig gemerkt. Er is ook hier eb en vloed, maar met heel weinig verschil. En het korte stukje strand tot de parasols loopt wat omhoog, veel merken we dus niet van het stijgende water. Tot vandaag: naast het stuk strand waar ik altijd zit is een stuk van 100 meter waar geen parasols zijn, daarna komen weer parasols. Ik vroeg me al af waarom dat stukje niet gebruikt wordt, terwijl echt de hele kust hier vol staat met parasols en bedjes. Maar vandaag kwam ik er achter waarom dat zo is. Want kennelijk is het water iets hoger vandaag en naast mij ontstaat een binnenzeetje. Het water komt over het hoogste punt op het strand heen en loopt ettelijke meters verder het strand op. Ook bij ons komt het wel wat verder, maar toch niet zoals 10 meter van mijn ligbedje, wat helemaal aan de rand staat. Nou, dat is wel het spannendste wat ik heb meegemaakt vandaag, want alle vaste klanten laten het vandaag afweten. Ze vinden het weer waarschijnlijk te slecht om naar het strand te komen. Er zijn heel af en toe een paar mensen, die zwemmen en dan direct weer weg gaan. Hele lange tijd zit ik alleen, pas bij het volgende stuk met parasols zie ik soms iemand lopen. En het is zo heerlijk, ook zonder de zon.

Frans heeft een watermeter in de voortank ingebouwd. We moesten altijd een beetje gokken hoeveel er nog in zat. En zeker onderweg is dat lastig. Als we douchen en ik moet kleren of handdoeken wassen, dan gebruik je toch wat meer water. Meestal doen we elke dag de watermaker wel even aan, maar als het zeewater niet schoon lijkt, kunnen we die niet gebruiken. We hebben bij Corfu 2 jaar geleden in een baai gelegen, waar we 2 weken moesten wachten op nieuwe accu’s die besteld waren. Daar was een hele grote viskwekerij, waardoor het water troebel was. Dan zetten we liever niet de watermaker aan en is het spannend of we genoeg hebben. Beter dat we kunnen zien hoeveel er nog is. Als we zeilen en het gaat hard, dan komt er te weinig water in de watermaker, ook dan kunnen we geen vers water maken. Frans heeft daarom nu de boot op de kant staat ook de inlaat onder de boot veranderd, waardoor er hopelijk bij grote snelheid wel zout water naar binnen gaat, waar we zoet water van maken.

Zondag 5 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Het weerbericht had voorspeld, dat het gistermiddag zou regenen en dan de hele nacht door. Wij hebben niets gezien. We veel onweer vannacht, maar het was wat verder weg en niet boven Crotone. En voor vandaag is de weersvoorspelling niet goed. Vanochtend ziet het er grijs uit en het is zwaar bewolkt. Frans heeft om 10 uur een afspraak op de werf. De baas zelf komt aan de boot werken, Frans gaat hem helpen in de hoop dat het dan niet meer zo lang gaat duren voor de boot in het water gaat. Ik loop tegelijk met hem de deur uit. Het waait enorm hard en het is nog steeds niet zonnig. Ik ga even bij het strand kijken en als het niet aangenaam is, ga ik koffie drinken. Maar op het strand i het minder aan het waaien. Ik kan aan het zand zien dat het behoorlijk hard geregend heeft. Zouden wij het nu niet gezien hebben of heeft het daar geregend en bij ons in de straat niet? We hebben in Riposto ook wel eens gemerkt dat het soms per straat kan verschillen of het wel of niet regent. Ik loop een eindje langs de zee naar de parasollen waar ik altijd zit. Er is maar 1 parasol uitgeklapt, er zit 1 mevrouw. Ik loop een stuk verder en over de boulevard weer terug. Het klaart wat op, het wordt lichter in de lucht en er is wat zon. Ik besluit maar gewoon te gaan zitten en als het slechter wordt ga ik wel terug naar de kamer. Maar binnen een uur schijnt de zon en dan komen er ook langzaam wat andere mensen. In de middag hebben we nog af en toe wat bewolking, mar slechts korte periodes. Het blijft evengoed lekker warm. Het wordt uiteindelijk niet zo druk als anders, misschien denken veel mensen dat het te hard waait.

Frans werkt vandaag de beschadigingen op de romp bij. Er zitten en paar butsen en krasjes, die opgevuld worden. Morgen beginnen ze te poetsen en het ziet er beter uit als het oppervlak weer mooi glad is. De baas van de werf heeft de hele dag aan de kiel gewerkt. Hij heeft 2 jaar geleden een onderlaag op de kiel gezet, die niet goed hechtte. Daardoor was de antifouling er helemaal af en ook die hechtlaag zat er niet meer op. Vandaag heeft hij er een andere laag op gezet, hopelijk houdt de antifouling dan beter.

Zaterdag 4 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Omdat het zaterdag is, is mijn favoriete parasol niet beschikbaar. Waarschijnlijk heeft iemand een abonnement voor het weekend. Dus helaas krijg ik een parasol op de derde rij. De zon schijnt er net zo lekker en het ligbedje is ook hetzelfde. Maar zo aan de waterlijn zitten en over de zee uitkijken is fijner. Daar kan ik ook de ingang van de jachthaven zien en er is behoorlijk wat verkeer in en uit. Veel zeilboten gaan voor een paar uur de zee op en een paar liggen voor anker op dezelfde plaats voor het strand als waar wij vorige week een nacht en een dag lagen. Morgen zal het ook wel niets worden op mijn voorkeursplaats, hopelijk maandag wel weer. Beetje wrang is dan toch dat ik de parasol kan zien vanaf mijn plaats van vandaag en dat er de hele dag niemand komt. Minstens de helft van de eerste rij blijft leeg. En het is zo’n heerlijke dag. Het is niet zo warm als gisteren en er is een klein beetje wind. Het is evengoed nog lekker warm, maar het is goed vol te houden. Na 12 uur betrekt het af en toe een beetje en in de verte horen we af en toe onweer. Om 15 uur wordt het heel donker boven het land. Zolang ik maar vooruit richting de zee blijf kijken, is er niets aan de hand. Maar achter me lijkt het alsof er ieder moment een vreselijke bui uit kan vallen. Het weerbericht geeft aan, dat het tussen 15 en 17 uur heel hard gaat regenen. Ik waag het er op en blijf nog even zitten. Als ik lekker aan het zwemmen ben, lijkt het alsof het wat opklaart en na 15 minuten is er niets meer te zien van de donkere wolken. Later op de kamer begint ineens alles te rammelen, de rolluiken en de horren maken binnen een minuut vreselijk lawaai. Ik haal snel mijn grote handdoek binnen van het balkon, want die is niet veilig meer. En dan verwacht ik dat het nu echt gaat beginnen. Maar het blijft alleen hard waaien en er valt geen druppel.

Om 15 uur heeft Frans bericht, dat de werf de brede zwarte band van de boot afschuurt. Die is op zoveel plaatsen beschadigd, dat het er niet mooi meer uitziet. Zeker niet als e boot straks weer mooi gepoetst en alles glimt. Er komt een nieuwe sticker op de boot, we zijn benieuwd. Morgen is de werf gesloten, maandag gaan ze verder……hopen we……

Donderdag 2 juli 2020. Op de werf in Crotone.

Deze dag start weer als alle voorgaande dagen in Crotone. Behalve dat we om 6 uur wakker worden van veel lawaai buiten, mensen die praten, metalen buizen…. Ik ben niet zo wakker dat ik op sta om te kijken. Als we later uit het raam kijken blijkt dat de markt is opgebouwd. De B&B waar we logeren ligt aan een zijweg van een grote doorgaande weg. Daar is de markt opgebouwd, maar er zijn in onze straat ook een paar kramen. Als we het om half 8 zien lopen er de eerste klanten al. Als ik later naar het strand loop kom ik nog wel langs wat kramen, maar heb geen zin om de hele markt af te lopen. Dan moet ik beslist een mondkapje voor en het is zo al warm genoeg.

Gisteravond hebben we vlakbij ons logeeradres op een pleintje gegeten bij een visrestaurant. Het zag er allemaal wat chique uit met mooie witte tafelkleden. Maar dat viel allemaal erg mee, de eigenaar was bijzonder vriendelijk en verontschuldigde voor het feit, dat er geen kaart was. Sommige restaurants hebben in verband met het virus de kaart vervangen door een QR-code, die je scant op je telefoon, waardoor je het hele menu kan zien. Bij dit restaurant hebben ze het wel aangevraagd, maar door alle drukte rondom de opening van alle restaurants hebben zij hem nog niet gekregen. En net als bij een restaurant waar we eerder waren, stellen ze dan voor om ‘te beginnen’ met wat voorgerechtjes. Die worden dan gebracht telkens als ze klaar zijn, zodat alles heerlijk warm is. Wij vinden dit geweldig, want als je 6 voorgerechtjes krijgt kan er wel eens iets tussen zitten wat we minder lekker vinden en dan is het niet een heel bord vol. Het zijn beslist geen kleine porties, dus net als de vorige keer hebben wij na dat begin meer dan genoeg gegeten. Het bord pasta slaan we dan ook maar af.

Vandaag op het strand is het warmer dan gisteren. Toen was er in de middag een frisse wind, nu is het windstil met een vlakke zee. Maar ik heb weer een prima plek aan de waterlijn in de schaduw van mijn parasol. Met een mooi boek houd ik dit nog wel even vol. En Frans zegt, dat hij meer dan genoeg klussen heeft. Hij maakt nu gebruik van het feit, dat de boot op de kant staat en hij wat makkelijker bij een aantal reparaties kan, dan dat de boot in het water ligt.